10 คำถามกับ Shutter Hub ชุมชนภาพถ่ายแห่งสหราชอาณาจักร | ISSUE #260

ผ่านบทสัมภาษณ์กับครีเอเตอร์และสื่อที่ขับเคลื่อนวัฒนธรรมการถ่ายภาพด้วยมุมมองเฉพาะตัว เราได้เจาะลึกถึงจุดเริ่มต้น แนวคิด และกระบวนการสร้างสรรค์ เพื่อส่งต่อแรงบันดาลใจใหม่ๆ ให้กับช่างภาพและสื่อภาพทั่วโลก

ครั้งนี้ เราได้พูดคุยกับ Karen Harvey MBE ผู้ก่อตั้งชุมชน/แพลตฟอร์มภาพถ่าย จากสหราชอาณาจักร ผ่าน “10 คำถาม” เพื่อสำรวจเส้นทางและการส่งต่อชุมชนในอนาคต

สำหรับฉัน การถ่ายภาพคือรูปแบบการสื่อสารที่ทรงพลังที่สุด ตั้งแต่จำความได้ ภาพถ่ายก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันมาโดยตลอด ตอนเริ่มต้นเส้นทางในฐานะช่างภาพ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่เมื่อฉันเริ่มค้นหาวิธีสร้างโอกาสให้ตัวเอง ก็พบว่าการแบ่งปันโอกาสเหล่านั้นสามารถสร้างอิมแพกต์ที่ยิ่งใหญ่กว่าได้

ในเวลานั้น ยังไม่มีองค์กรไหนที่ฉันรู้สึกว่าเป็นตัวแทนของฉัน หรือสะท้อนสิ่งที่ฉันอยากเห็นในโลกนี้ ฉันจึงเริ่มต้นมันด้วยตัวเอง
12 ปีที่ผ่านมาเป็นการเดินทางที่น่าทึ่ง ฉันได้พบผู้คนมากมาย ร่วมกันขยายขอบเขตและค้นหาสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ การที่มีคนบอกว่าเรากำลัง “ทำให้การถ่ายภาพเป็นประชาธิปไตย” มีความหมายกับฉันมาก

ที่ผ่านมา ฉันช่วยสนับสนุนค่าสมาชิกเอง พิมพ์งานนิทรรศการเอง สร้างโอกาสที่เปิดกว้างสำหรับทุกคน และพยายามลดอุปสรรคในการเข้าร่วม แม้กระทั่งระบบสมาชิกเองก็ยังเป็นกำแพงหนึ่งอยู่ ฉันจึงตัดสินใจรื้อกำแพงนั้นออกไป

ความเมตตาคือสิ่งแรกเสมอ พวกเราโชคดีที่ได้อยู่ตรงนี้ ได้ค้นหาโอกาส มีเสียง มีพื้นที่ และนั่นคือเหตุผลที่ฉันคิดว่าการแบ่งปันสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมดา

การเชื่อมโยงชุมชน การรวมผู้คน การรับฟัง และการแบ่งปัน ทั้งหมดนี้ดูเรียบง่ายแต่สำคัญมาก

ทุกคนสามารถทำอะไรบางอย่างได้ ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ เมื่อเราตระหนักว่าใครๆ ก็สามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงได้ และเมื่อเราสามารถเชื่อมโยงทุกคนเข้าด้วยกัน พลังและอิมแพกต์ร่วมกันในฐานะของทุกคนก็จะเกิดขึ้น

ฉันชอบการสังเกตสิ่งต่างๆ มันเรียบง่ายแต่เป็นเรื่องจริง! ฉันมักจะมอง ฟัง และคิดทั้งในภาพรวมและรายละเอียดเล็กๆ

บางครั้งไอเดียก็เกิดจากบทสนทนา เช่น “Do You Like Love?” เกิดจากเรื่องราวที่เพื่อนชื่อ Jane เล่าเกี่ยวกับผู้สูงอายุในละแวกบ้าน หรือบางครั้งก็เกิดจากการสังเกต เช่น ซีรีส์ “Colour Library” เริ่มจากการคิดเรื่องสีและแสง รวมถึงการที่ฉันไม่ค่อยชอบสีส้มเท่าไร

เมื่อบันทึกสิ่งที่สังเกตเหล่านั้นไว้ไปเรื่อยๆ สุดท้ายมันจะกลายเป็นบรีฟที่โยนไปยังชุมชนภาพถ่ายวงกว้าง โอเพ่นคอลของเราทุกคนสามารถส่งผลงานได้ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ฉันชอบช่วงเวลาที่ผลงานเริ่มทยอยเข้ามา บางครั้งก็มีภาพที่สร้างความรู้สึกประหลาดใจอย่างคาดไม่ถึง การได้พบกับผลงานที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนคือความสุขอย่างยิ่ง

การคัดเลือกภาพ 100 ชิ้นสำหรับแต่ละเล่มเป็นกระบวนการที่ใช้เวลามาก ฉันใช้เวลาหลายวันดูภาพและอ่านคำอธิบายที่แนบมาสลับไปมา เมื่อคัดจนใกล้ครบ 100 ภาพ ฉันจะพิมพ์ภาพทั้งหมดและเข้าสู่ขั้นตอนถัดไป

ฉันจะวางภาพเต็มโต๊ะใหญ่ในสตูดิโอ สลับตำแหน่งและจับคู่เพื่อดูว่าภาพไหนเข้ากันได้ดี เพื่อให้ภาพแต่ละภาพสามารถ “สนทนา” กันบนหน้าเพจ พื้นห้องก็เต็มไปด้วยภาพ การจัดลำดับภาพทั้ง 100 ชิ้นให้เป็นการไหลของหนังสือเล่มเดียวเป็นงานที่ท้าทายมาก แต่ฉันรักกระบวนการนี้ และในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ที่จะต้องทำให้ถูกต้อง เมื่อคิดว่าทุกอย่างลงตัวแล้ว ฉันจะปิดประตูและกลับมาดูใหม่ในวันถัดไปด้วยสายตาที่สดใหม่

หลังจากนั้น ฉันจะรวบรวมไฟล์ พูดคุยกับนักออกแบบ เลือกภาพปกและภาพที่ใช้เต็มหน้า รวบรวมข้อความ และตรวจปรู๊ฟหนังสือ Tim Jukes นักออกแบบที่ร่วมงานกับ Shutter Hub มาตั้งแต่เริ่มต้น เป็นกำลังสำคัญอย่างยิ่ง กว่าจะถึงวันที่หนังสือไปถึงมือผู้คนและสร้างความสุขได้ มีงานเบื้องหลังมากมายที่ต้องทำ

ฉันมักจะมองหาวิธีเชื่อมโยงผู้คนและสร้างความเปลี่ยนแปลงเชิงบวกให้มากที่สุด และฉันก็ชอบการเปลี่ยนแปลงด้วย!

นอกจากโปรเจกต์ของ Shutter Hub ฉันยังดำเนินงาน NGO ที่ได้รับรางวัลอย่าง Toiletries Amnesty ซึ่งสนับสนุนผู้คนราว 10 ล้านคนทั่วโลกที่ต้องการของใช้จำเป็น

ในอดีต คนที่ทำหลายอย่างพร้อมกันมักถูกมองว่า “จับฉ่าย” และไม่สามารถเป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาใดสาขาหนึ่งได้ แต่ฉันไม่เคยเห็นด้วยกับแนวคิดนั้นเลย ฉันเชื่อว่าการทำงานและใช้ชีวิตแบบหลากหลายและผสมผสานมีคุณค่าอย่างยิ่ง ประสบการณ์ที่แตกต่างกันช่วยบ่มเพาะไอเดียใหม่ๆ เชื่อมโยงผู้คนที่ไม่น่าจะได้พบกัน และทำให้ชีวิตเราร่ำรวยขึ้น Shutter Hub คือการนำประสบการณ์ชีวิตทั้งหมดเหล่านั้นมาสานต่อและพัฒนาอย่างมีความหมายและเชื่อมโยงกัน

ฉันไม่สามารถเลือกหนังสือ “Editions” เล่มใดเล่มหนึ่งว่าชอบมากกว่ากัน ทุกเล่มมีความหมายสำหรับฉัน เพราะแต่ละธีมหรือคอนเซปต์ฉันใช้เวลาคิดอย่างลึกซึ้งก่อนจะเปิดโอเพ่นคอล

“Poetry” เป็นเล่มแรก จึงมีความพิเศษในแง่นั้น “Road Trip” สะท้อนความรู้สึกอิสระที่ฉันอยากกลับไปสัมผัสเสมอ “Everyday Delight” เกิดจากประสบการณ์การคิวเรตนิทรรศการในพื้นที่สาธารณะช่วงโควิด-19 ซึ่งกินใจมาก “To The Sea” รวมการจัดนิทรรศการซ้ำๆ หลายครั้งทั้งในอังกฤษและฝรั่งเศส “Do You Like Love?” เป็นการขุดลึกธีมที่ฉันคิดถึงมาหลายปี แม้จะเป็นคำถามที่ดูเรียบง่าย แต่การตอบกลับไม่ง่ายเลย

อีกหนึ่งเล่มที่พิเศษคือ “Night Moods” ซึ่งแตกต่างจากเล่มอื่นๆ เพราะไม่ได้เป็นผลงานที่ฉันเลือกเอง แต่เป็นหนังสือที่ Justin Carey เพื่อนของฉันเป็นผู้คิวเรตอย่างงดงาม ปัจจุบัน Justin ก็เป็นหนึ่งในทีม “Community Team” ที่นำ Shutter Hub อยู่ด้วย

AI อาจเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์อย่างเหลือเชื่อในบางสาขา เช่น การแพทย์หรือการสร้างแบบจำลองทางวิทยาศาสตร์ แต่ทำไมเราต้องปล่อยให้ AI เข้ามาแทนที่ศิลปะด้วยล่ะ?

ความคิดสร้างสรรค์นำมาซึ่งความสุขอันยิ่งใหญ่ และพลังนั้นส่วนใหญ่ก็อยู่ในผลงานของแต่ละบุคคล

ฉันทุ่มเทสร้าง Shutter Hub และพยายามอย่างหนักเพื่อสร้างการเข้าถึงภาพถ่ายอย่างเท่าเทียม ฉันภูมิใจที่มีคนมองว่าเราทำให้การถ่ายภาพเป็นประชาธิปไตย แต่การจะทำให้ทุกอย่างยุติธรรมขึ้นจริงๆ ต้องมีหลายมุมมอง นั่นคือบทบาทของ “Community Team” ใหม่

ฉันอยากให้พวกเขามีพื้นที่และโอกาสเติบโตโดยไม่มีข้อจำกัด แน่นอนว่าฉันจะคอยสนับสนุนเมื่อจำเป็น มันเหมือนเป็นการทดลองรูปแบบหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่วิธีที่พบเห็นทั่วไปและแทบไม่มีอะไรเปรียบเทียบได้ แต่ฉันเชื่อใจทีมที่เลือกมา พวกเขาให้ความสำคัญกับชุมชนและพร้อมทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อช่างภาพเพื่อนร่วมวงการ

มันอาจฟังดูแปลก และฉันก็เคยถูกพูดแบบนั้นจริงๆ แต่ฉันไม่คิดว่านี่คือสิ่งที่ฉันควรขาย ฉันสร้างบางสิ่งขึ้นมา และกลายเป็นผู้ดูแลมัน และฉันอยากเห็นมันเติบโตต่อไป สร้างความเปลี่ยนแปลงต่อไป

Shutter Hub เป็นมากกว่าธุรกิจ มันคือแพลตฟอร์ม พันธกิจ ชุมชน และบางครั้งก็เป็นเส้นชีวิตของใครบางคน จริงๆ แล้วมันเป็นของชุมชนมาโดยตลอด ตอนนี้เราแค่ทำให้มันเป็นทางการเท่านั้นเอง!

ฉันคิดเรื่องนี้มาสักพักแล้ว จึงค่อยๆ ปล่อยวางความรู้สึกหวงแหนลงได้บ้าง มันเป็นความรู้สึกแปลกแต่ก็น่าทึ่งในเวลาเดียวกัน

ฉันเดินทางมาไกลเท่าที่จะทำได้คนเดียว และฉันดีใจมากที่ได้แบ่งปัน Shutter Hub กับคนที่รักมันไม่แพ้ฉัน พวกเขานำพลังใหม่ คำถามใหม่ และความตื่นเต้นใหม่ๆ เข้ามา ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่เราทุกคนต้องการ!

หยุดรอให้โปรเจกต์ที่อยู่ในหัวเสร็จสมบูรณ์ หรือรอจนกว่าคุณจะ “พร้อม” ลงมือทำ แบ่งปัน และแม้จะรู้สึกว่ายังมีอะไรต้องปรับปรุง ก็ลองนำผลงานออกสู่โลกดู

โอกาสในโปรเจกต์ หนังสือ และนิทรรศการของเรากำลังรอคุณอยู่!