photo poster project | เชื่อมโยงกันอย่างเป็นธรรมชาติด้วยเพียงภาพถ่าย โดย GEN | ISSUE #196

cizucu จัดนิทรรศการโฟโต้โปสเตอร์ ทั่วโลก ที่ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่ต้องการ

โครงการนี้ที่เราเรียกกันว่า ppp ไม่ใช่แค่นิทรรศการภาพถ่ายธรรมดา แต่เป็นคอมมูนิตี้ที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างมั่นใจ และยังเป็นโอกาสในการเชื่อมโยงกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในพื้นที่จริง

ครั้งนี้ เราได้พูดคุยกับ GEN ครีเอเตอร์ที่เข้าร่วม photo poster project

ผมชื่อ GEN

แต่เดิมก็ชอบถ่ายภาพอยู่แล้ว พอเริ่มทำงานจึงตัดสินใจซื้อกล้อง DSLR และก็หลงใหลจนเริ่มถ่ายภาพอย่างจริงจัง
แรก ๆ ก็แค่ตามเพื่อนไปถ่ายภาพและลองทำตาม แต่ก็ไม่หยุดแค่นั้น ปัจจุบันผมทำงานเป็นข้าราชการควบคู่กับการถ่ายวิดีโอ รวมถึงถ่ายภาพงานแต่งงาน ภาพทิวทัศน์ และถ่ายแบบด้วย

เมื่อปีที่แล้ว ผมยังได้รับใบอนุญาต FPV Drone จากภาคเอกชนอีกด้วย ในอนาคตอยากขยายขอบเขตการถ่ายภาพให้กว้างขึ้นไปอีก

เหตุผลที่ผมตัดสินใจเข้าร่วมในครั้งนี้คือ เพราะรู้สึกว่า "จะได้รู้เบื้องหลังของผลงาน"

ในยุคที่ AI สร้างสรรค์ภาพได้ทุกอย่างเพียงแค่สั่ง แน่นอนว่าประหยัดทั้งต้นทุนและเวลา แถมยังมีประสิทธิภาพ แต่ขาดความเป็นมนุษย์
สิ่งที่ทำให้ภาพถ่ายดึงดูดใจคือความรู้สึกและอารมณ์ที่อยู่เบื้องหลัง ว่าทำไมถึงเลือกถ่ายภาพนี้ ความสุข สนุก เศร้า เสียดาย—ความเป็นมนุษย์เหล่านี้เองที่ทำให้ผู้คนหลงใหล
ผมรู้สึกแบบนี้อยู่พอดี และก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วม

ใน photo poster project จะมีช่วงเวลาที่แต่ละคนได้เล่าเรื่องราวของตนเอง ทำให้เราได้รู้เบื้องหลังของผลงานที่จัดแสดง ผมรู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้รู้ว่ามีนิทรรศการภาพถ่ายที่แปลกใหม่และน่าสนใจแบบนี้
พูดตรง ๆ เลยว่าผมเข้าร่วมในฐานะ “ผู้ชมเกือบเต็มตัว” มากกว่าที่อยากให้คนดูภาพของตัวเอง เพราะอยากฟังเรื่องราวของแต่ละคนมากกว่า (หัวเราะ)

เป็นช่วงเวลาที่สนุกมาก
โดยเฉพาะสองสิ่งที่ประทับใจในนิทรรศการนี้

อย่างแรกคือ "การเชื่อมโยงระหว่างผู้จัดแสดง"
ครั้งนี้ธีมเปิดกว้างและแต่ละคนมีภาพเดียว ทำให้ได้เห็นภาพหลากหลาย ทั้งทิวทัศน์ สัตว์ สแนปช็อต ภาพบุคคล ฯลฯ ผู้จัดแสดงก็มีทั้งมืออาชีพ นักศึกษา หรือแม่บ้าน

สิ่งที่น่าทึ่งคือ แม้จะมีจุดร่วมแค่ “รักการถ่ายภาพ” แต่บทสนทนาระหว่างผู้จัดแสดงก็ไม่เคยขาดสาย จนเกิดความเชื่อมโยงขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ

พูดคุยกันจนเจ็บกรามเลยทีเดียว (หัวเราะ) ทั้งที่ไม่มีอายุหรือถิ่นที่อยู่ หรือความสัมพันธ์ใด ๆ ร่วมกัน โอกาสแบบนี้หาได้ไม่ง่ายในชีวิตประจำวัน
ในยุคนี้ โอกาสที่จะได้พูดคุยกันแบบ “มนุษย์กับมนุษย์” ถือว่ามีค่ามาก แม้คนที่ไม่ถนัดพูดคุยก็สามารถเข้าร่วมได้อย่างสบายใจ เพราะมีทีมงานคอยดูแล

อย่างที่สองคือ "ขุมทรัพย์แห่งความรู้และเทคนิค"
เมื่อนิทรรศการภาพถ่ายมีหลากหลายแนว ความรู้และเทคนิคจากแต่ละสายงานก็ถูกรวมไว้ในที่เดียว ผมได้พูดคุยกับหลายคนที่เคยเห็นผลงานในอินสตาแกรมแล้วสงสัยว่า “ถ่ายยังไงนะ”

สำหรับผม พื้นที่นั้นเหมือนกับแผนที่ขุมทรัพย์ที่เต็มไปด้วยโอกาสใหม่ ๆ

ภาพนี้ถ่ายที่อาซากุสะในช่วงเย็น เพราะสถานที่จัดงานอยู่ที่อาซากุสะบาชิ ผมจึงเลือกจากชื่อสถานที่...แต่จริง ๆ ก็มีเหตุผลเหมือนกัน (หัวเราะ)

งานที่ผมทำเกี่ยวข้องกับชีวิตผู้คน มีทั้งความสุขและความภูมิใจ แต่ก็มีช่วงเวลาที่ยากลำบาก
ในช่วงเย็นที่เห็นผู้คนเดินกลับบ้านอย่างปลอดภัยหลังจากจบวัน ผมรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

ภาพนี้คือภาพแรกที่ผมถ่ายในวันที่รู้สึกแบบนั้น

ผมอาจไม่รู้ว่าผู้คนที่เดินบนเส้นทางกลับบ้านนี้คิดอะไรอยู่ แต่สิ่งที่แน่นอนคือ ทุกคนยังมีชีวิตและกลับบ้านอย่างปลอดภัยในวันนี้

ผมชอบช่วงเวลาแบบนี้ และชอบบันทึกมันไว้ในภาพถ่าย—หวังว่าภาพนี้จะส่งต่อความรู้สึกนี้ไปถึงใครสักคน จึงเลือกภาพนี้มาจัดแสดง

ถ้าคุณกำลังลังเลที่จะเข้าร่วม ขอเชิญมาร่วมแบบสบาย ๆ ได้เลย รับรองว่าคุณจะได้ช่วงเวลาที่สนุกและน่าประทับใจ

ผมเองก็ได้ใช้เวลาสนุกกับการพูดคุยกับทั้งผู้ชมและผู้ถ่ายภาพในงานครั้งนี้
อยากเข้าร่วมอีกแน่นอน และหวังว่าจะได้พบกันในโอกาสหน้า ถ้าเจอกันแล้วจะได้พูดคุยกันเยอะ ๆ เลยครับ