บันทึกปัจจุบันเพื่อเชื่อมโยงสู่อนาคต | 10 คำถามกับช่างภาพ Kento Hirasue | ISSUE #10

‘ISSUE’ คือซีรีส์ที่เจาะลึกมุมมองและความคิดสร้างสรรค์ของเหล่าครีเอเตอร์จากทั่วโลก จุดประกายแรงบันดาลใจใหม่ ๆ สำหรับคุณ ใน ‘ISSUE #10’ เราได้สัมภาษณ์ Kento Hirasue ช่างภาพที่ทำงานอยู่ในภูมิภาคเซโตะอุจิ ผลงานภาพถ่ายของเขาถ่ายทอดทิวทัศน์ดั้งเดิมอันงดงามของท้องถิ่นญี่ปุ่นอย่างอ่อนโยนและจริงใจ ผ่าน 10 คำถาม เราได้เข้าใกล้แนวคิดเกี่ยวกับภาพถ่ายและวิธีการดำรงอยู่กับศิลปะของเขา

เกิดปี 1997 ปัจจุบันทำงานด้านการถ่ายภาพโดยมีเซโตะอุจิเป็นฐานหลัก ในชีวิตประจำวันทำงานเป็นบาริสต้าที่ Kinoshita Shoten ควบคู่กับงานถ่ายภาพ ในฐานะการแสดงออกส่วนตัว มักถ่ายภาพทิวทัศน์และบุคคล โดยนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ควรเก็บรักษาไว้ใน “ปัจจุบัน” เพื่อส่งต่อสู่อนาคต

เริ่มต้นถ่ายภาพตอนเรียนมัธยมต้นปีสาม เมื่อได้รับกล้องจากคุณปู่ ผมเป็นเด็กที่ชอบหนังสือสารานุกรมพืชและสัตว์มาก หลังจากได้กล้องมา ช่วงแรก ๆ จึงมักถ่ายภาพธรรมชาติรอบบ้านคุณปู่ หลังเลิกเรียนก็มักเก็บภาพช่วงเวลาที่ใช้กับเพื่อน ๆ

บางครั้งผมย้อนกลับไปดูภาพถ่ายเหล่านั้น ทุกภาพกลายเป็น “ภาพแห่งความทรงจำ” ไปแล้ว แต่ละช่วงเวลานั้นยังคงเป็นความทรงจำสำคัญในใจผมจนถึงวันนี้

สำหรับการสร้างสรรค์ผลงาน ผมยึดมั่นในการถ่ายภาพด้วยฟิล์มขนาดกลางเท่านั้น เหตุผลหนึ่งคือคุณปู่ของผมก็ใช้กล้องฟิล์มมาตั้งแต่เด็ก ภาพถ่ายที่ได้จากฟิล์มขนาดกลาง 6×6 มีความคมชัด ตรงไปตรงมา และมีบรรยากาศที่อบอุ่น

ผมใช้กล้องฟิล์มมือสองของ HASSELBLAD มาตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษา ตอนนั้นบังเอิญไปเจอที่ร้านกล้องมือสองในโออิตะ และได้ทราบว่าผู้ใช้คนก่อนก็เป็นนักศึกษาเหมือนกัน ทำให้รู้สึกเหมือนมีโชคชะตา กล้องมือสองแต่ละตัวผ่านมือใครต่อใครมา มีเรื่องราวของตัวเอง ซึ่งผมชอบความรู้สึกแบบนั้น

ผมชอบฟังเพลงที่เน้นเครื่องดนตรี เช่น อะคูสติกหรือเปียโน โดยเฉพาะเพลงของ haruka nakamura และ Hideyuki Hashimoto ให้ความรู้สึกสงบใจเป็นพิเศษ

Hara Kenya นักออกแบบที่ผมชื่นชม เขาให้ความสำคัญกับสุนทรียศาสตร์แบบญี่ปุ่นและสร้างสรรค์ผลงานอย่างหลากหลาย Hara ถ่ายทอดสิ่งที่ผมสัมผัสได้ในเชิงสัญชาตญาณออกมาเป็นคำพูดและดีไซน์อย่างแม่นยำ ผมอยากเรียนรู้วิธีถ่ายทอดเสน่ห์ของภูมิภาคเซโตะอุจิและความสัมพันธ์กับญี่ปุ่นจากแนวคิดของเขา เพื่อนำมาพัฒนาการแสดงออกของตัวเองให้ดียิ่งขึ้น

เพราะผมรัก HASSELBLAD ที่ใช้อยู่ตอนนี้ จึงไม่เคยคิดเรื่องนี้เป็นพิเศษ ถ้าจะให้พูด ก็คงเป็นกล้องฟิล์ม 35mm ของ GR ที่เหมาะกับการถ่ายสแนปช็อต น่าจะสนุกดี

ช่วงเวลาสวยงามในชีวิตประจำวัน แม้จะสามารถจัดฉากได้ แต่ผมเลือกกดชัตเตอร์ด้วยความตั้งใจที่จะค้นหาช่วงเวลาที่อยากบันทึกไว้ในแต่ละวัน

ไม่ได้คิดเรื่องนี้เป็นพิเศษ

จริง ๆ แล้วผมไม่ค่อยเข้าใจว่าคำว่า “เท่” หรือ “ไม่เท่” คืออะไร

ผมไม่ค่อยซื้อเสื้อผ้า มักเลือกแบบง่าย ๆ ถ้าจะซื้อจริง ๆ ก็อยากได้เสื้อผ้าของ i a i /居相 เคยมีโอกาสเห็นของจริงครั้งหนึ่ง เป็นเสื้อผ้าที่ทรงพลังจนรู้สึกกลัวที่จะสวมใส่ สัมผัสได้ถึงเจตจำนงของผู้สร้างที่มุ่งมั่นในแก่นแท้โดยไม่สนกระแสแฟชั่น

อาจไม่ใช่เรื่องการตั้งค่าโดยตรง แต่ผมมีระยะห่างที่ชอบเวลาถ่ายภาพ

เวลาถ่ายคน ผมมักเลือกถ่ายจากระยะไกลสุด (infinity) หรือที่ระยะ 2.5 เมตร สำหรับกล้องฟิล์มขนาดกลางแล้ว ระยะนี้ถือว่าเหมาะสมทั้งในเชิงเทคนิคและความรู้สึก เมื่อถ่ายคนจากระยะ 2.5 เมตรบ่อย ๆ ผมพบว่านี่คือระยะที่รู้สึกสบายใจทั้งกับตัวเองและผู้เป็นแบบ