yNAK เล่าเรื่อง | เพราะมีจำนวนจำกัด จึงใส่ใจกับทุกภาพ | OLYMPUS PEN FT | Knowledge #526

เรื่องราวของกล้องและความผูกพันที่ถ่ายทอดโดยเหล่าครีเอเตอร์ผู้รักการถ่ายภาพ การมีอยู่ของ “กล้องคู่ใจ” สะท้อนทั้งมุมมองต่อชีวิตและคุณค่าที่แต่ละคนยึดถือ สำหรับบทความในซีรีส์ครั้งนี้ เราได้พูดคุยกับ yNAK ผู้ใช้งาน OLYMPUS PEN FT เป็นประจำ

กล้องที่เขาเริ่มต้นใช้งานเพราะราคาฟิล์มปรับตัวสูงขึ้น ได้ค่อย ๆ กลายเป็นคู่หูที่ขาดไม่ได้ เหตุใดในยุคที่เทคโนโลยีดิจิทัลครองความนิยมและสามารถตรวจสอบผลลัพธ์ได้ทันที เขาจึงยังคงเลือกถ่ายภาพด้วยฟิล์ม เราจะพาไปสัมผัสช่วงเวลาอันเข้มข้นของการใส่ใจกับภาพแต่ละเฟรมอย่างประณีต ซึ่งเกิดขึ้นได้เพราะจำนวนภาพมีอยู่อย่างจำกัด

OLYMPUS PEN FT คือกล้องฟิล์ม SLR แบบฮาล์ฟเฟรมที่ Olympus เปิดตัวในปี 1966 แม้จะใช้ฟิล์ม 35 มม. แต่กล้องจะบันทึกภาพแต่ละเฟรมด้วยพื้นที่เพียงครึ่งหนึ่ง จึงสามารถถ่ายได้ประมาณ 72 ภาพเมื่อใช้ฟิล์มมาตรฐานแบบ 36 ภาพ ซึ่งถือเป็นคุณลักษณะสำคัญของกล้องรุ่นนี้

ช่วงที่ราคาฟิล์มเริ่มสูงขึ้น ผมเริ่มสนใจกล้องฮาล์ฟเฟรม และนั่นทำให้ได้พบกับ OLYMPUS PEN FT ทุกวันนี้กล้องตัวนี้ได้กลายเป็นคู่หูที่ดีของผม

แม้จะเติบโตมาในยุคที่การถ่ายภาพด้วยกล้องฟิล์มเป็นเรื่องปกติ แต่กล้องตัวแรกที่ผมหยิบขึ้นมาใช้หลังจากเริ่มสนใจการถ่ายภาพอย่างจริงจังกลับเป็นกล้องดิจิทัล

เมื่อรู้ตัวอีกที คอมพิวเตอร์ของผมก็เต็มไปด้วยข้อมูลภาพถ่ายจำนวนมหาศาล และคลังภาพก็ถูกอัดแน่นด้วยภาพหลาย ๆ ใบจากฉากเดียวกัน
ตอนนั้นเองที่ผมนึกขึ้นมาว่า “แท้จริงแล้ว ภาพที่ผมอยากถ่ายคือภาพแบบไหนกันแน่”

ความสะดวกและประสิทธิภาพของระบบดิจิทัลนั้นยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง แต่ถึงจะตระหนักถึงข้อดีเหล่านั้น ผมก็ยังรู้สึกว่ามันแตกต่างไปเล็กน้อยจากวิธีที่ตัวเองอยากเผชิญหน้าและสร้างความสัมพันธ์กับการถ่ายภาพ

ท่ามกลางเวลาว่างอันจำกัดระหว่างการทำงาน ช่วงเวลาที่ได้ถ่ายภาพด้วยฟิล์มซึ่งต้องอาศัยทั้งขั้นตอนและค่าใช้จ่าย ได้กลายเป็นช่วงเวลาพิเศษสำหรับผม

ทั้งช่วงเวลาที่เฝ้ารอจนกว่าฟิล์มจะล้างเสร็จ และวินาทีที่ได้พบกับผลลัพธ์เหนือความคาดหมาย ล้วนเป็นความรื่นรมย์ที่มีเฉพาะในการถ่ายภาพด้วยฟิล์ม ประสบการณ์ที่ไม่อาจวัดได้ด้วยประสิทธิภาพเพียงอย่างเดียว ทำให้ผมหวนระลึกอีกครั้งว่าการถ่ายภาพนั้นน่าสนุกเพียงใด

เพราะอย่างนั้น ผมจึงยังคงรักการถ่ายภาพด้วยฟิล์ม

ผมชอบโลกที่มองเห็นผ่านช่องมองภาพของกล้องตัวนี้มาก ช่องมองภาพแนวตั้งช่วยจัดกรอบทิวทัศน์ราวกับกำลังมองโปสเตอร์หนึ่งแผ่น

ฉากธรรมดาในชีวิตประจำวันดูเปลี่ยนเป็นสิ่งพิเศษขึ้นมาเล็กน้อยทันทีที่มองผ่านช่องมองภาพ สำหรับผม ความรู้สึกนี้คือเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของกล้องตัวนี้

ขนาดที่พกออกไปถ่ายได้ทันทีเมื่อรู้สึกอยากบันทึกภาพก็เป็นอีกหนึ่งเสน่ห์ ทั้งความเพลิดเพลินของการปรับรูรับแสงและโฟกัสด้วยระบบควบคุมที่เรียบง่าย ตลอดจนข้อดีของระบบฮาล์ฟเฟรมที่ช่วยให้ฟิล์มหนึ่งม้วนถ่ายภาพได้มากขึ้นเป็นสองเท่า ทุกองค์ประกอบล้วนเข้ากับสไตล์การถ่ายภาพของผมอย่างลงตัว

สำหรับผม “ภาพถ่ายที่ดี” ไม่ได้หมายถึงภาพที่สวยงามและคมชัดเสมอไป
บางครั้งความรู้สึกที่พลุ่งพล่านอาจทำให้กล้องสั่น หรือโฟกัสอาจคลาดไปเล็กน้อย แต่ผมคิดว่าสิ่งเหล่านั้นก็คือตัวผมในช่วงเวลานั้นเช่นกัน
เช่นเดียวกับทิวทัศน์ที่พร่าเลือนเมื่อมีน้ำตา ภาพถ่ายจะเลือนรางไปบ้างก็ไม่เป็นไร เพราะผมรู้สึกว่าอารมณ์ในห้วงเวลานั้นได้ถูกบันทึกเอาไว้ในภาพด้วย

ในแง่ความสะดวกและความแม่นยำ กล้องตัวนี้ย่อมไม่อาจเทียบกับกล้องสมัยใหม่ได้ ถึงอย่างนั้น ผมยังคงหยิบมันขึ้นมาใช้ เพราะรู้สึกว่าตัวเองสามารถใส่ใจกับภาพแต่ละเฟรมได้อย่างแท้จริง

เพราะจำนวนภาพมีจำกัด จึงถ่ายแต่ละภาพอย่างทะนุถนอม
เพราะเวลามีจำกัด จึงมองช่วงเวลาปัจจุบันอย่างใส่ใจ

สิ่งที่ถูกบันทึกไว้จึงอาจไม่ใช่เพียงทิวทัศน์ แต่ยังรวมถึงตัวตนของเราที่หัวใจถูกกระทบและสั่นไหวในชั่วขณะนั้นด้วย