photo poster project | นิทรรศการครั้งแรกในทริปปูซาน by Heather Lu | ISSUE #323

photo poster project คือนิทรรศการโปสเตอร์ภาพถ่ายที่ cizucu จัดขึ้นทั่วโลก เพียงเลือกเมืองและวันที่ก็เข้าร่วมได้

โปรเจกต์ที่เราเรียกกันว่า ppp ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่าย แต่ยังเป็นชุมชนที่ทุกคนแบ่งปันเรื่องราวของตัวเองได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสให้ได้เชื่อมโยงกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในชีวิตจริง

ครั้งนี้เราพูดคุยกับ Heather Lu ครีเอเตอร์ที่เข้าร่วม photo poster project ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เป็นครั้งแรก

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ Heather เป็นนักออกแบบจากไต้หวัน ปกติทำงานออกแบบอินเทอร์เฟซผลิตภัณฑ์และประสบการณ์ผู้ใช้ ส่วนการถ่ายภาพเป็นงานอดิเรกที่สำคัญสำหรับฉันมาโดยตลอด
ฉันได้จับกล้องครั้งแรกตอนเรียนประถม และเก็บบันทึกเรื่องราวในแต่ละวันผ่านเลนส์เรื่อยมา ตั้งแต่ราวปี 2016 ฉันเริ่มหลงใหลในเกรนและโทนสีเฉพาะตัวของฟิล์ม ช่วงหลังจึงถ่ายทั้งฟิล์มและดิจิทัลควบคู่กัน

ฉันชอบถ่ายภาพระหว่างเดินทางเป็นพิเศษ เมืองที่ไม่คุ้นเคยกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของฉันเสมอ ฉันจึงมักหยุดมองชั่วขณะที่แสงและเงาพาดผ่านทิวทัศน์และพื้นที่ต่างๆ

ฉันอยากจัดนิทรรศการภาพถ่ายมาประมาณหนึ่งปีแล้ว และเคยหาข้อมูลเรื่องเช่าพื้นที่จัดแสดงด้วย แต่สำหรับคนที่ไม่มีประสบการณ์วางแผนนิทรรศการอย่างฉัน ทุกขั้นตอนตั้งแต่หาสถานที่ไปจนถึงเตรียมงานล้วนดูยากไปหมด ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรเริ่มจากตรงไหน
ตอนนั้นเอง ฉันบังเอิญเจอ cizucu ใน Instagram แล้วคิดทันทีว่า “นี่แหละคือสิ่งที่ตามหามาตลอดไม่ใช่เหรอ?”

วันที่จัดงานในปูซานตรงกับทริปที่วางแผนไว้อยู่แล้ว ฉันจึงสมัครด้วยความคาดหวัง และตั้งใจให้นิทรรศการครั้งแรกในชีวิตเป็นของขวัญวันเกิดสำหรับตัวเอง

ฉันเดินทางมาจากไต้หวัน พูดภาษาเกาหลีไม่ได้ และคิดว่าการสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษอาจมีข้อจำกัด
แต่ทันทีที่เดินเข้าไปในสถานที่จัดงาน ฉันก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากทีมงานและผู้จัดแสดงทุกคน ฉันไม่มีวันลืมตอนที่เราใช้ภาษาอังกฤษ ซึ่งไม่ใช่ภาษาแม่ของทั้งสองฝ่าย ก้าวข้ามกำแพงภาษาและแบ่งปันความรู้สึกที่มีต่อภาพถ่ายด้วยกัน

ก่อนหน้านี้ภาพถ่ายของฉันอยู่เพียงบนหน้าจอโซเชียลมีเดีย แต่ครั้งนี้มันกลายเป็นสิ่งที่เชื่อมผู้คนเข้าหากัน เราได้พูดคุยกันต่อหน้าว่าภาพถ่ายมีที่ทางอย่างไรในชีวิตของแต่ละคน นี่คือของขวัญชิ้นใหญ่ที่สุดที่ฉันได้รับจากนิทรรศการครั้งนี้ และทำให้หัวใจของฉันเต็มอิ่มมาก

เพราะมาคนเดียว ฉันกังวลว่าจะเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มได้ไหม และควรพูดถึงภาพถ่ายของตัวเองอย่างไร
แต่ในงาน ทุกคนพยายามพูดคุยและตั้งใจฟังกันมาก ทำให้ฉันรู้ว่าภาพถ่ายเองก็คือภาษากลางของเรา ความกังวลในตอนแรกจึงกลายเป็นหนึ่งในความทรงจำที่อบอุ่นที่สุดจากประสบการณ์ครั้งนี้

ฉันชอบความรู้สึกสงบและกลมกลืนที่ภาพนี้มอบให้ เกรนและโทนสีเฉพาะตัวของฟิล์มประสานกับแสงที่ส่องเข้ามาจากนอกหน้าต่าง จนทำให้พื้นที่ทางสถาปัตยกรรมดูมีไออุ่นขึ้นมา
เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ เรามักไล่ตามชีวิตในอุดมคติที่สังคมวาดไว้และมุ่งไปข้างหน้าไม่หยุด จนลืมหยุดพักเพื่อสัมผัสว่าสิ่งที่ตัวเองชอบจริงๆ คืออะไร

สำหรับฉัน ภาพนี้คอยเตือนอย่างแผ่วเบาว่า “ชีวิตไม่ได้มีเพียงการไปให้ถึงจุดหมาย แต่ยังมีแสงสว่างระหว่างทางด้วย” ฉันหวังว่าคนที่ได้ชมจะสัมผัสถึงความสงบจากภาพนี้ได้ แม้เพียงชั่วครู่

เมื่อภาพถ่ายที่เคยอยู่เพียงบนหน้าจอถูกพิมพ์ออกมา แขวนบนผนัง และกลายเป็นจุดเริ่มต้นของบทสนทนากับคนที่เพิ่งพบกัน คุณจะได้ค้นพบเสน่ห์และความเป็นไปได้อีกด้านของภาพถ่าย
แม้ชีวิตประจำวันจะยุ่งแค่ไหน ฉันก็อยากให้ทุกคนมีเวลาอยู่กับสิ่งที่ตัวเองรัก ที่ photo poster project คุณจะได้พบปะพูดคุยกับคนอื่นอย่างเป็นกันเองและสบายใจ

ถ้ามีโอกาสครั้งต่อไป ฉันอยากเข้าร่วมที่ไทเป บ้านเกิดของตัวเองค่ะ! ฉันอยากแบ่งปันภาพถ่ายในเมืองที่คุ้นเคย และคราวหน้าก็หวังว่าจะได้ช่วยเตรียมสถานที่ล่วงหน้า พร้อมทำความรู้จักผู้จัดแสดงคนอื่นๆ ให้มากขึ้น