好 | Kodai Yamashita บอกเล่า | กล้องที่ถ่ายขยะในเมือง | GFX 50S | Knowledge #175

เรื่องราวของผู้สร้างสรรค์ที่รักการถ่ายภาพและกล้องที่พวกเขารัก "กล้องที่รัก" สะท้อนมุมมองชีวิตและคุณค่าของแต่ละคน ในซีรีส์นี้ Kodai Yamashita ผู้ใช้ GFX 50S จะมาเล่าเรื่องราว

ขยะที่กระจายอยู่ในเมือง มันเป็นภาพย่อของเมืองและเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตประจำวัน การถ่ายภาพขยะที่ไม่มีใครสนใจด้วยกล้องดิจิตอลขนาดกลาง GFX 50S เพื่อจับภาพสีและบรรยากาศของเมือง นี่คือการแสดงออกทางภาพถ่ายและการสนทนากับวัตถุที่ควรรัก

กล้องดิจิตอลมิเรอร์เลสขนาดกลางที่มีเซ็นเซอร์ CMOS ขนาดใหญ่ 43.8mm×32.9mm ความละเอียดประมาณ 51.4 ล้านพิกเซล ด้วยเซ็นเซอร์ขนาดใหญ่นี้ ทำให้สามารถแสดงผลความละเอียดสูงและการแสดงสีที่ละเอียดอ่อน

ด้วยการรวมกันของเครื่องประมวลผลภาพ "X-Processor Pro" และเทคโนโลยีการสร้างสีเฉพาะของ Fujifilm ที่พัฒนามากว่า 80 ปี ทำให้สามารถแสดงสีที่เป็นธรรมชาติและสวยงามได้ นอกจากนี้ยังใช้ "G Mount" ที่ออกแบบเฉพาะ และการรวมกับเลนส์ Fujinon GF ทำให้สามารถดึงประสิทธิภาพของเซ็นเซอร์ออกมาได้สูงสุด ตัวกล้องมีน้ำหนักเบาและแข็งแรง พร้อมช่องมองภาพอิเล็กทรอนิกส์ที่ถอดออกได้และหน้าจอสัมผัสแบบเอียง เพื่อการใช้งานที่ง่ายดาย

วัตถุที่ฉันถ่ายบ่อยที่สุดคือขยะที่ตกอยู่ในเมือง ตั้งแต่เริ่มถ่ายภาพ ฉันก็ถ่ายภาพขยะที่กลายเป็นภาพ

หลังจากที่ได้ใช้กล้อง GFX 50S ฉันก็หลงใหลในการถ่ายภาพขยะมากขึ้นกว่าเดิม

การถ่ายภาพขยะคือการถ่ายภาพเมือง เมืองที่มีขยะตกอยู่ทั่วไป เมืองที่สะอาด และเมืองที่มีร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดหน้าโรงแรม

เป็นเรื่องธรรมดาที่ขยะที่อยู่ใกล้ๆ มักจะเกิดขึ้นใกล้ๆ นั้นเอง สีสันของเมืองจึงปรากฏออกมาได้ดี

การถ่ายภาพขยะด้วยกล้องดิจิตอลขนาดกลางอาจจะดูเกินความจำเป็น แต่การถ่ายภาพขยะด้วยกล้องที่เกินความจำเป็นนี้คือหนึ่งในความรักของฉัน

รักอุปกรณ์ที่มีอยู่และถ่ายภาพเมืองที่ควรรัก

ฉันไม่คิดว่ามันเกินไปเลย

กล้องดิจิตอลขนาดกลางความละเอียดประมาณ 50 ล้านพิกเซล และเลนส์เก่า มันไม่ใช่การผสมผสานที่สะดวกหรือพกพาไปได้ทุกที่

ถ้าจะถ่ายภาพขยะทุกวัน ฉันก็คิดว่ากล้องคอมแพคที่เล็กและเบาก็เพียงพอ

แต่ความรู้สึกเฉพาะของกล้องขนาดกลาง ความละเอียดเมื่อปรับรูรับแสง ฉันใส่ความรู้สึกนี้ลงไปในขยะข้างถนนอย่างเต็มที่

ถุงขยะที่ตึงจนเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน ขวดเหล้าที่เรียงกันอย่างใกล้ชิด ร่มพลาสติกที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน ถุงมือที่ถูกลืม ยังมีขยะอีกมากที่ฉันอยากถ่าย

ไม่ใช่แค่ถ่ายภาพอัตโนมัติ แต่กำหนดรูรับแสง เล็งให้ดีและโฟกัส แล้วกดชัตเตอร์ ผ่านกระบวนการนี้เพื่อสนทนากับขยะ ตอนนี้การผสมผสานนี้คือสิ่งที่ฉันสนุกที่สุด

อาจจะไม่ได้มีประโยชน์กับใคร แต่การถ่ายภาพคือความพึงพอใจในตัวเอง

แต่ฉันก็ยังอยากถ่ายภาพขยะด้วยกล้องนี้ต่อไป