dede dos film เล่าเรื่อง | พังทลายไปพร้อมกับการถ่ายภาพ | Nikon Nikonos | Knowledge #487

เรื่องราวของครีเอเตอร์ผู้รักการถ่ายภาพ กับกล้องและเรื่องราวเบื้องหลัง “กล้องคู่ใจ” สะท้อนทัศนคติและคุณค่าของแต่ละคน ในคอลัมน์นี้ dede dos film ผู้หลงใหล〈Nikon Nikonos〉จะมาถ่ายทอดประสบการณ์

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เสน่ห์ของภาพถ่ายฟิล์มได้รับการประเมินใหม่ ศิลปินจำนวนมากขึ้นสนุกกับ “ความไม่แน่นอน” ที่ควบคุมไม่ได้ ครั้งนี้ เราจะพาไปสัมผัสเสน่ห์อันงดงามและไม่สมบูรณ์แบบของภาพถ่ายฟิล์ม ผ่านการปล่อยตัวไปตามธรรมชาติร่วมกับกล้อง〈Nikon Nikonos〉ที่ใช้ได้ทั้งบนบกและในน้ำ

〈Nikon Nikonos〉คือกล้องฟิล์มในตำนานแบบใช้งานได้ทั้งใต้น้ำและบนบกที่ Nikon พัฒนา จุดเด่นคือถูกออกแบบมาเพื่อถ่ายภาพใต้น้ำโดยเฉพาะ มีคุณสมบัติกันน้ำและโครงสร้างแข็งแรง เป็นกล้องไม่กี่รุ่นที่สามารถยกระดับ “ความบังเอิญ” ให้กลายเป็นผลงานศิลปะ แทนที่จะมุ่งหวังผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบ

จุดเริ่มต้นของ〈Nikon Nikonos〉เกิดขึ้นหลังจากย้ายมาโอกินาวาได้ไม่กี่ปี ในช่วงที่งานเงียบลงเพราะโควิด-19 ผมคิดอยากกลับไปเล่นเซิร์ฟอีกครั้งหลังจากห่างหายไปกว่า 20 ปี

เมื่อกลับมาโต้คลื่น ก็เริ่มอยากถ่ายภาพนักเซิร์ฟ จึงเริ่มมองหากล้องถ่ายภาพใต้น้ำ และในขณะนั้นเอง ผมได้เห็นภาพถ่ายเซิร์ฟที่ถ่ายด้วย〈Nikon Nikonos〉ในเว็บไซต์ของ〈Lomography〉

ภาพเหล่านั้นหยาบกระด้าง ไม่สมบูรณ์แบบ แต่กลับตราตรึงใจอย่างแรงกล้า ผมรีบค้นหาข้อมูลทันที และเมื่อเห็นกล้อง〈Nikon Nikonos〉ก็รู้สึกดึงดูดโดยไร้เหตุผล ไม่ใช่เพราะสเปกหรือฟังก์ชัน แต่เป็นรูปลักษณ์ที่ถูกใจ

สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการประมูลได้จากเว็บไซต์ประมูล

ไม่ใช่กล้องแอคชั่นดิจิทัล แต่เป็นกล้องฟิล์ม ตอนแรกก็คิดว่าน่าจะยุ่งยาก แต่แปลกที่มันกลับเหมาะกับตัวเอง

〈Nikon Nikonos〉ไม่เคยเป็นไปตามใจ
อยากโต้คลื่นก็อยากถ่ายภาพด้วย เลยสะพายกล้องลงทะเลไปด้วย ช่วงเวลาพายกลับออกไปหลังจากโต้คลื่นเสร็จ มักจะมีจังหวะกดชัตเตอร์เกิดขึ้น

บางครั้งนักเซิร์ฟท้องถิ่นที่เพิ่งโต้คลื่นผ่านหน้าก็เป็นจังหวะเดียวที่ได้ “แชะ” เก็บไว้ แต่ในขณะเดียวกัน กล้องนี้ก็หายไปบ่อยมาก

สายคล้องหลุดในคลื่นแรง ๆ พอรู้ตัวอีกทีกล้องก็ไม่อยู่ในมือแล้ว ผมเคยเห็น〈Nikon Nikonos〉จมลงสู่ก้นทะเลหลายครั้ง ล่าสุดกล้องอีกตัวก็พัง คราวนี้ไม่ใช่เพราะจมน้ำ แต่เป็นเพราะแรงกระแทกขณะโต้คลื่นจนมีน้ำเค็มซึมเข้าไปข้างใน

มันจบลงอย่างเงียบ ๆ แต่แน่นอน

ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังอยากได้〈Nikon Nikonos〉ตัวใหม่อีก ไม่รู้จะอธิบายตัวเองอย่างไร

แต่มีบางอย่างที่เกิดขึ้นได้แค่กับ〈Nikon Nikonos〉เท่านั้น แฟลร์ โกสต์ หรือแสงที่เหมือนแตกกระจาย
บางครั้งตั้งใจถ่ายย้อนแสงก็ได้ผลลัพธ์แบบนั้น แต่จริง ๆ แล้วจนกว่าจะล้างฟิล์มก็ไม่มีทางรู้
ไม่รู้ว่าภาพจะออกมาดีหรือเสียทั้งหมด
มันคลุมเครืออยู่ตลอดเวลา

แต่บางครั้ง แสงที่ไม่คาดคิดก็ปรากฏขึ้น แสงที่พร่ามัวหรือโกสต์ที่แทรกเข้ามา กลายเป็นจังหวะที่ทำให้ภาพนั้นโดดเด่นขึ้นมา ไม่ใช่แค่ความผิดพลาด

สำหรับผม นั่นคือ “โบนัส” ที่ได้รับ

สำหรับผม〈Nikon Nikonos〉ไม่ใช่แค่กล้องถ่ายภาพใต้น้ำและบนบก แต่เหมือนกับลูกอ๊อดที่กำลังกลายเป็นกบ

การเปลี่ยนผ่านระหว่างโลกใต้น้ำกับบนบกโดยไม่สังกัดที่ใดอย่างสมบูรณ์ เวลาที่คลุมเครือนี้แหละที่น่าสนใจที่สุด ผมอยากอยู่ทั้งทะเลและภูเขา สำหรับคนที่มีสิ่งที่อยากทำมากมาย〈Nikon Nikonos〉คือความพอดี

ไม่เข้าข้างใดข้างหนึ่ง แต่ก็อิสระ และสามารถไปได้ทุกที่แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ นี่จึงไม่ใช่แค่กล้องธรรมดา

มันคืออุปกรณ์สำหรับเดินทางระหว่างคลื่นกับภูเขา และเป็นเครื่องมือที่ยอมรับความผิดพลาดได้อย่างเต็มที่ ในที่ที่แสงสั่นไหว รูปทรงพร่าเลือน ผมอยากเห็น “บางสิ่งที่ถ่ายไม่ติด” อีกสักหน่อย

〈Nikon Nikonos〉ตัวต่อไปก็คงจะพังอีก
แต่ผมก็จะพามันไปทะเลอีกครั้ง