sho sato เล่าเรื่อง | หมุนเลนส์ วางลมหายใจ | FUJIFILM X10 | Knowledge #499

เรื่องราวของศิลปินผู้รักการถ่ายภาพกับกล้องและเรื่องราวเบื้องหลัง กล้องคู่ใจแต่ละตัวสะท้อนมุมมองและคุณค่าของแต่ละคน ในคอลัมน์นี้ sho sato ผู้ใช้งาน〈FUJIFILM X10〉จะมาถ่ายทอดประสบการณ์

วิวัฒนาการของกล้องก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ทั้งระบบ AF ประสิทธิภาพสูง การรับรู้วัตถุด้วย AI และความสะดวกสบายที่กล้องยุคใหม่มอบให้ แต่ในขณะเดียวกัน ก็ยังมีผู้ที่หลงใหลในความรู้สึกที่เกิดจากความยุ่งยากเล็กน้อย หรือความสัมพันธ์ที่เติบโตขึ้นจากการใช้งานอย่างต่อเนื่อง

สำหรับ sho sato แล้ว 〈FUJIFILM X10〉คือกล้องเช่นนั้น หมุนเลนส์เพื่อเปิดกล้อง ตั้งสมาธิด้วยลมหายใจ แล้วกดชัตเตอร์ ในทุกท่วงท่าเหล่านี้ เขาบอกว่าความหมายของการถ่ายภาพได้ซ่อนอยู่

〈FUJIFILM X10〉เป็นกล้องดิจิทัลคอมแพคระดับพรีเมียมที่เปิดตัวโดย Fujifilm ในปี 2011 มาพร้อมเซนเซอร์ EXR CMOS ขนาด 2/3 นิ้ว และเลนส์ Fujinon ซูมออปติคอล 4 เท่า F2-2.8 ที่สว่างสดใส ไม่ใช่แค่การควบคุมกล้อง แต่ยังเป็นประสบการณ์ที่เปลี่ยนโหมดร่างกายเข้าสู่การ 'ถ่ายภาพ' ซึ่งกลายเป็นเอกลักษณ์ของกล้องรุ่นนี้

ทุกครั้งที่ผมจะถ่ายภาพ ผมเริ่มต้นด้วยการหมุนเลนส์

ไม่ใช่กดปุ่มเปิด แต่หมุนเลนส์เพื่อปลุกกล้องขึ้นมา
ท่วงท่านี้กลายเป็นสิ่งที่ร่างกายจดจำโดยอัตโนมัติ

ตอนที่ซื้อ〈FUJIFILM X10〉ใหม่ ๆ ผมแทบไม่มีความรู้เรื่องกล้องเลย
สิ่งที่ดึงดูดผมไม่ใช่สเปก แต่เป็นดีไซน์คลาสสิกและความรู้สึกว่าน่าจะสนุกกับช่วงเวลาการถ่ายภาพ ผมจึงเลือกกล้องตัวนี้

ไม่ว่าจะไปที่ไหน ผมก็มักจะคล้อง X10 ไว้ที่คอเสมอ

แสงและเงาที่พบในย่านที่อยู่อาศัย
ทิวทัศน์ที่ตราตรึงใจระหว่างเดินทาง
หรือแม้แต่เวลาถ่ายภาพเพื่อนสนิท
กล้องตัวนี้ก็อยู่กับผมเสมอ

หมุนเลนส์เพื่อเปิดกล้อง แล้วหยุดหายใจก่อนกดชัตเตอร์เล็กน้อย
ความรู้สึกนี้ ผมชอบมาตลอด

เมื่อเทียบกับกล้องยุคใหม่ 〈FUJIFILM X10〉อาจไม่ใช่กล้องที่สะดวกที่สุด
ระบบ AF อาจลังเล หรือถ่ายในที่แสงน้อยได้ไม่ดีนัก

แต่เมื่อใช้งานไปเรื่อย ๆ ผมก็เริ่มเข้าใจว่า 'กล้องตัวนี้ลังเลตรงไหน' หรือ 'ชอบแสงแบบใด' มากขึ้นทีละน้อย

เพราะมันไม่สมบูรณ์แบบ เราจึงต้องปรับตัวเข้าหากัน ความรู้สึกนี้คล้ายกับการทำความรู้จักกับใครสักคน มากกว่าการใช้เครื่องมือ

หมุนเลนส์ หยุดหายใจเล็กน้อย แล้วกดชัตเตอร์ ท่วงท่าเหล่านี้ค่อย ๆ กลายเป็นส่วนขยายของร่างกาย มากกว่าการถ่ายภาพเสียอีก

กล้องยุคใหม่ที่ไร้ข้อด้อยนั้นสะดวกมาก ไม่ว่ากี่สถานการณ์ก็ถ่ายได้สวยและแทบไม่พลาด
แต่กล้องที่เราคุ้นเคยจนแม้แต่ข้อด้อยก็กลายเป็นเสน่ห์ กลับมีความอบอุ่นคล้ายความสัมพันธ์ระหว่างคน

“ตรงนี้อาจไม่ถนัด แต่กับแสงแบบนี้กลับโดดเด่น”
“อาจจะไม่คล่องแคล่ว แต่การถ่ายทอดภาพแบบนี้ไม่มีใครเหมือน”

เมื่อเข้าใจจังหวะและลมหายใจเฉพาะตัวของกล้อง มันก็ไม่ใช่แค่เครื่องมืออีกต่อไป แต่กลายเป็นสิ่งที่แนบชิดกับความรู้สึกของเรา

〈FUJIFILM X10〉สำหรับผมคือกล้องเช่นนั้น

ความรู้สึกที่ 'รักช่วงเวลาของการถ่ายภาพ' ไม่อาจอธิบายได้ด้วยความสะดวกเพียงอย่างเดียว การหมุนเลนส์ วางลมหายใจในท่วงท่าเล็ก ๆ นี้เองที่ยังคงเป็นเหตุผลให้ผมถ่ายภาพต่อไป