ประกาศผลรางวัล October Diary '26 โดย cizucu | Challenge #433

October Diary '26 คือการประกวดภาพถ่ายออนไลน์ระดับโลกที่จัดโดย cizucu ครีเอเตอร์ทุกคนที่ลงทะเบียนกับ cizucu สามารถส่งผลงานได้ เราคัดสรรผลงานโดดเด่นจากภาพที่ส่งเข้ามา เพื่อค้นหาความสามารถใหม่ ๆ ในฐานะแพลตฟอร์ม และสนับสนุนพวกเขาในฐานะชุมชน

ธีมในครั้งนี้คือ “ไดอารีเดือนตุลาคม”

ในซีรีส์ “Diary” ทุกคนได้โพสต์ภาพที่ถ่ายในแต่ละวัน พร้อมเรื่องราวที่เกิดขึ้นและสิ่งที่นึกขึ้นได้ในวันนั้น ไม่ว่าจะเป็นชั่วขณะที่สัมผัสถึงการเปลี่ยนฤดูผ่านสายลมหรือแสง หรือช่วงเวลาพิเศษที่ได้ใช้ร่วมกับใครสักคน เมื่อบันทึกไว้ในภาพถ่าย ช่วงเวลาเหล่านั้นก็กลายเป็นหนึ่งหน้าในไดอารีของแต่ละคน
ผลงานที่ส่งเข้ามาบอกเล่าภาพของเดือนตุลาคมในสถานที่ต่าง ๆ ต่อไปนี้คือผลงานที่ส่งเข้าประกวดและผลงานที่ได้รับรางวัล

Mushi
“ออกเดินทาง”

📷 SONY α7 III / FE 70-300mm F4.5-5.6 OSS

กองบรรณาธิการ cizucu
ในบ่ายที่เมฆลอยต่ำ เรือโดยสารสีขาวกำลังออกจากฝั่ง ชื่อเรือที่เขียนอยู่ท้ายลำและหน้าต่างหลายชั้นบนดาดฟ้า ชวนให้นึกถึงระยะทางไกลที่เรือลำนี้กำลังจะมุ่งหน้าไป

Julie wei

📷 NIKON D850

กองบรรณาธิการ cizucu
ผนังสีเขียว กรอบหน้าต่างสีน้ำเงิน และเถาไม้ที่ห้อยลงมา สีสันที่ซ้อนกันต่างจากภาพเมืองอันคุ้นตา จนรู้สึกเหมือนได้มองเข้าไปในบ่ายวันหนึ่ง ณ สถานที่ห่างไกล กิ่งไม้จากกระถางพันเกี่ยวกับซี่หน้าต่าง ทำให้ดูราวกับตัวอาคารกำลังค่อย ๆ เปลี่ยนไปตามฤดูกาล

kazkaz

📷 SIGMA fp

กองบรรณาธิการ cizucu
ในบ่ายที่มีเต็นท์เรียงรายอยู่บนสนามหญ้า ชิงช้าสวรรค์กินพื้นที่เกือบเต็มท้องฟ้า ผู้คนที่แหงนมองกระเช้าสีเหลืองสลับฟ้าปรากฏเป็นร่างเล็ก ๆ กระจายอยู่ทั่วภาพ ต้นไม้เริ่มเปลี่ยนสีแล้ว ภาพนี้จึงเก็บทั้งเสียงผู้คนที่กำลังสนุกและแสงของฤดูใบไม้ร่วงไว้ด้วยกัน

7no
“พิธียาบุซาเมะเพื่อขอบคุณผลผลิตและขอพรให้ธัญพืชอุดมสมบูรณ์”

📷 OLYMPUS OM-3

กองบรรณาธิการ cizucu
ม้ายืนเรียงกัน ส่วนผู้ที่เตรียมง้างคันธนูเหยียดหลังตรง ลูกศรยังไม่ถูกปล่อยออกไป ภาพนี้ดูราวกับหยุดทุกอย่างไว้ ทั้งแผงคอที่ไหว สีของชุดพิธี และแม้แต่เสียงกีบม้า

ยาบุซาเมะคือพิธียิงธนูเข้าเป้าขณะควบม้า เพื่อขอพรให้ธัญพืชอุดมสมบูรณ์ เหล่านักขี่ม้าในชุดพิธียืนเรียงกัน ม้าพ่นลมหายใจ ขณะที่ผู้ชมต่างกลั้นหายใจ ช่วงไม่กี่วินาทีก่อนลูกศรจะพุ่งออกไปดูเหมือนเก็บบรรยากาศทั้งหมดของเทศกาลวันนั้นไว้ สิ่งที่บันทึกลงในไดอารีภาพถ่ายจึงไม่ใช่ความเร็วขณะควบผ่าน แต่เป็นช่วงเวลาอันตึงเครียดก่อนปล่อยลูกศร

danceforallthepain

กองบรรณาธิการ cizucu
หยดเล็ก ๆ ส่องประกายอยู่บนปลายหญ้า ขณะที่แสงส่องลอดอากาศพร่ามัว โลกใบจิ๋วตรงปลายเท้าเปล่งประกายอย่างเงียบงันท่ามกลางโทนขาวดำ การหันมองทิวทัศน์ที่เราอาจเดินผ่านไปเฉย ๆ ทำให้ภาพนี้ถ่ายทอดได้ทั้งความเย็นของฤดูกาลและช่วงเวลาอันสงบที่ไหลผ่านสถานที่แห่งนั้น

Takeshi Furuhashi

กองบรรณาธิการ cizucu
จอฉายลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้ายามค่ำคืนในฤดูใบไม้ร่วง เบื้องหน้าคือแผ่นหลังของผู้ชมที่นั่งเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ไม่มีใครพูดอะไร มีเพียงแสงจากหน้าจอเล็ก ๆ ในมือที่ส่องให้เห็นเค้าโครงใบหน้าอยู่จาง ๆ

แม้ Ryuichi Sakamoto จะจากไปแล้ว แต่ยังมีผู้คนมุ่งหน้าไปยังจอกลางคืนเพราะอยากฟังเสียงดนตรีของเขา เมื่อมองด้วยความรู้สึกนี้ คนกลุ่มนั้นก็ดูไม่ใช่เพียงผู้ชม แต่เป็นผู้คนที่กำลังรอฟังเสียงเดียวกัน

RafiAN
“Even in the deepest solitude and darkness, a tiny spark of hope or kindness always has the power to bring warmth and peace.”

📷 SONY α7 IV

กองบรรณาธิการ cizucu
กลางภาพอันมืดมิด มีเพียงผนังของบ้านหลังหนึ่งที่ปรากฏขึ้นใต้แสงไฟ หน้าต่างสว่างอยู่เพียงบานเดียว ส่วนที่เหลือแทบทั้งหมดจมหายไปในสีดำ แต่เมื่อมองนานขึ้น เราก็ค่อย ๆ รู้ว่าที่ไหนสักแห่งในบ้านหลังนี้ยังมีใครคนหนึ่งตื่นอยู่ แม้จะเป็นภาพกลางคืน แต่เมื่อลองหลับตา เค้าโครงของแสงนั้นก็ยังลอยชัดอยู่ในความคิด

Tatsuya Fukui
“ทั้งคู่จดทะเบียนสมรสกันที่ญี่ปุ่น และขอให้ผมถ่ายภาพในโอกาสนั้น โอซาก้าในเดือนตุลาคมที่อากาศยังร้อนอยู่นิด ๆ”

📷 FUJIFILM SP-3000

กองบรรณาธิการ cizucu
ทั้งคู่ขอให้ถ่ายภาพในวันจดทะเบียนสมรสที่โดทงโบริ ซึ่งยังมีไอร้อนหลงเหลืออยู่ แสงจากป้ายต่าง ๆ สว่างเหมือนเดิมทุกวัน แต่ในค่ำคืนนี้กลับดูราวกับสปอตไลต์ที่ส่องลงมายังคนสองคน ความใกล้ชิดของทั้งคู่ปรากฏชัดอยู่ในภาพ แม้ไม่ต้องใช้ภาษาเดียวกัน ขอแสดงความยินดีด้วย!

เป็นอย่างไรกันบ้าง

แม้ทุกคนจะผ่านเดือนตุลาคมเดียวกัน แต่แต่ละวันที่บันทึกลงในไดอารีกลับแตกต่างกันไป สิ่งที่ปรากฏในภาพไม่ได้มีเพียงทิวทัศน์ฤดูใบไม้ร่วง แต่ยังมีความรู้สึกใจหายเล็ก ๆ ในช่วงที่กลางวันสั้นลง และลมยามเช้ากับค่ำเริ่มเย็นขึ้น เพราะมีความรู้สึกนั้น แสงจากหน้าต่างและร่องรอยของผู้คนจึงยิ่งทำให้รู้สึกอบอุ่น เราเหมือนมองเห็นปลายทางของฤดูกาลหนึ่งและจุดเริ่มต้นของความหนาวอยู่จาง ๆ ในทุกภาพ
สิ่งที่แต่ละคนเลือกเก็บไว้นั่นเองที่กลายเป็นไดอารีของคนนั้น

สิ่งที่หลงเหลืออยู่ใน “Diary” จึงอาจไม่ใช่ภาพที่ถ่ายได้สวยที่สุด แต่เป็นความรู้สึกว่าเราอยากจดจำวันนั้น แม้จะเป็นเพียงวันธรรมดา เมื่อภาพถ่ายวางเคียงกับถ้อยคำ วันนั้นก็กลายเป็นหน้าหนึ่งที่มีเพียงเจ้าของเรื่องเท่านั้นที่เขียนได้
ขอบคุณที่แบ่งปันเดือนตุลาคมของทุกคนกับเรา

แล้วพบกันในการประกวดครั้งหน้า!