〈photo poster project〉 คือนิทรรศการโปสเตอร์ภาพถ่ายที่ cizucu จัดขึ้นในเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก โดยคุณสามารถเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่
โปรเจกต์ที่เราเรียกว่า ppp นี้ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่าย แต่ยังเป็นชุมชนที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสในการเชื่อมโยงกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในพื้นที่จริง

ครั้งนี้เราได้พูดคุยกับครีเอเตอร์ 김찬호 ผู้เข้าร่วม 〈photo poster project〉

ช่วยแนะนำตัวเองหน่อย!

สวัสดีครับ ผม 김찬호 ผมบริหารโปรดักชันถ่ายภาพเชิงพาณิชย์ชื่อ 〈Cinema Seoul〉 โดยบันทึกการแสดง อีเวนต์ บุคคล และงานแต่งงานผ่านทั้งภาพถ่ายและวิดีโอ
เมื่อออกเดินทางท่องเที่ยวนอกเวลางาน ผมจะหันกล้องไปยังผู้คนที่ได้พบ สถานที่สำคัญ และช่วงเวลาที่มอบแรงบันดาลใจให้โดยไม่คาดคิด

สิ่งที่ผมชื่นชอบเป็นพิเศษคือความเปรียบต่างของตัวแบบขนาดเล็กที่อยู่เบื้องหน้าฉากหลังอันกว้างใหญ่
สำหรับบางช่วงเวลาที่พิเศษอย่างแท้จริง แทนที่จะกดชัตเตอร์ ผมเลือกบันทึกภาพนั้นไว้ในความทรงจำด้วยสายตาของตัวเอง

อะไรคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้คุณตัดสินใจเข้าร่วม?

ในช่วงที่ผมกำลังคิดว่า “อยากลองจัดแสดงผลงาน” ผมบังเอิญได้พบกับทีมงานผู้ดูแล 〈photo poster project〉
ผมเคยเห็นชื่อ ppp ผ่าน 〈Instagram〉 มาก่อน จึงได้สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม และเมื่อนิทรรศการกำลังจะจัดขึ้นที่โซลพอดี ผมจึงตัดสินใจเข้าร่วม

ผมประทับใจรูปแบบที่เปิดกว้าง ซึ่งเปิดโอกาสให้ทุกคนตั้งแต่มือใหม่ไปจนถึงมืออาชีพได้จัดแสดงผลงานในพื้นที่เดียวกัน สามารถแลกเปลี่ยนกับผู้เข้าร่วมคนอื่น ๆ และหากต้องการก็มีส่วนร่วมในการเตรียมนิทรรศการได้ด้วย

หลังจากได้เข้าร่วมจริงแล้ว รู้สึกอย่างไรบ้าง?

แม้จะเป็นนิทรรศการครั้งแรกของผม แต่ด้วยความเชี่ยวชาญของทีมงาน ผมจึงสามารถปรับตัวเข้ากับบรรยากาศได้อย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่รู้สึกว่ามีอะไรยากเกินไป

มีผู้ชมจำนวนมากมาที่พื้นที่จัดแสดง และสิ่งที่ประทับใจผมมากคือทุกคนตั้งใจฟังคำอธิบายผลงานของครีเอเตอร์แต่ละคนจนจบ

ตอนนำเสนอผมรู้สึกประหม่าเล็กน้อย แต่การได้พูดถึงภาพถ่ายของตัวเองต่อหน้าผู้คนเป็นเรื่องสนุก
บางคนให้ความสนใจและตั้งคำถามกับผมด้วย จึงเป็นประสบการณ์ที่ทั้งแปลกใหม่และน่าสนใจมาก

เหตุใดคุณจึงเลือกผลงานภาพนี้มาจัดแสดง?

นี่คือผลงานหนึ่งภาพที่ผมเลือกสำหรับครั้งนี้
นิทรรศการครั้งนี้ยังเป็นพื้นที่ที่ประกาศถึงจุดเริ่มต้นบนเส้นทางศิลปินของผมด้วย เพราะเหตุนี้ผมจึงเลือกภาพที่มีความหมายต่อตัวเองมากที่สุด

กว่าจะถ่ายภาพนี้ได้ ผมต้องใช้เวลาถึง 10 ปี
นอกจากนี้ยังเป็นภาพที่ผมปรารถนาอย่างยิ่งว่าจะส่งไปถึงคนคนหนึ่ง

ผมนำภาพนี้มาจัดแสดงด้วยความหวังว่า ความรู้สึกในช่วงเวลาที่ผมเดินทางมาถึงหลังผ่านพ้น 10 ปีจะส่งไปถึงคนคนนั้น และขอให้เขาสามารถบรรลุความสำเร็จตามที่ปรารถนา

ถึงผู้ที่กำลังลังเลว่าจะเข้าร่วม photo poster project ดีหรือไม่

ผมอยากกลับมาเข้าร่วมอีกครั้ง
เพราะเราสามารถเข้าร่วมนิทรรศการได้ด้วยค่าใช้จ่ายใกล้เคียงกับค่าพิมพ์โปสเตอร์หนึ่งแผ่น แต่กลับได้รับสิ่งต่าง ๆ มากมายเกินกว่านั้น

หากใครกำลังลังเล ผมอยากให้ลองเข้าร่วมดูก่อนครับ

แม้มองจากสถานที่เดิม ดวงจันทร์ก็เผยรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันในทุกค่ำคืน นอกจากรูปทรงที่เปลี่ยนไปตามข้างขึ้นข้างแรมแล้ว การจัดวางดวงจันทร์ร่วมกับทิวทัศน์บนพื้นโลก ก้อนเมฆ และแสงไฟในเมือง ยังช่วยก่อร่างเรื่องราวขึ้นภายในภาพถ่ายหนึ่งใบได้อีกด้วย

ครั้งนี้เราจะแนะนำตั้งแต่วิธีเพลิดเพลินกับการถ่ายภาพที่ไม่ได้มุ่งเพียงทำให้ดวงจันทร์ดูใหญ่ เทคนิคที่ทดลองได้แม้ใช้สมาร์ตโฟน ไปจนถึงการตั้งค่ากล้องเพื่อขับเน้นอารมณ์และรายละเอียดของดวงจันทร์

ลองสังเกตท้องฟ้ายามค่ำคืนอันคุ้นเคย แล้วออกค้นหา “ภาพดวงจันทร์หนึ่งเดียว” ในแบบของคุณ

อย่าให้ดวงจันทร์เป็น “ตัวเอก” มากเกินไป

เมื่อถ่ายภาพดวงจันทร์ เรามักอยากใช้เลนส์เทเลโฟโตเพื่อให้ดวงจันทร์ปรากฏใหญ่เต็มตา แต่หากไม่ได้ถ่ายเฉพาะดวงจันทร์เพียงอย่างเดียว และเพิ่มอาคาร หมู่ไม้ หรือเงาซิลูเอตของผู้คนไว้ในฉากหน้า ภาพถ่ายก็จะสื่อถึงห้วงเวลาและสถานที่ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

ช่วงเวลาที่แนะนำคือบลูอาวร์หลังดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไม่นาน เมื่อท้องฟ้ายังคงมีแสงสว่างหลงเหลืออยู่เล็กน้อย คุณจะถ่ายดวงจันทร์พร้อมกับทิวทัศน์เมืองได้ง่ายขึ้น เริ่มจากทดลองถ่ายโดยปรับเปลี่ยนองค์ประกอบภาพ แล้วเปรียบเทียบดูว่า “ดวงจันทร์อยู่ตรงตำแหน่งใดจึงจะสร้างความประทับใจได้มากที่สุด”

แม้ใช้สมาร์ตโฟน เพียงลดค่าการเปิดรับแสงลงเล็กน้อย ก็สามารถควบคุมความสว่างของดวงจันทร์และสร้างภาพที่เปี่ยมด้วยบรรยากาศได้

ถ่ายทอดรายละเอียดบนพื้นผิวดวงจันทร์

หากต้องการถ่ายทอดทั้งหลุมอุกกาบาตและมิติของแสงเงาบนพื้นผิวดวงจันทร์ เลนส์เทเลโฟโตจะมีบทบาทอย่างมาก ประเด็นสำคัญคือดวงจันทร์สว่างกว่าที่คิด หากถ่ายด้วยแนวทางเดียวกับการถ่ายทิวทัศน์ยามค่ำคืน ไฮไลต์อาจสว่างล้นจนขาวโพลนได้ง่าย
เริ่มจากตั้งค่าความไวแสง ISO ให้ต่ำและใช้ความเร็วชัตเตอร์สูงขึ้น แล้วค้นหาค่าการเปิดรับแสงที่ยังคงเก็บลวดลายบนพื้นผิวดวงจันทร์ไว้ได้ การถ่ายด้วยเลนส์เทเลโฟโตยังทำให้อาการสั่นไหวของกล้องเห็นได้ชัด จึงควรใช้ขาตั้งกล้องหรือระบบตั้งเวลาถ่ายเพื่อเพิ่มความมั่นคง

นอกจากนี้ อย่าจับตามองเฉพาะคืนพระจันทร์เต็มดวง ลองสังเกตดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวหรือจันทร์เสี้ยวบาง ๆ ด้วย ในช่วงที่เส้นแบ่งระหว่างแสงกับเงาปรากฏเด่นชัด มิติความนูนลึกของพื้นผิวดวงจันทร์จะยิ่งโดดเด่นขึ้น

เปลี่ยน “ดวงจันทร์ของวันนี้” ให้เป็นผลงาน

เสน่ห์ของการถ่ายภาพดวงจันทร์คือการกลับมาถ่ายตัวแบบเดิมซ้ำได้ครั้งแล้วครั้งเล่า แทนที่จะมุ่งใช้องค์ประกอบภาพเดิมทุกครั้ง ลองกำหนดธีมเล็ก ๆ สำหรับการถ่ายแต่ละครั้ง เช่น “วันนี้จะให้ก้อนเมฆเข้ามาอยู่ในภาพ” หรือ “วันนี้จะจัดวางดวงจันทร์คู่กับแสงไฟในเมือง”

หลังถ่ายภาพแล้ว ขอแนะนำให้นำผลงานมาเรียงเทียบกัน เพื่อพิจารณาว่าสี องค์ประกอบ และตำแหน่งของดวงจันทร์ทำให้อารมณ์ของภาพเปลี่ยนไปอย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น หากแบ่งปันภาพดวงจันทร์ผ่านโซเชียลมีเดียหรือชุมชนการถ่ายภาพ คุณอาจได้พบกับมุมมองใหม่ที่ไม่เคยสังเกตเห็นด้วยตนเอง

การมองท้องฟ้ายามค่ำคืนอันคุ้นตาจากมุมที่ต่างออกไปเพียงเล็กน้อย อาจกลายเป็นจุดเริ่มต้นของภาพถ่ายใบถัดไป

〈photo poster project（ppp）〉 ซึ่ง cizucu จัดขึ้นในเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก เปิดโอกาสให้ทุกคนเข้าร่วมนิทรรศการโฟโตโปสเตอร์ได้ เพียงส่งภาพถ่ายผ่าน cizucu พร้อมทั้งได้พบปะและทำความรู้จักกับเพื่อนช่างภาพที่ยังไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

เมื่อวันที่ 18–19 ตุลาคม 2025 ppp ครั้งแรกในไต้หวันจัดขึ้นที่ 〈濕地 | venue〉 กรุงไทเป นับจากวันนั้นก็ใกล้ครบหนึ่งปีแล้ว ในไทเป จำนวนผู้เข้าร่วมและทีมงานที่กลับมาพบหน้ากันทุกเดือนค่อย ๆ เพิ่มขึ้น จนก่อร่างเป็นพื้นที่ซึ่งผู้คนสามารถหวนกลับมาเชื่อมโยงกันผ่านภาพถ่าย

ครั้งนี้ เราจะย้อนมองการเริ่มต้นในไทเปผ่านบทสนทนาระหว่าง JoJo, Rin และสมาชิก cizucu ตั้งแต่ ppp เริ่มต้นขึ้นในเมืองหนึ่ง ถูกส่งต่อให้ทีมท้องถิ่น และดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่อง ตลอดกระบวนการนั้น cizucu สร้างความสัมพันธ์กับครีเอเตอร์ผู้เข้าร่วม แกลเลอรีซึ่งเป็นพื้นที่จัดนิทรรศการ ผู้ชมนิทรรศการ ทีมงานผู้สนับสนุนการดำเนินงาน และพันธมิตรผู้ให้ความร่วมมืออย่างไร บทความนี้บันทึกทั้งระบบการทำงาน และสายสัมพันธ์ที่ไม่อาจสร้างขึ้นได้ด้วยระบบเพียงอย่างเดียว

ผู้ร่วมให้สัมภาษณ์
JoJo (ผู้จัดการประจำไทเป)
Rin (ผู้ก่อตั้งโครงการ)
กองบรรณาธิการ cizucu
ล่ามแปลพร้อม: Saki

สู่ไทเป หนึ่งเดือนหลังการจัดงานในเกาหลีใต้

JoJo：

Rin：

JoJo：

Rin：

สร้างสายสัมพันธ์ของเมืองจากภาพถ่ายหนึ่งใบ

JoJo：

Rin：

JoJo：

Rin：

Rin：

JoJo：

Rin：

ความกดดันของการบริหารงานด้วยทีมท้องถิ่นเพียงลำพัง

Rin：

JoJo：

Rin：

ระบบที่เป็นแบบแผน กับความยืดหยุ่นที่สอดรับกับหน้างาน

Rin：

JoJo：

Rin：

ทีมที่ให้ความรู้สึกเหมือนเพื่อนซึ่งได้พบกันเดือนละครั้ง

Rin：

JoJo：

JoJo：

Rin：

พลังแห่งการต้อนรับที่เติบโตมาจากไถหนาน

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

Rin：

JoJo：

Rin：

ภาพถ่ายกลายเป็นประตูสู่บทสนทนาในไต้หวัน

JoJo：

Rin：

Rin：

ส่งต่อหนึ่งปีในไทเปสู่เมืองถัดไป

JoJo：

Rin：

บทส่งท้ายจากกองบรรณาธิการ

อีกหนึ่งเป้าหมายคือการเพิ่มจำนวนพื้นที่ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกว่า “ที่นี่คือพื้นที่ของฉัน” โดยไม่จำกัดอยู่เพียงเรื่องภาพถ่าย

สิ่งที่หลงเหลือจากหนึ่งปีในไทเปไม่ได้มีเพียงจำนวนครั้งของการจัดงาน แต่ยังรวมถึงบรรยากาศที่ผู้เข้าร่วมรู้สึกสบายใจในการพูดถึงผลงาน ช่วงเวลาที่ผู้ชมได้ส่งมอบถ้อยคำกลับไป ความสัมพันธ์ที่ทีมงานสามารถปรึกษากันได้ ตลอดจนสายสัมพันธ์ที่เปิดโอกาสให้เราร่วมคิดถึงการจัดงานครั้งถัดไปกับพื้นที่จัดนิทรรศการและพันธมิตรผู้ให้ความร่วมมือ

เพราะการได้พบหน้ากันในพื้นที่จริง ความทรงจำเกี่ยวกับการชมผลงานจึงกลายเป็นความทรงจำของการได้พบผู้คนด้วย เมื่อสายสัมพันธ์เล็ก ๆ เหล่านั้นสั่งสมเข้าด้วยกัน ชุมชนที่ทำให้ผู้คนคิดว่า “อยากกลับมาอีก” หรือ “ครั้งหน้าอยากมีส่วนร่วมในฐานะทีมจัดงาน” ก็จะค่อย ๆ เติบโตขึ้น

แม้ JoJo จะก้าวลงจากบทบาทผู้จัดการประจำไทเป แต่สิ่งที่เธอหล่อเลี้ยงร่วมกับทีมจะได้รับการส่งต่อไปยังคนรุ่นถัดไป ppp ในไทเปเริ่มต้นขึ้นเมื่อหนึ่งปีก่อนจากการสัมภาษณ์ผ่านหน้าจอ จากนี้ เราจะสร้างความสัมพันธ์ที่สอดคล้องกับแต่ละท้องถิ่นร่วมกับผู้จัดการและทีมงานในเมืองอื่น ๆ แกลเลอรีและพื้นที่จัดนิทรรศการซึ่งเปิดพื้นที่ให้แก่กิจกรรม ตลอดจนพันธมิตรที่สนับสนุนการดำเนินงาน

ในปีถัดไป ภายใต้ระบบเดียวกันนี้ การพบพานซึ่งถือกำเนิดขึ้นได้เฉพาะในเมืองนั้น ๆ จะยังคงเกิดขึ้นต่อไป

photo poster project

photo poster project คือนิทรรศการโฟโตโปสเตอร์ที่ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่

โครงการที่เราเรียกกันว่า ppp นี้ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่าย หากยังเป็นชุมชนที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสในการเชื่อมสัมพันธ์กับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในพื้นที่จริง

ครั้งนี้ เราจะพาไปชมบรรยากาศของ photo poster project ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม ณ &vogue gallery เมืองซัปโปโร จังหวัดฮอกไกโด หากคุณสนใจเข้าร่วม photo poster project ที่กำลังจะจัดขึ้นทั่วประเทศในอนาคต ไม่ควรพลาด!

photo poster project คืออะไร?

โอกาสที่จะได้นำผลงานภาพถ่ายของตนเองมาจัดแสดงหรือสร้างมิตรภาพกับช่างภาพคนอื่น ๆ อาจไม่ใช่สิ่งที่พบได้ง่ายนัก อีกทั้งการจัดนิทรรศการภาพถ่ายด้วยตนเองยังต้องใช้ทั้งเวลา แรงกาย และค่าใช้จ่าย

photo poster project ซึ่งจัดโดย cizucu จึงถือกำเนิดขึ้นเพื่อคลี่คลายข้อจำกัดเหล่านี้
เพียงเลือกสถานที่และวันเวลา แล้วโพสต์ภาพถ่ายลงบน cizucu คุณก็สามารถจัดแสดงผลงานภาพถ่ายของตนเองในรูปแบบภาพพิมพ์ขนาดใหญ่ A2 ได้ นอกจากนี้ ยังมีช่างภาพจำนวนมากจากพื้นที่เดียวกันเข้าร่วม คุณจึงอาจได้พบเพื่อนร่วมเส้นทางการถ่ายภาพคนใหม่ในอนาคต

ไม่จำเป็นต้องผ่านขั้นตอนเตรียมงานอันยุ่งยาก ไม่ว่าจะเป็น “การเช่าพื้นที่ ค้นหาผู้ให้บริการพิมพ์ หรือจัดติดตั้งนิทรรศการ” เพียงกรอกแบบฟอร์มและเดินทางมาร่วมงานด้วยตนเองเท่านั้น!

บรรยากาศภายในงาน

สถานีรถไฟที่เราเดินผ่านอย่างไม่ทันสังเกตในทุกวัน อัดแน่นด้วยเรื่องราวของแสง เงา การเคลื่อนไหวของผู้คน ช่วงเวลาแห่งการรอคอย ตลอดจนการจากลาและการพบพาน เสน่ห์ของการถ่ายภาพสถานีรถไฟอยู่ที่ แม้จะเป็นชานชาลาเดิม แต่ช่วงเวลา สภาพอากาศ และสีหน้าของผู้โดยสารก็สามารถเปลี่ยนให้ทิวทัศน์นั้นแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

ไม่ว่าจะใช้สมาร์ตโฟนหรือกล้อง เพียงปรับเปลี่ยนมุมมองเล็กน้อย “พื้นที่สัญจรธรรมดา” ก็อาจดูราวกับฉากหนึ่งในภาพยนตร์ ลองเดินสำรวจภายในสถานีและค้นพบความสนุกของการถ่ายภาพโดยปล่อยให้จังหวะบังเอิญเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ

มิติแบบภาพยนตร์ของสถานีที่รังสรรค์ด้วยแสงและเงา

หนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้พื้นที่ภายในสถานีดูเปี่ยมด้วยอารมณ์ดราม่า คือการบรรจบกันของแสงประดิษฐ์และแสงธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นชั่วขณะที่แสงเฉียงยามเช้าสาดส่องเข้าสู่ชานชาลา เงาที่แสงไฟในสถานีใต้ดินทอดลงบนพื้น หรือความต่างระดับของแสงที่เกิดขึ้นทันทีเมื่อประตูรถไฟเปิดออก เมื่อเริ่มสังเกตความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ สถานีที่คุ้นเคยก็จะกลายเป็นพื้นที่แห่งการถ่ายภาพขึ้นมาในทันที

ขอแนะนำให้ลองลดค่าแสงลงเล็กน้อยเพื่อขับเน้นบริเวณที่มีแสง หรือลองใช้แสงย้อนเพื่อเปลี่ยนบุคคลให้เป็นภาพเงาดำ แทนที่จะเริ่มต้นด้วยความคิดว่า “จะถ่ายคน” ให้ลองรอ “จังหวะที่ใครสักคนก้าวเข้ามาอยู่ท่ามกลางแสง” เพียงชะลอจังหวะกดชัตเตอร์ออกไปไม่กี่วินาที อารมณ์ของภาพถ่ายก็อาจเปลี่ยนไปอย่างมาก

ค้นหาเรื่องราวจากกระแสการเคลื่อนไหวของผู้คน

ภายในสถานีมีห้วงเวลาหลากหลายดำเนินไปพร้อมกัน ทั้งผู้คนที่กำลังเร่งรีบ คนที่หยุดนิ่ง คนที่มองสมาร์ตโฟน และคนที่กำลังรอใครบางคน เมื่อผสานเข้ากับการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่จากการมาถึงและออกเดินทางของขบวนรถไฟ ภาพถ่ายเพียงหนึ่งใบจึงเปิดพื้นที่ให้ผู้ชมจินตนาการถึง “เรื่องราวก่อนและหลัง” ชั่วขณะนั้นได้

ในการถ่ายภาพ หากให้ความสนใจกับภาพเงาดำ แผ่นหลัง หรือบริเวณเท้าแทนที่จะมุ่งจับตัวบุคคลโดยตรง ก็จะช่วยให้บันทึกภาพสแนปช็อตที่เป็นธรรมชาติได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ การ “สังเกตการณ์จากจุดเดิม” ด้วยการถ่ายภาพ ณ ตำแหน่งเดียวอย่างต่อเนื่องเพียง 10 นาทีก็เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ เมื่อนำช่วงเวลาที่ไร้ผู้คน ช่วงเวลาที่แออัด และชั่วขณะที่แสงเปลี่ยนแปลงมาเปรียบเทียบกัน คุณจะเริ่มมองเห็นจังหวะเฉพาะตัวของสถานที่นั้น
มาร่วมบันทึกเรื่องราวของเมืองโดยคำนึงถึงความเป็นส่วนตัวของผู้คนไปพร้อมกัน

เปลี่ยน “สถานีที่คุ้นเคย” ให้เป็นจุดถ่ายภาพในแบบของคุณ

คุณไม่จำเป็นต้องเดินทางไปยังแหล่งท่องเที่ยวพิเศษ เพราะหัวข้อสำหรับการถ่ายภาพล้วนอยู่ในสถานที่ใกล้ตัว ลองกำหนดธีมเพียงหนึ่งอย่างขณะเดินสำรวจสถานีที่ใช้เป็นประจำ เช่น “วันนี้จะถ่ายเฉพาะสิ่งที่เป็นสีฟ้า” “เฉพาะเงาสะท้อน” หรือ “เฉพาะรูปทรงกลม” การวางข้อจำกัดเช่นนี้จะช่วยให้คุณค้นพบองค์ประกอบภาพใหม่ๆ จากทิวทัศน์ที่คุ้นตาได้ง่ายขึ้น

แม้ในวันที่ไม่ได้พกกล้อง หากบันทึกแสงหรือเงาที่สะดุดตาไว้ด้วยสมาร์ตโฟน สิ่งเหล่านั้นก็อาจนำไปสู่การถ่ายภาพครั้งต่อไปได้ อีกวิธีที่น่าสนใจคือเลือกภาพที่ถ่ายมาเพียงหนึ่งใบ แล้วลองจินตนาการว่า “เกิดอะไรขึ้นก่อนและหลังชั่วขณะนี้”

การค้นพบเรื่องราวในแบบของตนเองจากสถานีรถไฟซึ่งเป็นฉากหนึ่งของชีวิตประจำวัน—การเปลี่ยนมุมมองเล็กๆ เช่นนี้เองที่อาจเป็นจุดเริ่มต้นให้เราเพลิดเพลินกับการถ่ายภาพได้อย่างอิสระยิ่งขึ้น

Photo Poster Project ซึ่ง cizucu จัดขึ้นในหลายเมืองทั่วโลก เปิดโอกาสให้ทุกคนเข้าร่วมนิทรรศการโฟโตโปสเตอร์ได้เพียงส่งผลงานภาพถ่ายลงบน cizucu พร้อมพบปะเพื่อนช่างภาพที่ยังไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

ผู้ที่คอยประคับประคองพื้นที่แห่งนี้ในกรุงไทเป ประเทศไต้หวัน คือ JoJo ในฐานะผู้จัดการประจำไทเป เธอดูแลตั้งแต่การดำเนินงาน การสื่อสารกับผู้เข้าร่วม การสร้างทีมงานท้องถิ่น ไปจนถึงการจัดบรรยากาศภายในพื้นที่นิทรรศการ นอกเหนือจากงานที่มองเห็นได้ เธอยังใส่ใจรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างต่อเนื่อง เพื่อให้ทั้งผู้เข้าร่วมและทีมงานรู้สึกมั่นใจและมีส่วนร่วมได้อย่างสบายใจ

บทความนี้ย้อนมองช่วงเวลาที่ JoJo ร่วมเดินทางมากับ ppp ในไต้หวัน ณ หมุดหมายแห่งการอำลาและวางมือ จากบทสนทนากับ Rin ผู้ก่อตั้งโครงการ สิ่งที่ปรากฏมิใช่เพียงบันทึกของผู้จัดการคนหนึ่ง แต่ยังเป็นเรื่องราวของการบ่มเพาะพื้นที่ซึ่งผู้คนและผลงานได้มาพบกันผ่านภาพถ่าย

ผู้ร่วมให้สัมภาษณ์
JoJo (ผู้จัดการประจำไทเป)
Rin (ผู้ก่อตั้งโครงการ)
กองบรรณาธิการ cizucu
ล่ามพร้อมแปล: Saki

ppp ไทเปที่เริ่มต้นจากศูนย์ และการสัมภาษณ์ผู้จัดการซึ่งเริ่มต้นด้วยคำถามว่า “อาจเป็นมิจฉาชีพหรือเปล่า?”

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

กองบรรณาธิการ cizucu：

Rin：

วันแรกที่กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

JoJo：

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

สิ่งที่ผู้เข้าร่วมวัย 4 ขวบสอนเรา

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

ผู้ที่พร้อมรับฟังและให้คำปรึกษา คือผู้บ่มเพาะพื้นที่แห่งนี้

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

Rin：

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

JoJo：

เพราะภาพถ่ายแตกต่างกันจึงน่าสนใจ—พื้นที่แห่งการสนทนาอย่างสบายใจ

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

JoJo：

ภาพของผู้จัดการในแบบของฉัน ซึ่งมองเห็นหลังหยาดน้ำตา

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

JoJo：

กองบรรณาธิการ cizucu：

JoJo：

ข้อความแห่งความรักถึง JoJo จากเพื่อนร่วมทีมผู้ร่วมกันสร้าง ppp ไต้หวัน

Saki：

นับจากตรงนี้ เราขอนำเสนอข้อความจากเพื่อนร่วมทีมที่ร่วมสร้าง ppp ไต้หวันเคียงข้าง JoJo สิ่งที่ปรากฏร่วมกันในทุกข้อความคือ JoJo ไม่ได้เพียงทำหน้าที่ดำเนินงาน แต่ยังสร้างบรรยากาศที่ทำให้ทุกคนรู้สึกอุ่นใจ

Saki：

洪玉庭（Hazel）：

阿賢：

Hsu Tai：

Ben Lee：

郭媛婷：

阿森：

Julia Chou：

ไม้ต่อที่ JoJo ส่งมอบ

Rin：

ช่วงเวลาที่ JoJo มีส่วนร่วมกับ cizucu มาถึงหมุดหมายหนึ่ง ณ ตรงนี้ แต่เราเชื่อว่าความสัมพันธ์ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในไทเป และถ้อยคำที่ผู้เข้าร่วมทิ้งไว้ จะยังคงดำเนินต่อไป

การสำเร็จจากบทบาทนี้อาจไม่ใช่จุดสิ้นสุด หากใกล้เคียงกับการส่งไม้ต่อมากกว่า พื้นที่อันอบอุ่นที่ JoJo บ่มเพาะขึ้นในไทเปจะถูกส่งต่อไปยังมือของใครอีกคน และยังคงเชื่อมโยงภาพถ่ายเข้ากับผู้คนต่อไป

จากนี้ JoJo มีกำหนดเดินทางไปลอนดอนเพื่อศึกษาศิลปะบำบัด การเรียนต่อครั้งนี้ยังเป็นก้าวหนึ่งในการต่อยอดเส้นทางอาชีพช่างภาพของเธอ ไปสู่งานที่ใช้ภาพถ่ายเพื่ออยู่เคียงข้างอารมณ์ความรู้สึกและการทำความเข้าใจตนเองของผู้คน ระหว่างพำนักที่นั่น เธอเตรียมจัดนิทรรศการเกี่ยวกับศิลปะบำบัด พร้อมวางแนวคิดในการผสานศาสตร์ดังกล่าวเข้ากับภาพถ่าย

ในอนาคต เธอปรารถนาจะใช้สื่อศิลปะ เช่น ภาพถ่าย เพื่ออยู่เคียงข้างจิตใจและมอบการเยียวยาแก่ผู้คน ประสบการณ์จาก ppp ไทเป ทั้งการรับฟังเสียงของผู้อื่นและสร้างพื้นที่ที่ทุกคนแสดงออกได้อย่างมั่นใจ จะนำไปสู่แนวปฏิบัติรูปแบบใดในสถานที่แห่งใหม่—เราต่างเฝ้ารอ เนื่องจาก cizucu จัด ppp ในลอนดอนด้วย เราจึงตั้งตารอวันที่จะได้ร่วมสร้างพื้นที่เดียวกันกับ JoJo อีกครั้งในรูปแบบใหม่ ช่วงเวลาที่เธอใช้ร่วมกับ cizucu และวงสายสัมพันธ์ของคอมมูนิตี้ซึ่งถือกำเนิดขึ้น ณ ที่แห่งนั้น จะยังคงดำเนินต่อไป

‘Read Your Photography’ ชวนมองไปยัง “เรื่องราว” เบื้องหลังภาพถ่าย ซึ่งไม่อาจสัมผัสได้จากการมองเพียงผิวเผิน cizucu Magazine แปลเรื่องราวของช่วงเวลาที่เป็นของบุคคลนั้นเพียงผู้เดียว ตลอดจนเบื้องหลังการถือกำเนิดของภาพแต่ละใบ พร้อมผลงานที่รวบรวมผ่าน photo poster project ซึ่งจัดโดย cizucu และโซเชียลมีเดียเป็น 12 ภาษา เพื่อส่งต่อสู่ผู้ชมทั่วโลก

การเก็บเรื่องราวเหล่านั้นไว้ในใจก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือก แต่ความรู้สึกนั้นอาจสัมผัสหัวใจของใครบางคนอย่างแผ่วเบา และก่อให้เกิดความประทับใจที่ยังไม่เคยค้นพบ

ครั้งนี้ เราขอนำเสนอผลงานจากศิลปินภาพถ่าย 3 คน ซึ่งส่งมาจากทั่วโลก
ถ้าเช่นนั้น ลองเปิดมองเรื่องราวอันเป็นหนึ่งเดียวเหล่านี้ไปด้วยกัน

เรื่องราวของ 林大哀

林大哀

📚 01

ย้อนกลับไปในปี 2007 สมัยที่ผมยังเป็นนักศึกษา บ่ายวันหนึ่งหลังจากใช้เวลาทั้งคืนกับกลุ่มเพื่อน เมื่อตื่นขึ้นมา ผมเห็นเจ้าเสี่ยวขุย แมวที่รักของผม นั่งอยู่ริมหน้าต่าง
แต่วันนั้นเสี่ยวขุยไม่ได้กำลังมองออกไปข้างนอกอย่างที่ทำเป็นประจำ มันกลับจ้องไปยังตู้เสื้อผ้าอย่างไม่วางตา ด้วยเหตุผลบางอย่าง ท่าทางธรรมดาเช่นนั้นกลับดึงดูดใจจนผมเผลอกดชัตเตอร์ลงไป
ทันทีหลังจากถ่ายภาพเสร็จ มันก็กระโดดขึ้นไปบนตู้เสื้อผ้า

ไม่ได้มีเหตุการณ์พิเศษอะไรเกิดขึ้น สำหรับตัวผมในเวลานั้น มันเป็นเพียงบ่ายวันธรรมดาวันหนึ่ง ถึงอย่างนั้น ทุกครั้งที่จัดระเบียบภาพถ่าย ภาพใบนี้กลับเป็นภาพเดียวที่ผมเก็บไว้ใกล้ตัวเสมอมา
ช่วงเวลาในชีวิตมหาวิทยาลัยที่ผมนอนได้จนถึงบ่าย ใช้เวลาเล่นกับเพื่อนโดยไม่ต้องเร่งรีบไปทำงานหรือกังวลกับแผนการของวันพรุ่งนี้ ผมรู้สึกราวกับว่าภาพนี้ยังคงเก็บรักษาบรรยากาศของวันเวลาอันเสรีและไร้จุดหมายเหล่านั้นเอาไว้
เมื่อมองย้อนกลับไปในวันนี้ ภาพนี้ทำให้ผมตระหนักว่าบ่ายวันนั้นมีความหมายเพียงใด

กองบรรณาธิการ cizucu
เงาร่างของแมวที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง สิ่งที่ปรากฏในภาพไม่ใช่เหตุการณ์พิเศษ หากเป็นช่วงเวลาอันเงียบสงบที่บังเอิญมาเยือนท่ามกลางชีวิตประจำวัน แต่เมื่อหวนกลับมามองอีกครั้งหลังเวลาล่วงผ่าน ภาพใบนี้ก็ไม่ใช่เพียงบันทึกธรรมดาอีกต่อไป มันพากลับไปสู่วันเวลาที่เรานอนได้จนถึงบ่าย อยู่กับเพื่อน และใช้ชีวิตโดยไม่ต้องครุ่นคิดถึงวันพรุ่งนี้มากนัก ภาพถ่ายมีพลังอันน่าพิศวงในการพาบรรยากาศและความรู้สึกที่เรานึกว่าลืมไปแล้วหวนคืนมาอย่างแผ่วเบา และผลงานชิ้นนี้ทำให้เราสัมผัสถึงพลังนั้นได้อย่างชัดเจน

เรื่องราวของ Shih Hsun Chao

Shih Hsun Chao

📷 Canon EOS R1
📚 02

ผมอยากบันทึกภาพภูมิทัศน์ที่แปลกออกไปสักเล็กน้อยในไทเป ในตอนแรก ผมเดินไปตามท้องถนนด้วยความคิดเพียงเท่านั้น
แต่เมื่อถ่ายภาพต่อไปเรื่อย ๆ สิ่งที่สะดุดตาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป ผมเริ่มสนใจสิ่งที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว ห่างไกลจากผู้คน รวมถึงสิ่งที่เปลี่ยนรูปไปพร้อมกับเมืองและดูราวกับว่าสักวันหนึ่งอาจเลือนหายไป ผมค่อย ๆ ถูกดึงดูดเข้าหาภูมิทัศน์เช่นนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ

ที่เขตทัศนียภาพปี้ถานในซินเตี้ยน ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายภาพนี้ ทุกครั้งที่พายุไต้ฝุ่นเคลื่อนตัวเข้าใกล้ เรือถีบรูปหงส์จะถูกเครนยกขึ้นจากน้ำเพื่อเคลื่อนย้ายไปยังที่ปลอดภัย
ผมเติบโตมากับสถานที่แห่งนี้ตั้งแต่วัยเด็ก และได้เห็นทั้งช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงอย่างช้า ๆ ด้วยเหตุนี้ เรือหงส์ที่ห้อยอยู่กลางอากาศจึงดูราวกับสิ่งมีชีวิตที่ถูกตัดขาดจากผิวน้ำ ซึ่งเป็นสถานที่ที่มันควรอยู่

แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงวัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้น ถึงอย่างนั้น รูปลักษณ์ของมันกลับคล้ายสิ่งมีชีวิต และผมรู้สึกราวกับว่ามันกำลังส่งเสียงเรียกร้องบางอย่างอย่างเงียบงัน

กองบรรณาธิการ cizucu
เรือถีบรูปหงส์ไม่ได้ลอยอยู่บนผิวน้ำ หากถูกยกขึ้นแขวนไว้กลางอากาศ ภาพอันชวนฉงนเล็กน้อยนี้เปี่ยมด้วยความผิดแปลกอันเงียบงัน ซึ่งมีเพียงสิ่งที่ถูกแยกออกจากบริบทของชีวิตประจำวันเท่านั้นจะเผยให้เห็น สำหรับ Shih Hsun Chao สถานที่แห่งนี้คือภูมิทัศน์ที่เขามองเห็นมาตั้งแต่วัยเด็ก ด้วยเหตุนี้ ภาพเรือที่ถูกเคลื่อนย้ายเพื่อหลบพายุไต้ฝุ่นจึงอาจไม่ได้เป็นเพียงฉากหนึ่งของการปฏิบัติงาน แต่ยังซ้อนทับกับความเปลี่ยนแปลงและความทรงจำของเมือง วัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้นและถูกนำออกจากสถานที่ที่ควรอยู่ค่อย ๆ ดูคล้ายสิ่งมีชีวิตขึ้นมา นี่คือภาพถ่ายที่ช้อนเก็บความเดียวดายเล็ก ๆ ซึ่งซ่อนอยู่ในภูมิทัศน์อันคุ้นเคย

เรื่องราวของ neo_gg

neo_gg

📷 Panasonic LUMIX G8
📚 03

ภาพถ่ายนี้บันทึกธรรมเนียมในพิธีแต่งงานของไต้หวันที่เรียกว่า “擲扇” หรือการโยนพัด
เมื่อเจ้าสาวออกเดินทาง เธอจะโยนพัดออกไปทางหน้าต่าง เพื่อสื่อถึงการปล่อยวางอดีตและการเป็นภรรยาที่อ่อนโยนนับจากนี้

เจ้าบ่าวและเจ้าสาวเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมายาวนาน และในแง่หนึ่ง พิธีแต่งงานอันยิ่งใหญ่นี้ก็จัดขึ้นเพื่อบรรดาผู้ใหญ่ในครอบครัว
กลุ่มเพื่อนใช้เวลาหลังเลิกงานเตรียมงานกันอย่างต่อเนื่องนานกว่าครึ่งปี
ในฐานะ “เพื่อนเจ้าบ่าว” ผมเข้าร่วมพิธีพร้อมกับความโกรธและความรู้สึกต่อต้าน แต่ขณะเดียวกันก็อยากทำบางสิ่งเพื่อเพื่อน ผมจึงบันทึกงานแต่งงานครั้งนี้ผ่านมุมมองที่เป็นส่วนตัวและเอาแต่ใจของตัวเอง

ผมไม่ถนัดรับมือกับ “พิธีกรรม” ที่เรียกว่างานแต่งงาน ถึงอย่างนั้น ภายในพิธีก็มีสิ่งงดงามอยู่จริง ไม่ว่าจะเป็นสายสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวที่เปล่งประกาย หรือเจ้าสาวที่ยังคงพยายามงดงามแม้อยู่ท่ามกลางความวุ่นวาย

ผมอยากบันทึกทุกสิ่ง ทั้งสิ่งที่ไม่ชอบและสิ่งที่รัก ภาพเหล่านี้เต็มไปด้วยความเอาแต่ใจและอารมณ์ความรู้สึก แต่นี่คือสิ่งเดียวที่ผมทำได้ ในบรรดาภาพทั้งหมด ภาพใบนี้เสียดสีที่สุด เปี่ยมด้วยอารมณ์รุนแรงที่สุด และในขณะเดียวกันก็อบอุ่นที่สุดสำหรับผม ผมคงดีใจหากทั้งสองคนชอบภาพนี้เช่นกัน

กองบรรณาธิการ cizucu
แม้จะอยู่ท่ามกลางพิธีแต่งงานซึ่งเป็นพื้นที่แห่งการเฉลิมฉลอง ภาพถ่ายนี้กลับแฝงความตึงเครียดบางอย่าง มือที่ยื่นออกจากหน้าต่าง แหวน และพัดที่ถูกกำไว้ ชั่วขณะนั้นไม่ได้บันทึกเพียงความงามของพิธีกรรม แต่ดูราวกับถ่ายทอดอารมณ์อันซับซ้อนของศิลปินลงไปด้วย แทนที่จะผลักไสสิ่งที่ตนไม่อาจรัก เขากลับเลือกมองทั้งความงามและความผิดแปลกซึ่งดำรงอยู่ในนั้นอย่างไม่หลบเลี่ยง สายตาเช่นนี้เองที่มอบอุณหภูมิอันเข้มข้นให้แก่ภาพถ่าย

ส่งท้าย

เรื่องราวเหล่านี้เป็นอย่างไรกันบ้าง
เราอยากชวนให้ทุกคนมองไปยังเสน่ห์ที่ไม่อาจถ่ายทอดได้ครบถ้วนผ่านภาพเพียงอย่างเดียว ‘Read Your Photography’ คือโครงการที่มุ่งสำรวจความคิดและความรู้สึกซึ่งซ่อนอยู่ในส่วนลึกของภาพถ่าย และเปิดรับสิ่งเหล่านั้นในฐานะเรื่องราวหนึ่งเรื่อง

สิ่งที่ถูกบันทึกไว้คือชั่วขณะอันสั้น แต่เบื้องหลังชั่วขณะนั้นมีทั้งเวลาที่ไหลผ่านอย่างต่อเนื่องและความรู้สึกที่ไม่เคยถูกถ่ายทอดออกมาเป็นถ้อยคำ

เราหวังว่าคุณจะค่อย ๆ ซึมซับภาพถ่ายเหล่านี้ ราวกับกำลังอ่านภาพและพลิกหน้าหนังสือไปทีละหน้า

วิธีเข้าร่วม

“ธีมภาพถ่าย” จะถูกโพสต์ขึ้นเป็นครั้งคราวบน Threads ของ cizucu
เพียงตอบกลับโพสต์ด้วย “ภาพหนึ่งใบของคุณ” ที่สอดคล้องกับธีมนั้น

เงื่อนไขการเข้าร่วมมีเพียงข้อเดียว คือกดติดตามโซเชียลมีเดียของ cizucu 💙
กองบรรณาธิการ cizucu จะส่งข้อความไปยังศิลปินภาพถ่ายที่ได้รับการคัดเลือกจากผลงานที่ส่งเข้ามา!

‘Read Your Photography’ ยังนำเสนอผลงานที่จัดแสดงใน photo poster project (ppp) ซึ่งจัดโดย cizucu

ppp อาจกำลังจัดขึ้นในประเทศของคุณเช่นกัน การพบพานที่เชื่อมโยงผู้คนเข้าหากันด้วยความรู้สึกเรียบง่ายว่า “ฉันรักการถ่ายภาพ” กำลังแผ่ขยายไปทั่วโลกในขณะนี้

〈Threads〉คือโซเชียลมีเดียที่เน้นการสื่อสารผ่านข้อความจาก〈Meta〉ซึ่งในแต่ละวันมีการโพสต์ผลงานและการแสดงออกนับไม่ถ้วนจากทั่วโลก

『find new pieces』คือโปรเจกต์ค้นพบศิลปินและผลงานที่เปี่ยมด้วยศักยภาพจากผลงานนับไม่ถ้วนซึ่งโพสต์บน〈Threads〉พร้อมถ่ายทอดเสน่ห์ของผลงานเหล่านั้นผ่านแมกกาซีน ในแต่ละครั้ง เราจะกำหนดธีมและรวบรวมผลงานที่สอดคล้องกันจากทั่วโลก เพื่อพาคุณไปพบกับพรสวรรค์ที่ยังไม่ถูกค้นพบ (new pieces)

วิธีเข้าร่วม

“ธีมภาพถ่าย” ที่ปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราวบน〈Threads〉ของ cizucu
เพียงตอบกลับด้วย “ผลงานหนึ่งภาพของคุณ” ที่สอดคล้องกับธีมนั้น

เงื่อนไขการเข้าร่วมมีเพียงข้อเดียว คือกดติดตามโซเชียลมีเดียของ cizucu 💙
กองบรรณาธิการ cizucu จะส่งข้อความไปยังศิลปินที่ได้รับการคัดเลือก
จากผลงานที่ส่งเข้ามา!

ครั้งนี้ เราคัดสรรผลงาน 9 ชิ้นจากผลงานที่ส่งเข้ามาจำนวนนับไม่ถ้วนจากทั่วโลก
มาร่วมชมผลงานอันยอดเยี่ยม ซึ่งมีมุมมองและสุนทรียะเฉพาะตัวของศิลปินแต่ละคนกัน

『peace』

ภาพที่แต่ละคนนึกถึงเมื่อได้ยินคำว่า『peace』ย่อมแตกต่างกันออกไป
แสงยามเช้าอันเงียบสงบ ช่วงเวลาธรรมดาที่ได้อยู่กับใครสักคน หรือท้องฟ้าที่เฝ้ามองราวกับกำลังอธิษฐาน

สันติภาพเป็นทั้งอุดมคติอันยิ่งใหญ่ที่ดูเหมือนอยู่แสนไกล
และเป็นความรู้สึกเล็ก ๆ ที่ดำรงอยู่อย่างแผ่วเบาในชีวิตประจำวัน

ภาพถ่ายสามารถช้อนเก็บร่องรอยอันละเอียดอ่อนเหล่านั้นไว้ได้
ความอ่อนโยนก่อนถูกถ่ายทอดเป็นถ้อยคำ ห้วงขณะที่ปรารถนาจะปกป้อง และเวลาที่หัวใจเปี่ยมเต็มอย่างสงบนิ่ง

โปรดเผยให้เราเห็นรูปทรงของ『peace』ที่คุณค้นพบ

new pieces

Fred

📷 SONY a7 V
💙 01

กองบรรณาธิการ cizucu
นกที่โบยบินอย่างอิสระข้ามผืนฟ้ากว้าง ตัดกับเหล่าประติมากรรมที่เรียงรายอย่างสงบนิ่ง ความแตกต่างนี้ราวกับทำให้กระแสเวลาเนิบช้าลงชั่วขณะ จากแสงและหมู่เมฆอันอ่อนละมุนที่กลืนไปกับท้องฟ้าสีฟ้าจาง ๆ เราสัมผัสได้ไม่เพียงความสงบ แต่ยังรวมถึงความรู้สึกแห่งอิสรภาพที่จะโบยบินไปได้โดยปราศจากสิ่งกีดขวาง『peace』อาจหมายถึงพื้นที่ว่างอันเปิดกว้าง ซึ่งช่วยคลายหัวใจในทันทีที่เราเงยหน้ามองท้องฟ้า

Jon Jerryl

💙 02

กองบรรณาธิการ cizucu
ร่างที่ยืนหันหลังอยู่ริมทะเลสาบยามสนธยา ราวกับกำลังโอบกอดห้วงเวลาไร้ถ้อยคำไว้อย่างแผ่วเบา ผิวน้ำที่พลิ้วไหว ท้องฟ้าสีส้ม และเงาร่างของกิ่งใบซ้อนทับกัน ก่อให้เกิดจังหวะลมหายใจอันลึกล้ำทั่วทั้งองค์ประกอบภาพ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ต้องแบ่งปันกับใคร หากเป็นการหวนกลับเข้าสู่ภายในของตนอย่างสงบนิ่ง เราสัมผัสได้ถึง『peace』ในรูปแบบเช่นนั้น

Jonashessing

💙 03

กองบรรณาธิการ cizucu
ช่วงเวลาอันสงบของคนสองคนไหลผ่านตรอกซึ่งโอบล้อมด้วยดอกไม้นานาสี แสงจัดและเงาลึก สีสันสดใสของดอกไม้ประดิษฐ์ และผู้คนที่นั่งพักอยู่ท่ามกลางชีวิตประจำวัน ทุกองค์ประกอบซ้อนประสานกัน จนเผยให้เห็นสันติสุขเล็ก ๆ ที่มีชีวิตอยู่ ณ มุมหนึ่งของเมือง แม้ท่ามกลางความคึกคัก ก็ยังมีพื้นที่ให้ใครสักคนหยุดพักหายใจได้อย่างวางใจ ผลงานชิ้นนี้นำพาความรู้สึกอันอ่อนโยนเช่นนั้นมาสู่ผู้ชม

Kai Kim

💙 04

กองบรรณาธิการ cizucu
ในทิวทัศน์สะวันนาที่มองจากภายในรถ การปรากฏอยู่ของเท้าเบื้องหน้าช่วยเติมอารมณ์ขันที่ยังคงก้องอยู่ในความรู้สึก สัตว์ตัวเล็ก ๆ ในระยะไกล ผืนฟ้ากว้าง และหมู่เมฆที่เคลื่อนผ่าน ความแตกต่างระหว่างความยิ่งใหญ่กับอิริยาบถธรรมดาในชีวิตประจำวัน ก่อให้เกิดสัมผัสแห่งสันติที่ผ่อนคลาย ผลงานนี้ถ่ายทอดความรื่นรมย์ของการปล่อยกายใจให้ล่องไปเฉย ๆ เบื้องหน้าความกว้างใหญ่ของโลก

Kaizo

💙 05

กองบรรณาธิการ cizucu
ลำแสงที่ส่องผ่านผืนน้ำดูราวกับกำลังกะพริบไหวอยู่ในส่วนลึกของความทรงจำ องค์ประกอบภาพที่สร้างขึ้นจากเพียงอนุภาคสีน้ำเงินและสีขาวอันไร้เส้นขอบ ทำให้เราสัมผัสได้ถึงเสียงที่ค่อย ๆ เลือนหายและร่างกายที่คลายความเกร็งลง แทนที่จะบันทึกสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ผลงานกลับช้อนเก็บตัวประสบการณ์ทางผัสสะเอาไว้โดยตรง นี่คือการแสดงออกอันงดงามที่มอง『peace』ในฐานะ “การล่องลอยอย่างสงบนิ่ง”

Alex

📷 FUJICA X-M5
💙 06

กองบรรณาธิการ cizucu
ร่างของคนสองคนที่นั่งอยู่ริมทะเลถูกโอบล้อมอย่างนุ่มนวลด้วยบุคคลพร่ามัวในฉากหน้า ผิวน้ำสีอาทิตย์อัสดงสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับกำลังส่องสว่างไปถึงระยะห่างและความเงียบระหว่างผู้คน ณ ที่นั้น การจงใจไม่ปรับโฟกัสให้คมชัดทั้งหมดทำให้ผลงานยังคงเก็บรักษาอุณหภูมิคล้ายความทรงจำเอาไว้『peace』ดำรงอยู่ได้เช่นกันในช่วงเวลาที่เราเพียงได้อยู่ข้างใครสักคน

Kamil

📷 Xiaomi Leitzphone powered by Xiaomi
💙 07

กองบรรณาธิการ cizucu
อากัปกิริยาของการโอบกอดสุนัขและพื้นที่ว่างของชายทะเลที่ทอดออกไปเบื้องหน้า ร่วมกันสร้างห้วงเวลาอันใกล้ชิดและสงบละมุน ความเป็นภาพขาวดำยิ่งทำให้สัมผัสของขน สายลม และไออุ่นจากการแนบแก้มค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอย่างสงบนิ่ง การมีใครสักคนที่เราอยากปกป้องอยู่เคียงข้าง—ความแน่นอนนั้นทำให้เรารู้สึกว่าโลกดูอ่อนโยนขึ้นอีกเล็กน้อย

potatorinnie

💙 08

กองบรรณาธิการ cizucu
ผู้คนที่อาบไล้ด้วยแสงอาทิตย์ยามเย็นต่างใช้เวลาของตนอยู่บริเวณฐานอนุสรณ์สถาน ในพื้นที่เปิดโล่งซึ่งมองเห็นแนวเทือกเขา ร่างของผู้คนที่กำลังสนทนา เงยหน้ามองท้องฟ้า หรือนั่งอยู่อย่างเงียบงันซ้อนทับกัน จนช่วงบ่ายธรรมดาระหว่างการเดินทางค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอย่างนุ่มนวล『peace』อาจดำรงอยู่ในช่วงเวลาที่ทุกคนอยู่ร่วมสถานที่เดียวกัน แต่ยังสามารถใช้ชีวิตตามจังหวะของตนเองได้

shane

📷 RICOH GR III HDF
💙 09

กองบรรณาธิการ cizucu
เรือนยอดไม้ที่ซ้อนประสานกันเหนือศีรษะดูราวกับกำลังหายใจเป็นหนึ่งเดียวภายใต้แสงที่สาดส่อง เส้นโค้งของกิ่งไม้ น้ำหนักเข้มอ่อนของใบ และความสว่างที่เปิดออกสู่ท้องฟ้าหลอมรวมกัน ชวนให้นึกถึงความรู้สึกปลอดภัยเมื่อได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเร่งรัด และเราเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมอง『peace』อาจเริ่มต้นจากการกระทำเล็ก ๆ เช่นนี้

ส่งท้าย

คุณรู้สึกอย่างไรกับผลงานเหล่านี้บ้าง

ธีม『peace』เป็นทั้งแนวคิดที่กว้างใหญ่ และในขณะเดียวกันก็เป็นเรื่องส่วนบุคคลอย่างยิ่ง ผลงานที่ส่งเข้ามาในครั้งนี้ถ่ายทอดทั้งทิวทัศน์อันสงบ สายตาที่อ่อนโยน ความรู้สึกห่วงใยใครสักคน ตลอดจนความสงบสุขเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในชีวิตประจำวัน

การค้นพบพรสวรรค์ที่ยังไม่ถูกค้นพบ (new pieces) คือบทบาทที่เราปรารถนาจะทำให้สำเร็จผ่านโปรเจกต์นี้ และเราหวังว่านี่จะเป็นโอกาสให้การแสดงออกของคุณเข้าถึงหัวใจของผู้คนได้มากยิ่งขึ้น


โปรดติดตามธีมครั้งต่อไป
กดติดตามโซเชียลมีเดียต่าง ๆ ของ cizucu แล้วรอพบกันนะ 💙

Photo Poster Project

Photo Poster Project คือนิทรรศการโฟโตโปสเตอร์ที่ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ เพียงเลือกเมืองและวันที่

โครงการที่เราเรียกกันว่า ppp นี้ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่ายเท่านั้น แต่ยังเป็นชุมชนที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสในการเชื่อมสัมพันธ์กับเหล่าครีเอเตอร์จากทั่วโลกในพื้นที่จริง

ครั้งนี้ เราจะพาไปชมบรรยากาศของ Photo Poster Project ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 23 สิงหาคม ณ 어티피컬 / Atypical Gallery ในเขตยงซาน กรุงโซล สำหรับผู้ที่สนใจเข้าร่วม Photo Poster Project ซึ่งจะจัดขึ้นในพื้นที่ต่าง ๆ ต่อจากนี้ ไม่ควรพลาด!

Photo Poster Project คืออะไร?

โอกาสที่จะได้นำผลงานภาพถ่ายของตนมาจัดแสดง หรือสร้างมิตรภาพกับช่างภาพคนอื่น ๆ อาจไม่ใช่สิ่งที่พบได้ง่ายในชีวิตประจำวัน อีกทั้งการจัดนิทรรศการภาพถ่ายด้วยตนเองยังต้องใช้ทั้งเวลา แรงกาย และค่าใช้จ่ายไม่น้อย

Photo Poster Project ซึ่งจัดโดย cizucu จึงถือกำเนิดขึ้นเพื่อคลี่คลายข้อจำกัดเหล่านี้
เพียงเลือกสถานที่และวันเวลา แล้วส่งผลงานภาพถ่ายผ่าน cizucu คุณก็สามารถจัดแสดงผลงานของตนในรูปแบบภาพพิมพ์ขนาดใหญ่ A2 ได้ นอกจากนี้ ยังมีช่างภาพจำนวนมากจากพื้นที่เดียวกันเข้าร่วม จึงอาจเป็นโอกาสให้คุณได้พบกับเพื่อนร่วมเส้นทางการถ่ายภาพในอนาคต

ไม่จำเป็นต้องวุ่นวายกับการเตรียมงาน ไม่ว่าจะเป็น “การเช่าพื้นที่ ค้นหาร้านพิมพ์ หรือการติดตั้งนิทรรศการ” เพียงกรอกแบบฟอร์มและเดินทางมาเข้าร่วมงานจริงเท่านั้น!

บรรยากาศภายในงาน

On the Way Home

‘On the Way Home’ คือการประกวดภาพถ่ายออนไลน์ระดับนานาชาติที่จัดโดย cizucu ซึ่งเปิดให้ครีเอเตอร์ทุกคนที่ลงทะเบียนกับ cizucu ส่งผลงานเข้าร่วมได้ เราจะคัดสรรผลงานที่โดดเด่นจากผลงานทั้งหมด โดยมุ่งค้นพบศิลปินผู้มีศักยภาพหน้าใหม่ในฐานะแพลตฟอร์ม พร้อมส่งเสริมและสนับสนุนพวกเขาในฐานะคอมมูนิตี้

ธีมในครั้งนี้คือ “ระหว่างทางกลับบ้าน”

เมื่อวันหนึ่งสิ้นสุดลง เราต่างมุ่งหน้ากลับไปยังสถานที่ของตน
ชานชาลาสถานีที่อาบย้อมด้วยแสงสนธยา แสงไฟในเมืองที่เคลื่อนผ่านกรอบหน้าต่างรถ ช่วงเวลาที่เดินเคียงข้างใครบางคน หรือเส้นทางอ้อมที่เลือกเดินเพียงลำพัง
แม้แต่เส้นทางเดิมที่คุ้นเคยก็อาจเผยทิวทัศน์ที่ต่างออกไปเล็กน้อย ตามแสง สภาพอากาศ และสภาวะจิตใจในวันนั้น ระหว่างทางกลับบ้านยังคงมีเสียงสะท้อนของวัน สัญญาณแห่งฤดูกาล และความรู้สึกที่ยังไม่อาจถ่ายทอดเป็นถ้อยคำตกค้างอยู่อย่างเงียบงัน

ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางสู่บ้าน เส้นทางกลับจากการเดินทาง หรือเส้นทางหลังเอ่ยลาใครบางคน ขอเชิญบันทึกภาพทิวทัศน์ที่คุณได้พบและเรื่องราวที่ยังตราตรึงอยู่ในใจระหว่างทางกลับบ้าน

แรงบันดาลใจ

Shou
ระหว่างทางกลับบ้าน

กองบรรณาธิการ cizucu
เงาร่างของผู้ลากรถเข็นและเด็กที่กำลังวิ่งเข้ามา โดยมีดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าเป็นฉากหลัง ถ่ายทอดบรรยากาศของช่วงเวลาที่กำลังมุ่งหน้ากลับบ้าน ท้องฟ้าสีส้มซึ่งแผ่กว้างและย่างก้าวอันเบาสบายยังสื่อถึงความรื่นรมย์ราวกับไม่อยากให้วันนั้นสิ้นสุดลง เป็นเสมือนชั่วขณะที่เส้นทางกลับบ้านอันแสนธรรมดาแปรเปลี่ยนเป็นช่วงเวลาพิเศษซึ่งจะคงอยู่ในความทรงจำของครอบครัว

Yukihiro
ภาพสแนปเกียวโต

กองบรรณาธิการ cizucu
ผู้คนที่รวมตัวกันหน้าร้าน “ข้าวกล่องซื้อกลับบ้าน” และผู้ที่เร่งฝีเท้าเดินผ่านไป ประกอบกันเป็นจังหวะของเมืองในยามเย็น เงาที่ทอดยาวและเส้นเค้าโครงซึ่งพร่าเล็กน้อยชวนให้สัมผัสถึงผู้คนที่ซื้อของเสร็จแล้วกำลังเดินทางกลับไปยังสถานที่ของตน เป็นผลงานหนึ่งภาพที่เปี่ยมด้วยร่องรอยของวิถีชีวิตประจำวัน

月うさぎ | Runa
ข้อความที่แม่เขียนทิ้งไว้ ตั้งแต่ออกจากบ้านเกิด ฉันก็กลับไปเพียงปีละครั้ง ยิ่งแทบไม่มีโอกาสได้เห็นลายมือของแม่แล้วด้วยละมั้ง จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหลขึ้นมา

📷 FUJIFILM X-T4

กองบรรณาธิการ cizucu
ข้อความสั้น ๆ ที่เขียนทิ้งไว้บนโต๊ะซ้อนทับเวลาและระยะห่างของครอบครัวที่ต้องอยู่ไกลกันอย่างเงียบงัน แม้จะเป็นเพียงถ้อยคำธรรมดาที่บอกว่ากุญแจอยู่ตรงไหน แต่เมื่อได้อ่านจากลายมือ ก็ราวกับได้ยินทั้งเสียงและความห่วงใยของครอบครัวซึ่งอยู่ ณ ที่แห่งนั้น ผลงานชิ้นนี้ถ่ายทอดความรักความผูกพันต่อชีวิตประจำวันที่คุ้นเคย ซึ่งเราเพิ่งตระหนักได้อีกครั้งเมื่อหวนกลับบ้าน

えみ
ระหว่างทางกลับจากมหาวิทยาลัย
สวยเสียจนเกือบขึ้นรถไฟไปทำงานพาร์ตไทม์ไม่ทัน

กองบรรณาธิการ cizucu
แสงอาทิตย์ยามเย็นที่สาดเข้ามาจากมุมต่ำอาบถนนให้เป็นสีทอง พร้อมทอดเงาของผู้ขี่จักรยานให้ยาวออกไป ถนนที่คุ้นตาเผยอีกโฉมหน้าเพียงไม่กี่นาที ชวนให้สัมผัสถึงความรู้สึกอยากหยุดยืนมองอย่างห้ามใจไม่ได้ ผลงานชิ้นนี้เก็บรักษาความงามที่ได้พบระหว่างกำลังเร่งรีบไปยังนัดหมายถัดไปไว้อย่างไม่ปล่อยให้หลุดลอย เป็นภาพที่ถือกำเนิดขึ้นได้เฉพาะระหว่างทางกลับบ้าน

Aya
ระหว่างทางกลับบ้าน

📷 FUJIFILM X100V

กองบรรณาธิการ cizucu
แสงยามเย็นที่ส่องเข้ามาภายในรถโอบไล้แก้มและเส้นผมของเด็กน้อยที่กำลังหลับใหลอย่างอ่อนโยน สีหน้าอันไร้การระวังตัวซึ่งปล่อยกายไปตามแรงสั่นไหวระหว่างการเดินทาง สื่อถึงความอิ่มเอมของวันอันสนุกสนานจนเหนื่อยล้า ผลงานชิ้นนี้บันทึกห้วงเวลาอันสงบนิ่งซึ่งมาเยือนเฉพาะระหว่างทางกลับบ้าน ผ่านสายตาที่อบอุ่น

Masato Kawabata
Taika เฝ้ารอการกลับมา

กองบรรณาธิการ cizucu
ภาพของสุนัขที่กำลังเฝ้ารอใครบางคนกลับมาถ่ายทอดการไหลผ่านของเวลาอันเงียบสงบ ณ ปลายสายตานั้นมีร่องรอยของครอบครัวซึ่งยังไม่ปรากฏอยู่ในเฟรม ทำให้เรื่องราวแผ่ขยายออกไปนอกขอบภาพ มุมมองที่ตีความ “ระหว่างทางกลับบ้าน” ผ่านฝ่ายที่เฝ้ารอ แทนที่จะเป็นผู้กำลังเดินทางกลับ สร้างความประทับใจได้อย่างลึกซึ้ง

ข้อมูลการประกวด

【ระยะเวลาการประกวด】
วันเสาร์ที่ 5 กันยายน 2026 – วันอาทิตย์ที่ 4 ตุลาคม 2026

【ประกาศผลรางวัล】
ประมาณวันพุธที่ 14 ตุลาคม 2026

【รางวัล】
สิทธิ์เข้าร่วม “photo poster project” ซึ่งจัดโดย cizucu โดยไม่มีค่าใช้จ่าย (จำนวน 2 รางวัล)

【วิธีส่งผลงาน】
・เลือกการประกวด ‘On the Way Home’
・แตะ “ยอมรับข้อกำหนดการส่งผลงานและโพสต์”
・เลือกเนื้อหาที่ต้องการโพสต์และส่งผลงาน

【เกณฑ์การพิจารณาโดยคณะกรรมการ】
(1) ความสอดคล้องกับธีม: ผลงานเป็นไปตามโจทย์ที่กำหนดไว้หรือไม่
(2) ความชัดเจนของประเด็น: ผลงานต้องการสื่อสารสิ่งใด และเจตนาของช่างภาพถ่ายทอดถึงผู้ชมได้หรือไม่
(3) พลังในการแสดงออก: มีศักยภาพด้านการแสดงออกผ่านมุมมอง องค์ประกอบภาพ ความสมดุล จุดโฟกัส และสีสันหรือไม่
(4) การจับจังหวะขณะ: สามารถคว้าโอกาสและจังหวะชัตเตอร์ของตัวแบบได้หรือไม่
(5) ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์: มีการสร้างสรรค์แนวทางเฉพาะตัวในการเลือกพื้นที่ถ่ายภาพ ตัวแบบ หรือองค์ประกอบอื่น ๆ หรือไม่

บทนำ

‘Found, After Years’ คือการประกวดภาพถ่ายออนไลน์ระดับนานาชาติที่จัดโดย cizucu ครีเอเตอร์ทุกคนที่ลงทะเบียนกับ cizucu สามารถส่งผลงานเข้าร่วมได้ โดยมีเป้าหมายเพื่อคัดสรรผลงานที่โดดเด่นจากผลงานที่ส่งเข้ามา ค้นพบผู้มีความสามารถหน้าใหม่ในฐานะแพลตฟอร์ม และสนับสนุนครีเอเตอร์ในฐานะคอมมูนิตี้

ธีมในครั้งนี้คือ 〈Found, After Years〉

บางครั้งภาพถ่ายกลับมีความหมายมากขึ้นเมื่อเราย้อนกลับมามองในภายหลัง มากกว่าในชั่วขณะที่กดชัตเตอร์ แม้สิ่งที่ปรากฏในภาพจะยังคงเดิม แต่การรับรู้ต่อยุคสมัยของผู้ชมย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ภาพถ่ายที่ดีอาจเป็นสิ่งที่ความหมายแปรเปลี่ยนทุกครั้งที่เรากลับมามองอีกครั้ง

แทนที่จะเป็นภาพที่เพิ่งถ่ายขึ้นใหม่ ผลงานในครั้งนี้คือภาพที่หลับใหลอยู่ในส่วนลึกของโฟลเดอร์ภาพ ภาพที่ยังคงอยู่ในอัลบั้มครอบครัวหรือกล้องตัวเก่า และภาพที่ถูกค้นพบอีกครั้งโดยบังเอิญหลังเวลาผ่านไป เราได้รับผลงานมากมายที่นำความทรงจำในภาพเหล่านั้นกลับมาสู่แสงสว่างอีกครั้ง

ต่อไปนี้คือผลงานที่ส่งเข้าร่วมและผลงานที่ได้รับรางวัล

ผลงานที่ส่งเข้าร่วม

Jim SUEHIRO
นี่คือห้องเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 แห่งหนึ่งที่ผมถ่ายไว้เมื่อปี 2012 เด็กผู้หญิงคนหนึ่งชูสองนิ้วพร้อมรอยยิ้มอย่างสบายใจ เป็นชั่วขณะแห่งการเชื่อมสัมพันธ์ผ่านกล้อง
ผมตระหนักว่าการประเมินคุณค่าของภาพถ่ายแตกต่างกันไปในแต่ละคน และไม่ได้ขึ้นอยู่เพียงเรื่องทางเทคนิคอย่างค่าแสงหรือองค์ประกอบภาพ ยิ่งไม่ใช่แค่จำนวนพิกเซลหรือประสิทธิภาพของกล้องเท่านั้น
ผมรู้สึกยินดีอย่างยิ่งที่ภาพบันทึกจากวันเยี่ยมชมชั้นเรียนได้เติบโตไปพร้อมกับความทรงจำตลอด 14 ปี และวันนี้สามารถนำเสนอในฐานะผลงานศิลปะได้

กองบรรณาธิการ cizucu
14 ปีผ่านไปแล้ว นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ในภาพเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่แบบไหนกันนะ ภาพบันทึกจากวันเยี่ยมชมชั้นเรียนค่อย ๆ ก่อรูปขึ้นเป็นผลงานหนึ่งชิ้นเมื่อเวลาล่วงผ่าน ภาพเช่นนี้ไม่ควรถูกเก็บไว้เพียงใน iPhone แต่อยากให้พิมพ์ออกมาแล้วสอดไว้ในหนังสือแทนที่คั่นหนังสือ

Kohki Kanai

กองบรรณาธิการ cizucu
เวลาขึ้นเครื่องบิน คุณชอบนั่งริมทางเดินหรือริมหน้าต่าง เชื่อว่าหลายคนน่าจะเลือกรมหน้าต่าง ทิวทัศน์ที่มองจากความสูงระดับนั้นอาจเป็นหนึ่งในเสน่ห์สำคัญที่สุดของการเดินทาง
Kohki ถ่ายทอดความรู้สึกของการมองออกไปนอกหน้าต่างนั้นให้กลายเป็นภาษาภาพเฉพาะตัวได้อย่างงดงามด้วยกล้องฟิล์มที่มีตราประทับวันที่ เบื้องหลังตัวเลขที่ฝังอยู่บนภาพ การเดินทางในวันนั้นคงยังคงฉายซ้ำอย่างเงียบงันจนถึงวันนี้

lifeOfGai
ภาพโปรดภาพแรกของผม ตอนที่เริ่มถ่ายภาพเมื่อ 3 ปีก่อน

กองบรรณาธิการ cizucu
นี่คือภาพที่ชวนให้อยากกล่าวชมว่าเป็นความ “ไม่เนี้ยบแต่มีเสน่ห์” อย่างแท้จริง
เจ้าตัวรู้หรือไม่ว่ากำลังถูกถ่ายอยู่ สายตาอันคลุมเครือนั้นแฝงอารมณ์ขัน และเราชื่นชอบความเป็นธรรมชาติที่ตัดทอนฉากชั่วขณะในแบบเฉพาะของภาพสแนปช็อตออกมาได้อย่างพอดี เมื่อใดที่รู้สึกว่าช่วงนี้ถ่ายภาพได้ไม่ดีนัก ลองย้อนกลับมาดูภาพเก่าเช่นนี้ แล้วเรียกคืนความรู้สึกที่ทำให้เผลอยิ้มออกมาอีกครั้ง

박효구
ฟิล์ม, 1993

กองบรรณาธิการ cizucu
นี่คือภาพที่จัดฉากขึ้นใหม่ หรือเป็นภาพที่ถ่ายในปี 1993 จริง ๆ กันแน่ คู่สามีภรรยาที่ไม่เห็นใบหน้าและองค์ประกอบภาพซึ่งดูร่วมสมัยอย่างมีรสนิยม ขณะเดียวกัน โทนสีและพื้นผิวของภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งรูปทรงของชุดแต่งงาน กลับบอกเล่ายุคสมัยนั้นอย่างเงียบงัน
เป็นภาพหนึ่งที่ทำให้จินตนาการขยายตัวออกไปก่อนเราจะทันค้นหาคำตอบ

Yukihiro
ซากราดาฟามีเลียที่ถ่ายไว้เมื่อประมาณ 25 ปีก่อน

กองบรรณาธิการ cizucu
ซากราดาฟามีเลีย!
สำหรับการเดินทางแบ็กแพ็กในยุโรป ที่นี่อาจเรียกได้ว่าเป็นจุดหมายยอดนิยม แต่ช่วงเวลาที่แต่ละคนเคยไปเยือนย่อมแตกต่างกัน แม้เมื่อมองเผิน ๆ จะดูเหมือนอาคารเดิม ทว่าสิ่งที่ปรากฏในแต่ละภาพคือซากราดาฟามีเลียในสภาพที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จของแต่ละห้วงเวลา
[FACT CHECK REQUIRED] 最も高い「イエス・キリストの塔」は、設計者ガウディの没後100年となる2026年6月に完成しました。ただし、正面の「栄光のファサード」や細部の装飾を含む建物全体の完成は、2030年代半ば（2034〜2035年頃）と予測されています。
“สมัยนั้นซากราดาฟามีเลียยังก่อสร้างไม่เสร็จเลยนะ” สำหรับผู้ที่ใฝ่ฝันว่าสักวันจะได้เล่าเรื่องนี้ให้หลานฟัง เวลานี้อาจเป็นช่วงที่เหมาะที่สุดสำหรับการไปเยือน

ผลงานที่ได้รับรางวัล

wayfarer0915
เสื้อโค้ตสีแดง ผ้าพันคอสีขาว ยืนอยู่ใต้ต้นไม้เรืองแสงในโตเกียวปี 1987—แสงไฟพร่าเลือนราวคำสัญญาที่ถูกลืมเลือน ราตรีกลืนกินชั่วขณะนั้นไปทั้งมวล เธอไม่ได้กำลังโพสท่า แต่กำลังรอให้เวลาตามมาทัน

กองบรรณาธิการ cizucu
คริสต์มาส เสื้อโค้ตสีแดง และโตเกียวในปี 1987 ต่อให้ปรารถนาจะย้อนกลับไปเพียงใด สิ่งที่เราตามรอยได้ก็มีเพียงภาพลวงในความทรงจำ และไม่มีวันหวนกลับไปได้อย่างแท้จริง ด้วยเหตุนี้เอง ความงดงามที่เราไม่เคยตระหนักในเวลานั้นจึงค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอย่างเงียบงันในวันนี้
เป็นผลงานที่ตอบรับธีม 〈Found, After Years〉 ได้อย่างตรงไปตรงมาและทรงพลัง

ノスタルジックパトロール
ตั้งแต่ผมเกิด พี่สาวก็คอยเป็นห่วงผมมาตลอด แม้จะผ่านมากว่า 35 ปีแล้ว ครอบครัวนี่ก็ดีเหมือนกันนะ

กองบรรณาธิการ cizucu
เป็นภาพที่ถ่ายทอดให้รู้สึกได้ทันทีว่าถูกหยิบออกมาจากอัลบั้มครอบครัว ทั้งคำว่า “โชวะ” ที่เขียนด้วยลายมือและรอยดินสอ
ทุกรายละเอียดยังคงทิ้งร่องรอยของผู้ถ่ายภาพ ผู้จัดเรียงอัลบั้ม และผู้ที่ค้นพบภาพนี้อีกครั้งหลังเวลาผ่านไป เราจึงสัมผัสได้ว่าภาพใบนี้เดินทางผ่านกาลเวลามาถึงพวกเราในวันนี้

ส่งท้าย

คุณรู้สึกอย่างไรกับผลงานเหล่านี้
‘Found, After Years’ รวบรวมผลงานมากมายที่เปี่ยมด้วยพลังอันสงบนิ่งและความโหยหาอดีต ซึ่งเกิดขึ้นได้เพราะเป็นภาพถ่ายที่ถูกค้นพบอีกครั้งหลังเวลาผ่านไป

ภาพถ่ายไม่ได้สิ้นสุดลงในชั่วขณะที่กดชัตเตอร์ เมื่อกลับมามองอีกครั้งหลังเวลาล่วงผ่าน เราอาจได้พบกับอารมณ์ที่ไม่เคยตระหนักในตอนนั้น และค้นพบความหมายที่ภาพใบนั้นมีอยู่อีกครั้ง
เราหวังว่าการประกวดครั้งนี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคนได้สร้าง “เวลาสำหรับการย้อนมอง” เช่นนั้น

บางครั้ง ลองวางกล้องลงชั่วครู่แล้วกลับไปเปิดดูโฟลเดอร์ภาพของคุณ การพักเช่นนั้นอาจเป็นช่วงเวลาที่ดีสำหรับการก้าวไปสู่ภาพถัดไป
ขอขอบคุณสำหรับผลงานที่ส่งเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก

เวลาผ่านมานานพอสมควรแล้วนับตั้งแต่ผู้ผลิตกล้องแต่ละรายเข้าสู่ตลาดระบบเมาท์มิเรอร์เลส หลังจากกล้องมิเรอร์เลสระบบไมโครโฟร์เธิร์ดส์ถือกำเนิดขึ้นในปี 2008 เมาท์ Sony E ก็เปิดตัวในปี 2010 ตามมาด้วยเมาท์ Fujifilm X ในปี 2012

[FACT CHECK REQUIRED] 2018年にはキヤノンとニコンもミラーレスカメラ市場に参入し、一眼カメラ＝ミラーレスのイメージが浸透してから久しいです。
เมื่อเวลาผ่านไปหลายปีนับจากการเปิดตัวเมาท์แต่ละระบบ กระแสการเปลี่ยนผ่านสู่เจเนอเรชันใหม่จึงไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับตัวกล้องเท่านั้น แต่ยังมาถึงเลนส์ด้วยเช่นกัน หนึ่งในภาพสะท้อนที่เด่นชัดของปรากฏการณ์นี้คือการมาถึงของสิ่งที่เรียกกันว่า “เลนส์รุ่น II”

“เลนส์รุ่น II” คืออะไร?

โดยทั่วไป สเปกผลิตภัณฑ์ของเลนส์กำหนดขึ้นจากองค์ประกอบสำคัญสามประการ ได้แก่ เมาท์ ทางยาวโฟกัส และค่ารูรับแสงกว้างสุด
ในบางกรณี ผู้ผลิตรายเดิมอาจเปิดตัวเลนส์รุ่นใหม่ที่มีสเปกพื้นฐานเช่นเดียวกับเลนส์รุ่นก่อน ซึ่งเลนส์ลักษณะนี้เรียกว่า “เลนส์รุ่น II”

ตัวอย่างในระบบเมาท์ X มีทั้งรุ่นที่ระบุชัดเจนว่าเป็นรุ่น II อย่าง 〈XF 16-55mm F2.8 R LM WR II〉 และรุ่นอย่าง 〈XF 33mm F1.4 R LM WR〉 ซึ่งแม้ชื่อผลิตภัณฑ์จะไม่ได้ระบุว่าเป็นรุ่น II แต่ในทางปฏิบัติก็ทำหน้าที่เป็นเลนส์รุ่นสืบทอดโดยตรง

เลนส์รุ่น II ที่ถือกำเนิดจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี

เลนส์จำนวนมากที่เปิดตัวในฐานะรุ่น II มักมาพร้อมคุณสมบัติและเสน่ห์ที่เพิ่มขึ้นในฐานะเลนส์ถ่ายภาพ สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่าไม่เพียงเทคโนโลยีด้านออปติกเท่านั้นที่พัฒนาอย่างต่อเนื่อง แต่วัสดุสำหรับผลิตเลนส์ มอเตอร์ และชิ้นส่วนประกอบโดยรอบก็ได้รับการยกระดับขึ้นทุกวันเช่นกัน

ตัวอย่างเช่น ในอดีตการทดลองจัดวางชิ้นเลนส์ต้องอาศัยสัญชาตญาณและประสบการณ์ของช่างผู้เชี่ยวชาญเป็นหลัก แต่ในปัจจุบันสามารถประมวลผลและเปรียบเทียบรูปแบบการจำลองจำนวนมหาศาลด้วยคอมพิวเตอร์ เพื่อค้นหาชุดชิ้นเลนส์ที่เหมาะสมได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว
ความก้าวหน้านี้ยังทำให้มีการนำชิ้นเลนส์แอสเฟอริคัล ซึ่งเดิมควบคุมและผลิตได้ยาก มาใช้มากขึ้น ช่วยลดความคลาดทรงกลมและทำให้เลนส์มีน้ำหนักเบาลง

เลนส์รุ่น II คุ้มค่าที่จะซื้อโดยไม่มีข้อแม้จริงหรือ?

เลนส์รุ่น II ซึ่งมีสมรรถนะสูงขึ้นจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ย่อมเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจสำหรับผู้ใช้จำนวนมาก 

พัฒนาการที่พบได้บ่อยเป็นพิเศษ ได้แก่ ตัวเลนส์ที่เล็กและเบาลง ความละเอียดในการถ่ายทอดรายละเอียดที่สูงขึ้น สมรรถนะการถ่ายภาพระยะใกล้ที่ดีขึ้น ตลอดจนโครงสร้างป้องกันฝุ่นและละอองน้ำ สำหรับครีเอเตอร์ที่มีเลนส์รุ่น I อยู่แล้ว หากไม่นับข้อจำกัดด้านงบประมาณ หลายคนคงอยากเปลี่ยนไปใช้รุ่นใหม่ทันที

อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง เลนส์รุ่น II ส่วนใหญ่มักมีราคาสูงกว่าเลนส์รุ่น I นอกจากนี้ มูลค่าขายต่อของเลนส์รุ่น I ยังมีแนวโน้มลดลงได้ง่าย จึงเป็นประเด็นที่ควรพิจารณาอย่างรอบคอบ

ขึ้นอยู่กับสมรรถนะของกล้องที่มีอยู่และสไตล์การถ่ายภาพของแต่ละคน การเลือกซื้อเลนส์รุ่น I มือสองในราคาย่อมเยาอาจเป็นทางเลือกที่เหมาะสมกว่า สิ่งสำคัญคือการเปรียบเทียบสเปกกับความต้องการของตนเองอย่างถี่ถ้วนก่อนตัดสินใจ

ดวงจันทร์ไม่ได้เผยการมีอยู่เฉพาะเมื่ออยู่สูงบนท้องฟ้ายามค่ำคืนเท่านั้น หากยังทิ้งร่องรอยไว้อย่างแผ่วเบาตามท้องถนนระหว่างทางกลับบ้านและริมหน้าต่างอันเงียบสงบ เงาจางที่ก่อรูปจากแสงจันทร์ ภาพสะท้อนที่คลี่คลายบนผิวน้ำ และแสงซึ่งพร่าเลือนผ่านกลุ่มเมฆ ล้วนเป็นจุดเริ่มต้นให้เราหวนมองทิวทัศน์เดิมในห้วงเวลาที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย

ในครั้งนี้ เราจึงขอเชิญทุกคนเข้าร่วมแฮชแท็กชาเลนจ์ 〈#moon〉!

แบ่งปันผลงานสร้างสรรค์ของคุณผ่าน #moon

นอกจากผลงานที่บันทึกดวงจันทร์ให้โดดเด่นเต็มเฟรมแล้ว ลองหันไปมองเมืองที่อาบไล้ด้วยแสงจันทร์ ริมหน้าต่างซึ่งยังมีแสงเรืองรอง ผิวน้ำยามราตรี ตลอดจนเสี้ยวหน้าด้านข้างหรือเรือนร่างของผู้คนขณะก้าวเดิน ไม่ว่าจะเป็นพลังอันเด่นชัดของพระจันทร์เต็มดวง เส้นรอบรูปอันบางเบาของเสี้ยวจันทร์ หรือแสงที่ส่องมาถึงเราจากหลังม่านเมฆ

ไม่จำกัดแนวทางการถ่ายภาพ ไม่ว่าจะเป็นภาพทิวทัศน์ ภาพทิวทัศน์ยามค่ำคืน สแนปช็อต ภาพพอร์ตเทรต หรือผลงานจากการเดินทาง ขอเชิญถ่ายทอด “ทิวทัศน์ยามค่ำคืนและชีวิตประจำวันซึ่งเชื่อมโยงกันด้วยแสงจันทร์” ที่คุณค้นพบออกมาเป็นผลงานภาพถ่าย

ผลงานภาพถ่ายแสงจันทร์มีพื้นที่ว่างที่ชวนให้เราจินตนาการไปถึงเสียงของค่ำคืน ไม่ว่าจะเป็นเสียงฝีเท้าบนถนนอันไร้ผู้คน เสียงรถที่แล่นอยู่ไกลออกไป หรือลมซึ่งพัดให้ผิวน้ำสั่นไหวเพียงเล็กน้อย ลองบันทึกไม่เพียงสถานที่ถ่ายภาพ แต่รวมถึงห้วงเวลาที่คุณหยุดยืนลงในเฟรม เพื่อเก็บรักษาร่องรอยของสิ่งที่มองไม่เห็นเหล่านั้นไว้

แม้ในคืนที่มองไม่เห็นดวงจันทร์ คุณก็ยังสามารถค้นพบทิวทัศน์ของ 〈#moon〉 ได้ โดยอาศัยแสงจางที่หลงเหลืออยู่บนอาคาร หมู่เมฆ และผู้คนเป็นเบาะแส

Photo Poster Project

Photo Poster Project คือนิทรรศการโฟโตโปสเตอร์ที่ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่

โปรเจกต์ที่เราเรียกสั้น ๆ ว่า ppp นี้ ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่าย แต่ยังเป็นคอมมูนิตี้ที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างสบายใจ พร้อมเปิดโอกาสให้เชื่อมโยงกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในพื้นที่จริง

ครั้งนี้ เราจะพาไปชมบรรยากาศของ Photo Poster Project ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 23 สิงหาคม ณ HIBIYA OKUROJI G13 ย่านฮิบิยะ กรุงโตเกียว หากคุณสนใจเข้าร่วม Photo Poster Project ที่กำลังจะจัดขึ้นทั่วประเทศในอนาคต ไม่ควรพลาด!

Photo Poster Project คืออะไร?

โอกาสที่จะได้นำผลงานภาพถ่ายของตนเองมาจัดแสดง หรือทำความรู้จักกับช่างภาพคนอื่น ๆ อาจไม่ใช่สิ่งที่พบได้ง่ายในชีวิตประจำวัน อีกทั้งการจัดนิทรรศการภาพถ่ายด้วยตนเองยังต้องใช้ทั้งเวลา แรงงาน และค่าใช้จ่าย

Photo Poster Project ซึ่งจัดโดย cizucu จึงถือกำเนิดขึ้นเพื่อคลี่คลายข้อจำกัดเหล่านี้
เพียงเลือกสถานที่และวันเวลา แล้วโพสต์ภาพถ่ายของคุณบน cizucu ผลงานของคุณก็จะได้รับการจัดแสดงในรูปแบบภาพพิมพ์ขนาดใหญ่ A2 นอกจากนี้ ยังมีช่างภาพที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกันเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก คุณจึงอาจได้พบเพื่อนร่วมทางด้านการถ่ายภาพคนใหม่ ๆ

ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากกับการ “เช่าพื้นที่ ค้นหาร้านพิมพ์ และติดตั้งนิทรรศการ” แต่อย่างใด เพียงกรอกแบบฟอร์มและเดินทางมาเข้าร่วมงานด้วยตนเองเท่านั้น!

บรรยากาศภายในงาน

ดอกคอสมอสที่พลิ้วไหวตามสายลมฤดูใบไม้ร่วงคือตัวแบบที่บอกเล่าการเปลี่ยนผ่านของฤดูกาลอย่างอ่อนโยน ทั้งมวลดอกไม้สีชมพูอ่อนและสีขาว ท้องฟ้าโปร่ง และแสงยามเย็น เมื่อองค์ประกอบเหล่านี้มาบรรจบกัน สีหน้าของดอกไม้เพียงดอกเดียวก็แปรเปลี่ยนไปได้อย่างสิ้นเชิง

ครั้งนี้ เราขอนำเสนอแนวคิดสำหรับบันทึก “ฤดูใบไม้ร่วงในแบบของคุณเอง” ผ่านภาพถ่าย โดยใช้ทุ่งคอสมอสใกล้ตัวเป็นฉาก พร้อมทดลองสร้างสรรค์องค์ประกอบภาพและแสง

ใช้มุมกล้องระดับต่ำเพื่อขับเน้นมิติความลึกของทุ่งดอกไม้

สิ่งแรกที่ควรลองเมื่อถ่ายภาพดอกคอสมอสคือการลดระดับกล้องลง เมื่อถ่ายจากระดับเดียวกับดอกไม้หรือต่ำกว่าเล็กน้อย ดอกไม้ด้านหน้าจะปรากฏเด่นและมีขนาดใหญ่ขึ้น พร้อมสร้างมิติความลึกอย่างเป็นธรรมชาติให้แก่ทุ่งดอกไม้ที่ทอดยาวไปเบื้องหลัง

หากใช้เลนส์มุมกว้าง ลองเพิ่มพื้นที่ท้องฟ้าในเฟรมเพื่อสร้างความรู้สึกโปร่งโล่ง ส่วนเลนส์เทเลโฟโตสามารถซ้อนระนาบของดอกไม้ให้เกิดบรรยากาศนุ่มนวล สำหรับสมาร์ตโฟน คุณสามารถใช้ฟังก์ชันละลายฉากหลัง เช่น โหมด “พอร์ตเทรต” ได้เช่นกัน
แทนที่จะพยายามบรรจุทุกสิ่งไว้ในเฟรม การเลือกดอกไม้เพียงดอกเดียวเป็นตัวแบบหลักก็เป็นเทคนิคสำคัญ ลองสังเกตทิศทางของดอกไม้และเส้นสายของลำต้น แล้วขยับตำแหน่งเพียงไม่กี่ก้าวเพื่อค้นหาองค์ประกอบภาพที่ลงตัว

ใช้แสงฤดูใบไม้ร่วงเป็นพลังในการเปลี่ยนอารมณ์ของภาพ

แม้จะเป็นดอกคอสมอสเดียวกัน แต่ทิศทางของแสงสามารถเปลี่ยนบรรยากาศของภาพถ่ายได้อย่างมาก แสงที่ทอดต่ำในยามเช้าหรือยามเย็นจะส่องทะลุกลีบดอกไม้ ช่วยขับเน้นสีสันและพื้นผิวอันละเอียดอ่อน การถ่ายย้อนแสงยังสามารถสร้างสรรค์ภาพอันชวนฝัน ราวกับดอกไม้กำลังลอยเด่นขึ้นท่ามกลางแสงเรืองรอง

ในทางกลับกัน แสงแดดช่วงกลางวันมักก่อให้เกิดเงาที่เข้ม จึงเหมาะกับการสร้างสรรค์ภาพที่มีมิติและคอนทราสต์ชัดเจนโดยใช้ประโยชน์จากแสงเงาบนดอกไม้ หากปรับค่าการรับแสงให้สว่างขึ้นเล็กน้อย ก็จะสามารถถ่ายทอดสีอ่อนของกลีบดอกให้นุ่มนวลยิ่งขึ้น
เพียงทดลอง “ถ่ายภาพสถานที่เดิมในช่วงเวลาที่ต่างกัน” ก็ช่วยฝึกฝนทักษะการอ่านและทำความเข้าใจแสงได้

อย่าหยุดเพียงแค่ “ถ่ายภาพ” แต่จงร้อยเรียงฤดูใบไม้ร่วงให้กลายเป็นเรื่องราว

เสน่ห์ของดอกคอสมอสไม่ได้อยู่ที่ตัวดอกไม้เพียงอย่างเดียว เมื่อนำภาพดอกไม้ที่พลิ้วไหวตามสายลม ใบไม้ร่วง ท้องฟ้าสีคราม แสงยามเย็น หรือเงาร่างของผู้คนที่เดินผ่าน มาประกอบเข้าด้วยกัน ภาพถ่ายเพียงใบเดียวก็สามารถก่อเกิดเป็นเรื่องราวแห่งฤดูกาลได้

ตัวอย่างเช่น ลองถ่ายภาพ 3 ใบ ได้แก่ ภาพมุมกว้างของทุ่งดอกไม้ ดอกไม้ดอกโปรดหนึ่งดอก และภาพเงาดำยามเย็น วิธีนี้จะช่วยให้คุณเพลิดเพลินกับมุมมองที่แตกต่างกันได้ แม้อยู่ในสถานที่เดียวกัน ขณะถ่ายภาพ ลองคำนึงถึงการ “เปลี่ยนตัวแบบหลัก” “สลับระหว่างแนวตั้งกับแนวนอน” และ “ขยับเข้าใกล้หรือถอยออกห่าง”

เมื่อผลงานภาพถ่ายเสร็จสมบูรณ์แล้ว นอกจากเผยแพร่ผ่านโซเชียลมีเดีย ลองส่งผลงานเข้าร่วมโอเพนคอลหรือการประกวดภาพถ่ายด้วย ภาพหนึ่งใบที่สะเทือนใจผู้ชมไม่ได้ถือกำเนิดจากอุปกรณ์พิเศษ หากเกิดจากมุมมองอันเป็นเอกลักษณ์ของคุณเอง

September Diary '26

『September Diary '26』คือการประกวดภาพถ่ายออนไลน์ระดับโลกที่จัดโดย cizucu โดยครีเอเตอร์ทุกคนที่ลงทะเบียนกับ cizucu สามารถส่งผลงานเข้าร่วมได้ เราจะคัดสรรผลงานโดดเด่นจากผลงานที่ส่งเข้ามา โดยมุ่งค้นพบศิลปินพรสวรรค์ใหม่ในฐานะแพลตฟอร์ม พร้อมให้การสนับสนุนในฐานะคอมมูนิตี้

ธีมครั้งนี้คือ 〈บันทึกประจำเดือนกันยายน〉

เดือนกันยายนเป็นช่วงเวลาที่ร่องรอยของฤดูร้อนดำรงอยู่เคียงข้างการเริ่มต้นของฤดูใบไม้ร่วง ทั้งความร้อนที่ยังหลงเหลือในยามกลางวัน ท้องฟ้าที่ค่อย ๆ กระจ่างใสขึ้น สายลมเย็นยามเย็น และพลบค่ำที่มาเยือนเร็วขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว ขณะที่ฤดูกาลเคลื่อนเปลี่ยนไปอย่างแช่มช้า ความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ก็เริ่มเผยตัวในทิวทัศน์ของชีวิตประจำวัน

ไม่ว่าจะเป็นทิวทัศน์ที่ทำให้คุณหยุดมองโดยไม่ตั้งใจ ช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกับใครสักคน หรือสิ่งที่สร้างความประทับใจในวันนั้น เมื่อเติมถ้อยคำสั้น ๆ ลงในภาพถ่าย วันธรรมดาก็สามารถกลายเป็นหน้าหนึ่งของบันทึกที่หวนกลับมาเปิดอ่านได้ในภายหลัง
ขอเชิญคุณถ่ายทอดเดือนกันยายนที่ปรากฏต่อสายตาผ่านภาพถ่ายและถ้อยคำ เราเฝ้ารอผลงานจากทุกท่านด้วยใจจริง

แรงบันดาลใจ

oku yuuka
ฤดูร้อน สีเขียว และผองเพื่อน

📷 FUJIFILM X-T4

กองบรรณาธิการ cizucu
กลุ่มเพื่อนเดินเคียงบ่าเคียงไหล่อยู่ใต้เรือนยอดไม้ที่ยังคงสีสันเข้มข้นของฤดูร้อน ความเขียวสดตัดกับร่างของคนสามคนซึ่งปรากฏอยู่ไกลออกไปอย่างชัดเจน ความเปรียบต่างอันกล้าหาญนี้ทำให้แทบสัมผัสได้ถึงสายลมที่พัดผ่านสวนกว้างและความแรงกล้าของแสงแดดที่สาดส่อง ระยะห่างอันเป็นธรรมชาติซึ่งเชื้อเชิญให้ผู้ชมจินตนาการ ยังเผยให้เห็นความสบายใจของช่วงเวลาที่ได้อยู่ร่วมกับเพื่อนสนิท ผลงานชิ้นนี้บันทึกบ่ายอันสว่างไสวและปลอดโปร่ง ณ รอยต่อระหว่างฤดูร้อนกับฤดูใบไม้ร่วง

sy
ตามหากลุ่มดาวฤดูร้อน

📷 SONY a7III

กองบรรณาธิการ cizucu
ภาพด้านหลังของผู้คนที่แหงนมองท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิด และแสงเจิดจ้าที่ล้นออกมาจากมือซึ่งชูขึ้น สร้างความประทับใจอย่างยิ่ง โฟกัสที่สั่นไหวและแสงหลากสีซึ่งกระจายอยู่ทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน ดูราวกับถ่ายทอดความตื่นเต้น ณ ขณะนั้นออกมาอย่างตรงไปตรงมา จากท่าทางที่ทุกคนมองไปยังทิศเดียวกัน เราแทบได้ยินเสียงเรียกหาดวงดาวและเสียงหัวเราะ แสงไฟของเมืองยังคงเรืองรองอยู่ไกลออกไป ผลงานชิ้นนี้เก็บรักษาไออุ่นของช่วงเวลาอันไม่อาจทดแทน ขณะที่ทุกคนเพลิดเพลินไปพร้อมกับอาลัยต่อฤดูร้อนที่กำลังผ่านพ้น

月うさぎ | Runa
magic hour
ฉันจะไม่มีวันลืมท้องฟ้าที่พวกเรามองเห็นร่วมกันในยามเย็นของฤดูใบไม้ร่วง

📷 FUJIFILM X-T4

กองบรรณาธิการ cizucu
เส้นโครงร่างของดอกคอสมอสปรากฏเด่นขึ้นบนฉากหลังที่ไล่เฉดสีของอาทิตย์อัสดง สีสันบนท้องฟ้าที่เคลื่อนจากสีน้ำเงินเข้มสู่สีส้มอ่อนโยนเผยให้เห็นห้วงขณะเพียงชั่วครู่ ดอกไม้ทั้งหลายยืนสงบนิ่งอย่างสง่างาม ราวกับกำลังกระซิบบอกการมาเยือนของฤดูใบไม้ร่วง ถ้อยคำว่า “ฉันจะไม่มีวันลืมท้องฟ้าที่พวกเรามองเห็นร่วมกัน” ทาบทับไออุ่นของช่วงเวลาที่ใช้ร่วมกับใครบางคนลงบนทิวทัศน์อันเงียบสงบ ก่อให้เกิดผลงานที่ทิ้งความรู้สึกอ้อยอิ่งไว้ในใจ

穂（スイ）
แสงนั้นเคลื่อนไหล!

📷 FUJIFILM X-M5

กองบรรณาธิการ cizucu
เงาขนาดใหญ่ของมือที่เหยียดออกปรากฏเด่นบนแสงอ่อนโยนซึ่งลอดผ่านม่านบาง เส้นรอบรูปของปลายนิ้วซ้อนทับกับรอยพับของผืนผ้า ก่อให้เกิดมิติอันน่าพิศวง มุมมองที่จับภาพแสงซึ่งแปรเปลี่ยนไปตามการเคลื่อนไหวของสายลมด้วยความรู้สึกราวกับกำลังเล่นสนุก ก็เปี่ยมด้วยเสน่ห์เช่นกัน รูปทรงชั่วขณะที่บังเอิญปรากฏขึ้นภายในห้องบอกเราว่า แม้แต่ชีวิตประจำวันที่คุ้นเคยก็ยังซุกซ่อนการค้นพบใหม่เอาไว้

RYOTA
เมื่อก้าวออกไปที่ระเบียง กลิ่นอายของฤดูใบไม้ร่วงก็ลอยมาอย่างอ่อนโยน คงอีกนานกว่าจะมาช่วยตากผ้าด้วยกันได้สินะ

📷 SONY α7C II

กองบรรณาธิการ cizucu
เท้าเล็ก ๆ ก้าวออกสู่ระเบียงข้างกองผ้า ท่ามกลางรองเท้าแตะคู่ใหญ่ เสื้อผ้าสีขาวที่อาบแสงและพื้นผิวอันอ่อนนุ่มของเท้าเปล่า ถ่ายทอดบรรยากาศสงบละมุนของยามเช้า รูปลักษณ์นั้นทำให้สัมผัสได้ถึงการเติบโต ถ้อยคำว่า “คงอีกนานกว่าจะมาช่วยตากผ้าด้วยกันได้สินะ” ยังชวนให้นึกถึงสายตาอบอุ่นที่เฝ้ามองห้วงขณะนี้อยู่ ผลงานชิ้นนี้ประสานกลิ่นอายของฤดูกาลเข้ากับช่วงเวลาของครอบครัวภายในแสงอันอ่อนโยน

ข้อมูลการประกวด

【ระยะเวลาจัดการประกวด】
วันพุธที่ 2 กันยายน 2026 – วันพุธที่ 30 กันยายน 2026

【ประกาศผลรางวัล】
ประมาณวันเสาร์ที่ 10 ตุลาคม 2026

【รางวัล】
สิทธิ์เข้าร่วม「photo poster project」ซึ่งจัดโดย cizucu โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย (5 ท่าน)

【วิธีส่งผลงาน】
・เลือกการประกวด『September Diary '26』
・แตะ「ยอมรับข้อกำหนดการส่งผลงานและโพสต์」
・เลือกเนื้อหาที่ต้องการโพสต์ แล้วส่งผลงานเข้าประกวด

【เกณฑ์การพิจารณาโดยคณะกรรมการ】
(1) ความสอดคล้องกับธีม: ผลงานเป็นไปตามพันธกิจที่ระบุไว้หรือไม่
(2) ความชัดเจนของแก่นเรื่อง: ผลงานต้องการสื่ออะไร และเจตนาของช่างภาพได้รับการถ่ายทอดอย่างชัดเจนหรือไม่
(3) พลังในการแสดงออก: มีศักยภาพด้านการแสดงออกผ่านมุมมอง องค์ประกอบภาพ สมดุล โฟกัส และสีสันหรือไม่
(4) การจับจังหวะ: สามารถคว้าโอกาสและจังหวะชัตเตอร์ของตัวแบบได้หรือไม่
(5) ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์: มีการสร้างสรรค์แนวทางเฉพาะตัวในการเลือกสถานที่ถ่ายภาพ ตัวแบบ หรือองค์ประกอบอื่น ๆ หรือไม่

photo poster project

photo poster project คือนิทรรศการโฟโตโปสเตอร์ที่คุณสามารถเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่

โครงการที่เราเรียกกันว่า ppp นี้ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่าย แต่ยังเป็นชุมชนที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสในการเชื่อมสัมพันธ์กับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในพื้นที่จริง

ppp ครั้งนี้จะจัดขึ้นวันที่ 3 ตุลาคม (วันเสาร์) และ 4 ตุลาคม (วันอาทิตย์) ณ Batsford Gallery ย่านแฮ็กนีย์ กรุงลอนดอน!

การเข้าร่วม photo poster project ซึ่งจัดโดย cizucu นั้นง่ายมาก


（1）เลือกพื้นที่จัดแสดงและวันเวลา

（2）ชำระเงินได้อย่างสะดวกด้วยบัตรเครดิต, Apple Pay, Google Pay และช่องทางอื่น ๆ

（3）ส่งผลงานผ่าน cizucu เพื่อเข้าร่วม


จากนั้นก็เพียงเดินทางมายังแกลเลอรี เนื่องจากจะมีช่างภาพที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกันเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก คุณอาจได้พบกับเพื่อนร่วมเส้นทางการถ่ายภาพในอนาคต

รายละเอียดการจัดงาน

【วันและเวลาจัดแสดง】
3 ตุลาคม (วันเสาร์) 13:00–17:00 น.
4 ตุลาคม (วันอาทิตย์) 13:00–17:00 น.
※ ผลงานจะจัดแสดงวันละหนึ่งวัน และเปลี่ยนผลงานทั้งหมดในแต่ละวัน
※ ศิลปินผู้จัดแสดงต้องอยู่ภายในแกลเลอรีระหว่างเวลา 14:30–16:30 น.
※ บุคคลทั่วไปที่ไม่ได้ร่วมจัดแสดงสามารถเข้าชมนิทรรศการได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย

【กำหนดการสำหรับศิลปินผู้จัดแสดง】
12:00–13:30 น. เวลาตามอัธยาศัย
13:30–14:00 น. นำเสนอผลงานที่จัดแสดง
14:00–15:30 น. พบปะแลกเปลี่ยน
15:30–16:00 น. ปิดงานและรับโปสเตอร์กลับ

【พื้นที่จัดแสดง】
Batsford Gallery
266 Hackney Road, London E2 7SJ
（เดิน 7 นาทีจากสถานี Hoxton บนรถไฟใต้ดินสาย Windrush）
https://www.instagram.com/btbatsford

【ค่าร่วมจัดแสดง】
60 ปอนด์ (รวมค่าพิมพ์ขนาด A2 ค่าติดตั้ง และค่าใช้พื้นที่แกลเลอรี)
※ เข้าชมและเข้าพื้นที่นิทรรศการได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย

【แนวคิด】
“ไม่กำหนดธีม / อิสระ”
นิทรรศการนี้ไม่กำหนดธีม คุณจึงสามารถส่งผลงานได้ทุกแนว ไม่ว่าจะเป็นภาพพอร์ตเทรต สตรีทสแนป ภาพภูมิทัศน์ หรือภาพถ่ายประเภทอื่น ๆ เรารอคอยผลงานที่สะท้อนความเป็นคุณ ไม่ว่าจะเป็นภาพหนึ่งใบที่มีเรื่องราวอยากบอกเล่าแก่ใครสักคน หรือภาพที่ดึงดูดใจคุณอย่างไร้เหตุผล

ข้อควรทราบ

โปรดอ่านข้อควรทราบต่อไปนี้อย่างละเอียดก่อนสมัครเข้าร่วม

• ค่าร่วมจัดแสดงรวมค่าพิมพ์ ค่าติดตั้ง และค่าใช้พื้นที่แกลเลอรีแล้ว โปรดทราบว่าเมื่อชำระเงินเรียบร้อยแล้ว จะยังคงมีค่าใช้จ่ายเต็มจำนวนแม้ไม่ได้ส่งผลงานหรือไม่สามารถเข้าร่วมในวันงาน
• โปรดส่งผลงานที่มีคุณสมบัติตามข้อกำหนดต่อไปนี้
  • ข้อกำหนดด้านขนาดไฟล์
    • (แนะนำ) ด้านสั้นอย่างน้อย 4,000 พิกเซล
    • (บังคับ) ด้านสั้นอย่างน้อย 2,000 พิกเซล
  • รับเฉพาะผลงานแนวตั้ง
  • ต้องเป็นภาพถ่ายเดี่ยวหนึ่งภาพ (ไม่รับผลงานคอลลาจ ผลงานที่มีตัวอักษรซ้อนทับ หรือผลงานที่มีกรอบ เป็นต้น)
• เพื่อให้ผู้เข้าร่วมทุกคนรู้สึกว่า “ดีใจที่ได้เข้าร่วม” โปรดอ่านกฎชุมชนที่แสดงขณะส่งผลงานอย่างละเอียด
• จะมีการบันทึกภาพบรรยากาศภายในงาน โดยภาพจากงานอาจได้รับการเผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ โซเชียลมีเดีย สื่อโฆษณา และช่องทางอื่น ๆ
• ผู้ที่ยังอยู่ภายในแกลเลอรีเมื่อสิ้นสุดงานสามารถรับโฟโตโปสเตอร์กลับได้ ทางผู้จัดไม่สามารถจัดส่งให้ภายหลังได้

เรารอคอยผลงานจากทุกท่าน!

คำถามที่พบบ่อย

Q: ชำระค่าร่วมจัดแสดงได้อย่างไร?
A: หลังจากเลือกพื้นที่จัดแสดงและวันเวลาแล้ว คุณสามารถชำระเงินด้วย “บัตรเครดิต” หรือ “Apple Pay”, “Google Pay” และช่องทางอื่น ๆ ตามอุปกรณ์ที่ใช้งาน โปรดทราบว่าเราไม่สามารถคืนเงินหลังการชำระได้ และยังคงมีค่าใช้จ่ายเต็มจำนวนหากคุณไม่สามารถเข้าร่วมในวันงาน

Q: ต้องส่งผลงานผ่านหน้าใด?
A: หลังชำระค่าร่วมจัดแสดงเรียบร้อยแล้ว ระบบจะเปลี่ยนไปยังหน้าส่งผลงานโดยอัตโนมัติ หรือคุณสามารถส่งผลงานผ่านลิงก์ที่ระบุไว้ในอีเมล

Q: สามารถนำโปสเตอร์กลับได้หรือไม่?
A: สามารถรับโปสเตอร์กลับได้หากคุณอยู่ภายในแกลเลอรีเมื่อสิ้นสุดงานเวลา 17:00 น. โปรดทราบว่าเราไม่มีบริการจัดส่ง และกรุณาเตรียมถุงสำหรับใส่โปสเตอร์กลับด้วยตนเอง

Q: สามารถเชิญคนรู้จักมาชมนิทรรศการได้หรือไม่?
A: ได้อย่างแน่นอน! หลังจากได้รับอีเมลยืนยันการเข้าร่วมแล้ว ขอเชิญประชาสัมพันธ์ผ่านโซเชียลมีเดียและช่องทางอื่น ๆ

Q: ได้ยินว่าสามารถจัดทำนามบัตรได้ ต้องดำเนินการอย่างไร?
A: หลังจากยืนยันการเข้าร่วมแล้ว เราจะแจ้งรายละเอียดให้ทราบทางอีเมล

Q: สามารถสมัครก่อนได้หรือไม่ หากยังไม่ได้เลือกภาพถ่าย?
A: ได้ เนื่องจากบางรอบอาจเต็มก่อนถึงกำหนดปิดรับ เราจึงแนะนำให้สมัครไว้ก่อน แล้วลงทะเบียนผลงานให้เสร็จสิ้นภายในวันกำหนดส่ง

Q: สามารถชมบรรยากาศจากงานครั้งก่อนได้หรือไม่?
A: โปรดอ่านบทความและรายงานด้านล่างนี้ ⭐️

เรื่องราวของกล้องและความผูกพันที่ถ่ายทอดโดยเหล่าครีเอเตอร์ผู้หลงใหลในการถ่ายภาพ การมีอยู่ของสิ่งที่เรียกว่า “กล้องคู่ใจ” สะท้อนทั้งทัศนะต่อชีวิตและคุณค่าที่แต่ละคนยึดถือ สำหรับบทความในซีรีส์ครั้งนี้ เราได้พูดคุยกับ 皆尺寺 悠史 ผู้ใช้ 〈Leica Q2 Monochrom〉 เป็นกล้องคู่ใจ

กล้องที่สะดวกสบายช่วยสนับสนุนช่างภาพและลดโอกาสผิดพลาด แต่ในอีกด้านหนึ่ง “พลังในการมองเห็น” ของช่างภาพเองจะเปลี่ยนไปอย่างไร 皆尺寺 悠史 เล่าว่า เขาจงใจเลือก 〈Leica Q2 Monochrom〉 ซึ่งเต็มไปด้วยข้อจำกัด เพื่อกลับมาขัดเกลามุมมองมากกว่าทักษะทางเทคนิค

ข้อมูลพื้นฐานของ 〈Leica Q2 Monochrom〉

〈Leica Q2 Monochrom〉 คือกล้องดิจิทัลเลนส์ฟิกซ์ที่ติดตั้งเซ็นเซอร์ CMOS ฟูลเฟรมสำหรับการถ่ายภาพขาวดำโดยเฉพาะ ความละเอียดใช้งานจริงประมาณ 47.3 ล้านพิกเซล เซ็นเซอร์เฉพาะทางซึ่งไม่มีฟิลเตอร์สีมอบความคมชัดสูงและการถ่ายทอดโทนที่สมบูรณ์ ทำให้สามารถสร้างรายละเอียดอันละเอียดอ่อนในภาพขาวดำ ซึ่งไม่อาจได้จากการถ่ายภาพสี

ความกังวลที่ยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อพึ่งพาอุปกรณ์

ผมชื่นชอบสตรีตสแนปเป็นอย่างมาก ทั้งการชมผลงานและการออกไปถ่ายด้วยตัวเอง แม้ผลงานหลักที่ผมเผยแพร่สู่สาธารณะจะอยู่ในแนว “ภาพถ่ายสิ่งมีชีวิต” แต่สตรีตยังคงเป็นแนวทางที่ผมรักมาจนถึงทุกวันนี้

ในการถ่ายภาพสิ่งมีชีวิต ผมอาศัยศักยภาพของอุปกรณ์อยู่มาก ยิ่งอุปกรณ์สะดวกขึ้นเท่าไร “ความถี่ของความผิดพลาด” ก็ยิ่งลดลงเท่านั้น ขณะเดียวกัน ผมกลับเริ่มรู้สึกกังวลว่ามุมมองของตัวเองกำลังค่อย ๆ กลายเป็นแบบแผนเดียวกัน

หากเรียกสิ่งนี้ว่า “การสร้างสรรค์สไตล์ของตนเองจนชัดเจน” ก็คงฟังดูดี แต่ผมเริ่มตั้งคำถามว่า อิทธิพลนั้นอาจลามไปถึงภาพที่ถ่ายเพื่อตัวเองเท่านั้นด้วยหรือไม่ ความคิดเช่นนี้เริ่มผุดขึ้นมาในใจ

ท่ามกลางความรู้สึกนั้น กล้องที่ผมได้พบก็คือ 〈Leica Q2 Monochrom〉

เหตุผลที่หลงใหลใน “สเปกอันเฉพาะทาง”

เลนส์ฟิกซ์ระยะ 28 มม. ที่ไม่สามารถเปลี่ยนเลนส์ได้ และเซ็นเซอร์สำหรับภาพขาวดำโดยเฉพาะ หากมองจากแนวโน้มในปัจจุบัน นี่อาจเป็นสเปกที่เฉพาะทางอย่างยิ่ง ถึงอย่างนั้น ผมกลับรู้สึกดึงดูดเข้าหากล้องตัวนี้อย่างมาก

เหตุผลนั้นเรียบง่าย เพราะผมอยากกลับไปถ่ายภาพที่ทำให้สัมผัสได้ถึงลมหายใจของท้องถนนอีกครั้ง ตั้งแต่วินาทีที่เผชิญหน้ากับสิ่งหนึ่ง ผมอยากมองโลกผ่านภาพขาวดำ เผชิญหน้ากับ “แสง” และวาดภาพด้วย “เงา” ผมอยากกลับไปสัมผัสแก่นแท้ของการถ่ายภาพเช่นนั้นอีกครั้ง

ผมถ่ายภาพสัตว์เป็นหลัก โดยมีภาพขาวดำเป็นรากฐาน ในผลงานบางชิ้น ผมเคยใช้เทคนิค “พาร์เชียลคัลเลอร์” ซึ่งคงสีไว้เพียงบางส่วน แทนที่จะละทิ้งสีทั้งหมด ผมจงใจเหลือสีไว้เพียงเล็กน้อยเพื่อนำสายตา การแสดงออกเช่นนี้มีทั้งเจตนาและความผูกพันในแบบของผมเอง

ขณะเดียวกัน ผู้ที่ชมผลงานของผมเริ่มบอกกันมากขึ้นว่า “ภาพขาวดำของคุณมีพลังมากพออยู่แล้วในแบบที่เป็น” คำพูดนั้นทำให้ผมทั้งรู้สึกขอบคุณและแอบเจ็บใจอยู่เล็กน้อย
แต่พร้อมกันนั้น ความคิดที่ว่าบางทีผมควรลองละทิ้งสีสันอย่างจริงจังสักครั้งก็เริ่มก่อตัวขึ้น 〈Leica Q2 Monochrom〉 ไม่ใช่กล้องที่ถ่ายภาพสีแล้วค่อยแปลงเป็นภาพขาวดำในภายหลัง

โลกปรากฏเป็นขาวดำตั้งแต่วินาทีที่กดถ่าย ทันทีที่มองผ่าน EVF ข้อมูลสีก็หายไปแล้ว เหลือเพียงแสงและเงา พื้นผิว รูปทรง และลำดับโทน ประสบการณ์นี้ส่งผลต่อผมมากกว่าที่เคยคาดคิดไว้

โดยปกติ ผมจะมองหาตัวแบบ คิดเรื่ององค์ประกอบภาพ และจัดระเบียบฉากหลัง รวมถึงพิจารณาว่าจะคงสีใดไว้และลดทอนสีใด แต่เมื่อถือ 〈Leica Q2 Monochrom〉 สิ่งแรกที่ผมเริ่มมองหากลับเป็นแสง

สู่มุมมองที่ตอบสนองต่อแสงและเงา

แสงตกกระทบตรงไหน เงาจมลึกอยู่ที่ใด สีขาวจะยังคงอยู่ได้มากเพียงใด และสีดำจะถ่ายทอดเรื่องราวได้ไกลแค่ไหน แม้เดินอยู่ในสถานที่เดิม สิ่งที่มองเห็นก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปทีละน้อย

แทนที่จะตอบสนองต่อสี ผมเริ่มตอบสนองต่อร่องรอยของแสง นี่ไม่ใช่เพียงเรื่องของคุณภาพภาพหรือสเปก แต่เป็นประสบการณ์ที่เปลี่ยนแปลงมุมมองของช่างภาพโดยตรง

สภาพแวดล้อมที่ถูกจำกัดไว้ด้วยระยะ 28 มม. ก็เป็นแรงกระตุ้นสำคัญเช่นกัน ในช่วงแรก ผมต้องดิ้นรนกับมุมรับภาพที่ไม่คุ้นเคย และยอมรับตามตรงว่ามีหลายครั้งที่คิดว่า “ถ้าเป็น 100 มม. ก็คงดี” หรือ “ถ้าเป็น 50 มม. ก็คงดี”

แต่แล้ววันหนึ่ง ผมก็ตระหนักขึ้นมาว่า ความคิดในลักษณะ “ถ้าเป็นระยะกี่มิลลิเมตรก็คงดี” นั่นเอง อาจเป็นสิ่งที่ตรึงกรอบการมองเห็นของผมเอาไว้ แทนที่จะคิดถึงสิ่งที่ถ่ายไม่ได้ด้วย 28 มม. ผมควรลองถ่ายด้วย 28 มม. ก่อน แล้วค่อยค้นหาสิ่งที่มีเพียง 28 มม. เท่านั้นที่บันทึกได้ ผมเริ่มรู้สึกเช่นนั้น

เพราะเข้าใกล้ไม่ได้ จึงต้องมองไปพร้อมกับสภาพแวดล้อมทั้งหมด
เพราะตัดเฟรมอย่างใจไม่ได้ จึงต้องคิดถึงระยะห่าง
เพราะไม่มีสี จึงต้องมองหาแสง

ในนั้นมีประสบการณ์มากมายที่สัมผัสได้ด้วยเลนส์ 28 มม. และเซ็นเซอร์ขาวดำเท่านั้น

อิสรภาพที่เปิดออกด้วยข้อจำกัด

สำหรับผม 〈Leica Q2 Monochrom〉 ไม่ใช่ “กล้องที่ถ่ายได้ทุกสิ่ง” แต่กลับเป็นกล้องที่มีสิ่งซึ่งทำไม่ได้อย่างชัดเจน ด้วยเหตุนี้เอง ผมจึงรู้สึกว่ามันเรียกร้องเจตจำนงจากผู้ถ่าย

อุปกรณ์ที่สะดวกช่วยขยายความเป็นไปได้ในการถ่ายภาพ ขณะที่อุปกรณ์ซึ่งมีข้อจำกัดทำให้เรากลับมาตั้งคำถามอีกครั้งว่า แท้จริงแล้วเราต้องการมองเห็นอะไร

เพื่อมองโลกเป็นภาพขาวดำ

สำหรับผม 〈Leica Q2 Monochrom〉 คือกล้องหนึ่งตัวที่มาพร้อมข้อจำกัด ช่วงเวลาที่เดินไปพร้อมกับกล้องตัวนี้ให้ความรู้สึกราวกับกำลังฝึกฝนพื้นฐานของการถ่ายภาพของตนเอง

มองเห็นแสงโดยไม่พึ่งพาสี
มองเห็นพื้นที่ว่างโดยไม่พึ่งพาปริมาณข้อมูล
มองเห็นร่องรอยของบางสิ่งที่ดำรงอยู่ ณ ที่แห่งนั้น ไม่ใช่เพียงสิ่งที่ปรากฏอยู่ในภาพ

สำหรับผม 〈Leica Q2 Monochrom〉 เป็นทั้งกล้องสำหรับถ่ายภาพขาวดำ และกล้องสำหรับมองโลกเป็นภาพขาวดำ

เมื่อสละสีสันไป เราจะมองเห็นบางสิ่งที่ไม่เคยเห็น
เมื่อยอมรับข้อจำกัด บางครั้งเรากลับเป็นอิสระ

นี่คือกล้องหนึ่งตัวที่ค่อย ๆ สอนผมถึงความรู้สึกอันย้อนแย้งเช่นนั้นอย่างเงียบงัน

皆尺寺 悠史

ช่างภาพผู้ทำงานด้านเวชปฏิบัติในฐานะศัลยแพทย์ ควบคู่กับการสร้างสรรค์ภาษาภาพถ่ายสัตว์โดยมีภาพขาวดำเป็นแกนหลัก
เขาสำรวจภาพที่ยังคงตกค้างอยู่ภายในใจผู้ชม ผ่านแนวคิดเรื่อง “ร่องรอยของการมีอยู่” และ “ลมหายใจ” ซึ่งเผยตัวขึ้นเมื่อสีสันถูกลดทอน

cizucu：@syakurou_photo
Instagram：@syakurou_photo

〈photo poster project〉 จัดขึ้นโดย cizucu ในหลากหลายพื้นที่ทั่วโลก เพียงโพสต์ภาพถ่ายลงบน cizucu คุณก็สามารถเข้าร่วมนิทรรศการโปสเตอร์ภาพถ่าย และพบปะกับเพื่อนช่างภาพที่ยังไม่เคยรู้จักมาก่อนได้

〈photo poster project〉 ดำเนินงานร่วมกับทีมงานอาสาสมัครจากทั่วโลก ทีมงานแต่ละคนซึ่งมีภูมิหลังอันหลากหลายต่างร่วมกันสร้างสรรค์พื้นที่แห่งนี้ขึ้นด้วยความตั้งใจในแบบของตนเอง

ครั้งนี้เราได้พูดคุยกับ lofiseoul (John) ครีเอเตอร์ผู้ทำงานอยู่ในโตเกียวในฐานะหนึ่งในทีมงานของโครงการ

ช่วยแนะนำตัวหน่อยครับ!

ผมชื่อ John มาจากกรุงโซลครับ ผมมาอยู่ญี่ปุ่นได้ประมาณ 8–9 ปีแล้ว ปัจจุบันอาศัยอยู่ในโตเกียวและทำงานด้านการดำเนินงานแพร่ภาพกระจายเสียง

จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมถ่ายภาพนั้นเรียบง่ายมาก แค่เพราะว่า “ไม่มีงานอดิเรก” แต่ช่วงหลังมานี้ ผมเริ่มได้ครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งถึงเรื่องต่าง ๆ ผ่านการถ่ายภาพมากขึ้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผมใช้เวลาคิดถึง “ท่าที” ที่เรามีต่อการถ่ายภาพอยู่บ่อยครั้ง

อะไรคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้คุณเข้าร่วม ppp และตัดสินใจมาเป็นทีมงาน?

ในยุคที่การแลกเปลี่ยนเรื่องภาพถ่ายเกิดขึ้นบนโซเชียลมีเดียเป็นหลัก ppp กลับเลือกให้ความสำคัญกับพื้นที่ “ออฟไลน์” ซึ่งสวนทางกับกระแสดังกล่าว ตอนแรกผมรู้สึกประหลาดใจมากที่ผู้คนหลากหลายมารวมตัวกันในพื้นที่เดียว และพูดคุยกันอย่างออกรสผ่านจุดร่วมที่เรียกว่าภาพถ่าย

เมื่อได้เห็นครีเอเตอร์พูดคุยเรื่องภาพถ่ายกันด้วยแววตาเปล่งประกายและเปี่ยมด้วยความบริสุทธิ์ใจ ผมรู้สึกว่า “cizucu กำลังทำสิ่งที่ทรงคุณค่าอย่างยิ่ง”

ความรู้สึกลึก ๆ ว่า “ฉันรักการถ่ายภาพ” ซึ่งปกติไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็น ได้รับการจุดประกายผ่าน ppp และพรั่งพรูออกมา ภาพที่ได้เห็นนั้นน่าทึ่งมากจริง ๆ ครับ

จากความประทับใจอันแรงกล้านั้น ผมจึงเริ่มคิดว่า “อยากทำอะไรบางอย่างเพื่อมีส่วนช่วย cizucu” และนั่นคือเหตุผลที่ผมมาเป็นทีมงานครับ

ในมุมมองของทีมงาน เสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของ ppp คืออะไร?

ผมคิดว่านี่คือพื้นที่ที่ผู้คนซึ่งมีสิ่งที่ชอบร่วมกันสามารถพูดคุยได้อย่างอิสระ
บนโลกใบนี้มีผู้คนมากมาย แต่การได้พบใครสักคนที่มีรสนิยมแบบเดียวกันกลับยากกว่าที่คิด ยิ่งผ่านประสบการณ์ชีวิตมากขึ้น ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าการค้นหาคนที่เข้าใจและรู้สึกร่วมกับสิ่งที่เราชอบนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่ที่ ppp แม้แต่คนที่ในตอนแรกค่อนข้างเก็บตัว ก็สามารถพบปะและพูดคุยกับผู้คนที่เข้าใจภาพถ่ายแบบที่ตนชื่นชอบได้ เมื่อเห็นทุกคนพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม ผมก็รู้สึกอิ่มเอมใจอย่างมากในฐานะทีมงาน

พื้นที่ที่เราได้พูดถึง “ภาพถ่ายแบบที่ตัวเองชอบ” ซึ่งไม่เคยบอกใครมาก่อน—ผมคิดว่านี่แหละคือเสน่ห์หนึ่งเดียวที่ไม่มีสิ่งใดทดแทนได้ของ ppp

สิ่งที่คุณให้ความสำคัญในฐานะทีมงานคืออะไร และช่วงเวลาใดที่ทำให้รู้สึกว่าการทำหน้าที่นี้ช่างคุ้มค่า?

สิ่งที่ผมให้ความสำคัญในฐานะทีมงานคือการไม่ลืมเจตนารมณ์แรกเริ่ม ทุกครั้งที่มีส่วนร่วมกับ ppp ผมอยากรักษาความรู้สึกแรกที่ว่า “อยากทำอะไรบางอย่างเพื่อมีส่วนช่วย” เอาไว้เสมอ

ผมมีนิสัยค่อนข้างสุดขั้ว คืออาจมีไฟขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หรือในทางกลับกันก็หมดไฟได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน เพราะฉะนั้น ผมจึงอยากทำสิ่งนี้ต่อไปโดยพยายามลดความผันผวนนั้นให้ได้มากที่สุด

และเหนือสิ่งอื่นใด ผมให้ความสำคัญกับการร่วมสนุกไปกับทุกคนในพื้นที่แห่งนั้น เพราะผมคิดว่าเมื่อมีบรรยากาศที่ทีมงานเองก็กำลังสนุก ครีเอเตอร์ก็จะรู้สึกสบายใจและสนุกไปด้วยได้

นับตั้งแต่ได้มาเป็นทีมงาน ทุกครั้งที่เห็นครีเอเตอร์ค่อย ๆ เปิดใจและสร้างสายสัมพันธ์กับผู้คนหลากหลาย ผมจะรู้สึกดีใจเสมอ

การถ่ายทอดความรู้สึกและความคิดในขณะถ่ายภาพออกมาเป็นถ้อยคำนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ด้วยเหตุนี้ เมื่อคนที่ตอนแรกยังพูดได้ไม่คล่องนักค่อย ๆ เริ่มเล่าเรื่องภาพถ่ายด้วยรอยยิ้ม ผ่านบทสนทนากับทีมงานหรือการพบปะครีเอเตอร์คนอื่น ๆ เมื่อได้เห็นภาพเช่นนั้น ผมก็รู้สึกดีใจที่ได้เข้ามามีส่วนร่วมในฐานะทีมงานครับ

สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปมากที่สุดระหว่างก่อนและหลังเข้ามามีส่วนร่วมกับ ppp คืออะไร?

ก่อนเข้ามามีส่วนร่วมกับ ppp ผมคิดว่าตัวเองเอาแต่สนใจเรื่องของตนเอง ผมไม่ค่อยชอบมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน และมักพูดเรื่องของตัวเองมากกว่ารับฟังเรื่องราวของผู้อื่น

แต่หลังจากได้สัมผัสประสบการณ์ ppp และมีส่วนร่วมในฐานะทีมงาน ผมกลับสนุกกับการรับฟังเรื่องราวของคนอื่น การที่ผมสามารถพบปะและสื่อสารกับผู้คนได้มากขึ้น ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่สำหรับตัวผมครับ

เดิมทีบางคนอาจมองว่าผมเป็นคนชอบเข้าสังคม แต่ความจริงแล้วผมเป็นคนเก็บตัวมาก และไม่ใช่คนที่ถนัดในการสร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ถึงอย่างนั้น ประสบการณ์การเป็นทีมงาน ppp ก็กลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้มุมมองของผมต่อวิธีเชื่อมสัมพันธ์กับผู้คนเปลี่ยนไป

ผมคิดว่านั่นเป็นเพราะที่นี่เปิดโอกาสให้เราได้แบ่งปันความรู้สึกอันบริสุทธิ์ที่อยู่ภายในใจ กับผู้คนหลากหลายอย่างตรงไปตรงมา ผ่านการพูดคุยถึง “สิ่งที่แต่ละคนชอบ”

ฝากข้อความถึงผู้ที่อยากเข้ามามีส่วนร่วมในฐานะทีมงานในอนาคตหน่อยครับ!

ผมเคยได้ยินคำกล่าวในเกาหลีว่า “คนที่พยายามคือคนชั้นสาม ส่วนคนที่สนุกกับสิ่งที่ทำคือคนชั้นหนึ่ง” ผมไม่แน่ใจว่ามีคำกล่าวแบบนี้จริงหรือไม่ แต่เมื่อมองดูผู้คนรอบตัว ผมรู้สึกว่าแม้ความพยายามจะสำคัญ ทว่าคนที่สนุกกับสิ่งที่ทำย่อมสามารถทำต่อไปได้โดยไม่เบื่อ

การเป็นทีมงานก็เช่นเดียวกัน สิ่งสำคัญที่สุดน่าจะเป็นการสนุกกับช่วงเวลาและพื้นที่นั้น ผมคิดว่านี่จะเป็นประสบการณ์ที่ดีมากครั้งหนึ่งในชีวิต
ในยุคปัจจุบัน พื้นที่ที่เราได้พูดถึง “สิ่งที่ชอบ” อย่างบริสุทธิ์ใจนั้นมีคุณค่าและหาได้ยากมาก หากคุณสนใจ ผมอยากชวนให้ลองเข้ามามีส่วนร่วมสักครั้งครับ

photo poster project

〈photo poster project〉 คือนิทรรศการโฟโตโปสเตอร์ที่ทุกคนสามารถสมัครเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่

โปรเจกต์ที่เราเรียกกันว่า ppp นี้ ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่ายเท่านั้น แต่ยังเป็นชุมชนที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสในการเชื่อมโยงกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในพื้นที่จริง

ppp จะจัดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม ณ 〈STAYFUL LIFE STORE〉 ย่านมิตากะ กรุงโตเกียว!

การเข้าร่วม 〈photo poster project〉 ซึ่งจัดโดย cizucu นั้นง่ายมาก


（1）เลือกพื้นที่จัดแสดงและวันเวลา

（2）ชำระเงินได้อย่างสะดวกด้วยบัตรเครดิต, Apple Pay, Google Pay และช่องทางอื่น ๆ

（3）โพสต์ผลงานบน cizucu เพื่อส่งผลงานเข้าร่วม


จากนั้นเพียงเดินทางมายังพื้นที่จัดแสดง เนื่องจากจะมีช่างภาพจำนวนมากที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกันเข้าร่วมด้วย คุณอาจได้พบเพื่อนร่วมทางด้านการถ่ายภาพคนใหม่ในอนาคต

รายละเอียดการจัดงาน

【วันและเวลาจัดแสดง】
วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม เวลา 12:00–16:00 น.
※ ผู้ร่วมจัดแสดงจำเป็นต้องอยู่ภายในพื้นที่จัดแสดงระหว่างเวลา 13:30–15:30 น.
※ บุคคลทั่วไปที่ไม่ได้ร่วมจัดแสดงสามารถเข้าชมนิทรรศการได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

【กำหนดการสำหรับผู้ร่วมจัดแสดงในวันงาน】
12:00–13:30 น. เวลาตามอัธยาศัย
13:30–14:00 น. นำเสนอผลงานที่จัดแสดง
14:00–15:30 น. พบปะแลกเปลี่ยน
15:30–16:00 น. ปิดงานและรับโปสเตอร์กลับ

【พื้นที่จัดแสดง】
STAYFUL LIFE STORE
〒180-0006 1-37-5 นากาโจ เมืองมูซาชิโนะ กรุงโตเกียว
（เดิน 8 นาทีจากสถานีมิตากะ สาย JR Chuo และ Sobu）
https://stayful.jp/studio-space

【ค่าร่วมจัดแสดง】
6,000 เยน（รวมค่าพิมพ์ขนาด A2 ค่าติดตั้ง และค่าพื้นที่จัดแสดง）
※ การเข้าชมและเข้าพื้นที่นิทรรศการไม่มีค่าใช้จ่าย

【แนวคิดหลัก】
“ไม่มีธีม / อิสระ”
นิทรรศการนี้ไม่กำหนดธีม คุณจึงสามารถเข้าร่วมได้ด้วยผลงานภาพถ่ายทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นภาพพอร์ตเทรต สตรีทสแนป ภาพภูมิทัศน์ หรือแนวทางอื่น ๆ เรารอคอยภาพถ่ายที่สะท้อนตัวตนของคุณ ไม่ว่าจะเป็นภาพหนึ่งใบที่มีเรื่องราวอยากเล่าให้ใครสักคนฟัง หรือภาพที่ดึงดูดใจคุณอย่างอธิบายเหตุผลไม่ได้

ข้อควรทราบ

โปรดอ่านข้อควรทราบต่อไปนี้อย่างละเอียดก่อนสมัครเข้าร่วม

• ค่าร่วมจัดแสดงครอบคลุมค่าพิมพ์ ค่าติดตั้ง และค่าพื้นที่จัดแสดง เมื่อชำระเงินแล้ว จะไม่มีการคืนค่าร่วมจัดแสดง แม้ไม่ได้ส่งผลงานหรือไม่สามารถเข้าร่วมในวันงาน โปรดพิจารณาเงื่อนไขดังกล่าวล่วงหน้า
• โปรดส่งผลงานที่เป็นไปตามเงื่อนไขต่อไปนี้
  • ข้อกำหนดด้านขนาดไฟล์
    • (แนะนำ) ด้านสั้นตั้งแต่ 4,000 พิกเซลขึ้นไป
    • (จำเป็น) ด้านสั้นตั้งแต่ 2,000 พิกเซลขึ้นไป
  • รับเฉพาะผลงานแนวตั้ง
  • ต้องเป็นภาพถ่ายเดี่ยวหนึ่งภาพ（ไม่รับผลงานคอลลาจ ผลงานที่ใส่ตัวอักษร หรือผลงานที่มีกรอบ เป็นต้น）
• เพื่อให้ผู้เข้าร่วมทุกคนรู้สึกว่า “ดีใจที่ได้เข้าร่วม” โปรดอ่านกฎของชุมชนที่แสดงในขั้นตอนการส่งผลงานอย่างละเอียด
• จะมีการบันทึกภาพบรรยากาศภายในวันงาน และภาพจากงานอาจได้รับการเผยแพร่บนเว็บไซต์ โซเชียลมีเดีย สื่อโฆษณา และช่องทางอื่น ๆ
• ผู้ที่ยังอยู่ในพื้นที่เมื่อสิ้นสุดงานสามารถรับโฟโตโปสเตอร์กลับได้ เราไม่สามารถจัดส่งให้ภายหลังได้

เรารอคอยผลงานจากทุกท่าน!

คำถามที่พบบ่อย

Q: ชำระค่าร่วมจัดแสดงได้อย่างไร?
A: หลังจากเลือกพื้นที่จัดแสดงและวันเวลาแล้ว คุณสามารถชำระด้วย “บัตรเครดิต” หรือ “Apple Pay”, “Google Pay” และช่องทางอื่น ๆ ตามอุปกรณ์ที่ใช้งาน ทั้งนี้ เราไม่สามารถคืนเงินหลังการชำระได้ และยังคงมีการเรียกเก็บค่าร่วมจัดแสดงในกรณีที่ไม่สามารถเข้าร่วมในวันงาน

Q: หน้าสำหรับส่งผลงานอยู่ที่ไหน?
A: หลังจากชำระค่าร่วมจัดแสดงเรียบร้อยแล้ว ระบบจะเปลี่ยนไปยังหน้าส่งผลงานโดยอัตโนมัติ หรือคุณสามารถส่งผลงานผ่านลิงก์ที่ระบุไว้ในอีเมล

Q: สามารถนำโปสเตอร์กลับบ้านได้หรือไม่?
A: สามารถรับโปสเตอร์กลับได้ หากคุณอยู่ในพื้นที่จัดแสดง ณ เวลาสิ้นสุดงาน（16:00 น.）โปรดทราบว่าเราไม่มีบริการจัดส่ง และกรุณาเตรียมถุงสำหรับใส่โปสเตอร์กลับด้วยตนเอง

Q: สามารถชวนคนรู้จักมาชมนิทรรศการได้หรือไม่?
A: ได้อย่างแน่นอน! หลังจากได้รับอีเมลยืนยันการเข้าร่วมแล้ว เชิญประชาสัมพันธ์ผ่านโซเชียลมีเดียและช่องทางอื่น ๆ ได้เลย

Q: ได้ยินว่าสามารถทำนามบัตรได้ ต้องดำเนินการอย่างไร?
A: หลังจากยืนยันการเข้าร่วมแล้ว เราจะแจ้งรายละเอียดให้ทราบทางอีเมล

Q: หากยังไม่ได้เลือกภาพถ่าย สามารถสมัครก่อนได้หรือไม่?
A: ได้ เนื่องจากบางรอบอาจเต็มก่อนถึงกำหนดปิดรับสมัคร เราจึงแนะนำให้สมัครไว้ก่อน แล้วลงทะเบียนผลงานภายในวันปิดรับ

Q: สามารถชมบรรยากาศจากงานที่ผ่านมาได้หรือไม่?
A: โปรดอ่านบทความด้านล่างและบทความอื่น ๆ ⭐️