干し草の壁の前に立つ人物の背中

หวงคืนจุดเริ่ม Return to origin “ความทรงจำ“ผ่านพิธีกรรมการละหมาดในเดือนรอมฎอนในฐานะจังหวะเวลาที่เชื่อมโยงผู้คนผ่านศรัทธาและการกระทำร่วมกัน นาฬิกาถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของเวลาในโลกสมัยใหม่ที่อาจไม่สอดคล้องกับเวลาทางจิตวิญญาณ ความคลาดเคลื่อนบนหน้าปัดสะท้อนช่วงเวลาที่ศรัทธาถูกละเลย ขณะที่ท่วงท่าการละหมาดตั้งคำถามถึงคุณค่าของเวลาที่มนุษย์เลือกยึดถือ ผลงานนี้เสนอให้มองพิธีกรรมทางศาสนาในฐานะโครงสร้างของความทรงจำร่วม ที่กำหนดจังหวะชีวิตและความเป็นหนึ่งเดียวของชุมชน