umai_gohan เล่าเรื่อง | เด็กเรียนที่ไม่อาจเปิดใจ | SIGMA DP2 Merrill | Knowledge #492

เรื่องราวของเหล่าครีเอเตอร์ผู้รักการถ่ายภาพ กับกล้องและเรื่องราวเบื้องหลัง “กล้องคู่ใจ” สะท้อนมุมมองและคุณค่าของแต่ละคน ในคอลัมน์นี้ umai_gohan ผู้ใช้งาน〈SIGMA DP2 Merrill〉จะมาร่วมแบ่งปันประสบการณ์

ในยุคที่กล้องดิจิทัลมีประสิทธิภาพสูงขึ้น ใคร ๆ ก็สามารถถ่ายภาพได้อย่างสะดวกสบาย ทว่าก็ยังมีช่างภาพที่เลือกจะหลงใหลใน “ความไม่สะดวก” เสน่ห์ที่ดึงดูดใจแม้จะมีการควบคุมและการถ่ายทอดภาพที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ครั้งนี้เราจะพาไปสัมผัสกับ〈SIGMA DP2 Merrill〉กล้องคอมแพคดิจิทัลสุดแหวกแนวที่มาพร้อมเซนเซอร์ FOVEON

〈SIGMA DP2 Merrill〉เป็นกล้องคอมแพคดิจิทัลเลนส์ติดกล้องที่ SIGMA เปิดตัวในปี 2012 มาพร้อมเซนเซอร์ FOVEON X3 Merrill ขนาด APS-C โครงสร้างสามชั้นที่แตกต่างจากเซนเซอร์ Bayer ทั่วไป ถ่ายทอดรายละเอียดและมิติภาพได้อย่างน่าทึ่ง

สิ่งแรกที่หลายคนคิดเมื่อได้สัมผัส〈SIGMA DP2 Merrill〉คือ “นี่มันกล้องคอมแพคจริงหรือ?”

ขนาดค่อนข้างใหญ่ สำหรับคนตัวเล็กอาจต้องระวังเวลาถือด้วยมือเดียว ตอนแรกผมเองก็รู้สึกจับไม่ถนัดนัก จึงติด L-bracket เพิ่มเพื่อให้จับถนัดขึ้น

ความเร็วในการเขียนไฟล์ก็ไม่ได้เร็วมากนัก และการแปลงไฟล์ตอนปรับแต่งก็มีความเฉพาะตัว ถือเป็นกล้องที่มีลักษณะเฉพาะสูง แต่เสน่ห์ของมันกลับอยู่ที่ความไม่สะดวกเหล่านี้เอง

เซนเซอร์ FOVEON ที่ติดตั้งในกล้องรุ่นนี้ก็ไม่มีการเปิดตัวรุ่นใหม่มานานแล้ว ปัจจุบันหาซื้อได้แค่ในตลาดมือสอง นั่นจึงทำให้กล้องรุ่นนี้เหมาะกับผู้ที่คุ้นเคยกับกล้องยุคใหม่และต้องการความท้าทายใหม่ ๆ

〈SIGMA DP2 Merrill〉มาพร้อมเซนเซอร์ APS-C และมุมมองเทียบเท่าเลนส์ 28mm ครั้งนี้ผมได้ลองเดินถ่ายภาพซากอาคารร้างด้วยระยะนี้

การเปิดกล้องไม่ได้รวดเร็ว แต่ช่วงเวลานั้นกลับช่วยให้ผมได้ตั้งใจและเตรียมพร้อมสำหรับการถ่ายภาพ

ปกติถ่ายสตรีทมักพลาดช็อตสำคัญเป็นเรื่องปกติ แต่กับซากอาคารร้าง ฉากตรงหน้ากลับรอคอยให้ใครสักคนมาบันทึกภาพอยู่เสมอ

ไม่รู้ว่าผ่านเวลามานานแค่ไหนแล้วนับตั้งแต่ไม่มีใครอยู่

วอลเปเปอร์ที่ลอกล่อน ป้ายประกาศสีซีด ฝุ่นที่กองอยู่ริมหน้าต่าง ภาพที่เซนเซอร์ FOVEON บันทึกไว้ กลับถ่ายทอดความละเอียดอ่อนและความจริงที่บางครั้งก็โหดร้ายยิ่งกว่าการมองด้วยตาเปล่า

เมื่อถ่ายภาพขาวดำด้วยกล้องนี้ จะรู้สึกเหมือนขอบเขตของอากาศถูกเน้นขึ้นอย่างชัดเจน

ไม่ใช่แค่การบันทึกทิวทัศน์ แต่ทุกครั้งที่กดชัตเตอร์ เหมือนกับได้บรรจุอากาศในช่วงเวลานั้นไว้ในกรอบภาพ

มันอาจจะใกล้เคียงกับ “การเก็บรักษาความทรงจำ” มากกว่าการถ่ายภาพ〈SIGMA DP2 Merrill〉ถ่ายทอดภาพได้อย่างตรงไปตรงมา แต่กระบวนการกว่าจะได้ภาพนั้นกลับไม่ง่ายเลย

นั่นแหละคือเหตุผลที่ผมหลงใหลในกล้องนี้