photo poster project | มากกว่าการแขวนภาพ เมื่อการอยู่ประจำพื้นที่จัดแสดงนำไปสู่มิตรภาพใหม่ๆ โดย ゆうちん | ISSUE #312

photo poster project คือนิทรรศการโปสเตอร์ภาพถ่ายที่ cizucu จัดขึ้นทั่วโลก เพียงเลือกเมืองและวันที่ก็สมัครเข้าร่วมได้

โปรเจกต์ที่เราเรียกกันว่า ppp ไม่ได้เป็นแค่นิทรรศการภาพถ่าย แต่ยังเป็นชุมชนที่ทุกคนแบ่งปันเรื่องราวของตัวเองได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสให้ครีเอเตอร์จากทั่วโลกได้พบปะกันในชีวิตจริง

ครั้งนี้เราชวน ゆうちん หนึ่งในครีเอเตอร์ที่เคยเข้าร่วม photo poster project มาพูดคุยถึงประสบการณ์ของเธอ

ฉันชื่อ ゆうちん ค่ะ! ปกติถ่ายภาพอยู่ที่คิวชู มีทั้งยานพาหนะ ดอกไม้ อาหาร และทะเล ฉันถ่ายหลายอย่างมาก เวลาเจออะไรน่าสนใจหรือแปลกไปสักหน่อย ก็จะสนุกกับการเก็บสิ่งนั้นไว้ในภาพค่ะ

ฉันรู้จัก ppp จากโพสต์บนโซเชียลมีเดียของเพื่อนที่ชอบถ่ายภาพ ทั้งก่อนและหลังพวกเขาเข้าร่วม ส่วนเหตุผลที่ทำให้คิดว่า “ฉันลองบ้างดีกว่า” คือได้รับข้อความชวนจากทีมงานค่ะ (หัวเราะ) ตอนแรกได้รับคำชวนให้ไปร่วมงานที่ฟุกุโอกะ แต่จังหวะไม่ลงตัว หลังจากนั้นพอรู้ว่าเพื่อนจะไปจัดแสดงที่โกเบ ฉันก็ตัดสินใจสมัครทันทีด้วยแรงฮึด! โกเบเป็นบ้านเกิดของฉันด้วย เลยรู้สึกว่าเหมาะมากสำหรับการเข้าร่วมครั้งแรก

ประโยคที่ยิ่งช่วยเร่งให้ตัดสินใจคือ “แค่ลงทะเบียนภาพ ที่เหลือเราจัดการให้” สำหรับคนขี้เกียจอย่างฉัน นี่เป็นคำชวนที่ดีที่สุดเลยค่ะ! อีกอย่างที่ทำให้ประทับใจคือความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพของฉันที่เขียนมาพร้อมข้อความ ได้รับคำชมดีๆ มากเสียจนแอบคิดว่า “หรือว่านี่คือ AI?” (หัวเราะ)

ฉันยังอยากรู้ด้วยว่า ภาพที่ปกติดูผ่านจอกล้องหรือสมาร์ตโฟนจะเป็นอย่างไรเมื่อขยายเป็นโปสเตอร์ แล้วภาพที่คนทั้งสายตาเอียงและสายตายาวอย่างฉันถ่ายจะเข้าโฟกัสจริงไหม? ก็อยากลองเช็กเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ!

ก่อนหน้านี้เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ภาพของฉันได้แขวนร่วมกับผลงานของคนจำนวนมากในงานอีเวนต์ แต่ครั้งนี้ฉันต้องอยู่ประจำพื้นที่จัดแสดง และพูดคุยกับผู้ชมในฐานะคนถ่ายภาพเอง จึงแอบประหม่าเล็กน้อย โชคดีที่มีเพื่อนซึ่งเข้าร่วม ppp บ่อยๆ อยู่ด้วย เลยรู้สึกสบายใจขึ้นค่ะ

พอไปถึง สิ่งแรกที่ทำให้ดีใจคือสถานที่สวยและมีสไตล์มาก! ฉันไปไม่ทันช่วงติดตั้งงาน จึงอยากขอบคุณทุกคนที่ช่วยนำภาพไปจัดแสดงในพื้นที่ดีๆ แบบนี้ ทั้งผู้ชมและผู้จัดแสดงต่างเข้ามาชวนคุยอย่างเป็นกันเอง ฉันได้ฟังเรื่องเบื้องหลังการถ่ายภาพของแต่ละคน และมีคนสนใจภาพของฉันด้วย เราได้คุยกันหลายเรื่อง สนุกมากค่ะ

จริงๆ ก่อนเข้าร่วม พอรู้ว่ามีช่วงเวลาที่ต้องอยู่ประจำพื้นที่ ฉันก็แอบคิดว่า “ยุ่งยากจังเลยนะ” แต่พอใกล้จบงานกลับรู้สึกว่า “การอยู่ประจำพื้นที่นี่ดีที่สุด!” (หัวเราะ) อีกอย่างที่ต่างจากที่คาดคือ มีคนมาเข้าร่วมเป็นครั้งแรกเยอะกว่าที่คิด ฉันเองก็เพิ่งมาครั้งแรก และรอบตัวมีแต่คนที่ไม่เคยพบกันมาก่อน จึงรู้สึกสดใหม่มากค่ะ!

อย่างแรก ฉันเลือกโดยนึกภาพว่าหลังนิทรรศการจบแล้วจะนำไปแขวนในห้องตัวเอง ปกติฉันถ่ายทั้งสิ่งที่น่าสนใจ ของแปลกๆ และแมลงด้วย แต่ถ้าต้องแขวนภาพแมลงไว้ในห้องก็คงไม่ไหวสักหน่อย... เลยเลือกภาพดอกไม้ค่ะ

ในบรรดาภาพดอกไม้มากมายที่ถ่ายไว้ ฉันเลือกภาพนี้เพราะอยากให้คนดูสัมผัสได้มากกว่ารูปลักษณ์ของดอกไม้ที่มองเห็น ฉันอยากส่งต่อบรรยากาศของทุ่งดอกไม้ที่ตัวเองรู้สึกในตอนนั้นด้วยค่ะ

ดาห์เลียตรงกลางที่หันหลังอยู่คือตัวฉันเองค่ะ ฉันจัดองค์ประกอบให้ดอกไม้แผ่ออกจากศูนย์กลาง ราวกับกำลังพุ่งเข้าหาคนดู เพื่อถ่ายทอดทั้งความประทับใจและความตื่นเต้นตอนที่ได้เห็นทุ่งดาห์เลีย เป็นหนึ่งในภาพที่ฉันรักมากค่ะ

ฉันอยากแนะนำงานนี้ให้คนที่คิดว่า “ชอบถ่ายภาพ!” “อยากทำออกมาเป็นชิ้นงานจริงๆ” หรือ “อยากถ่ายทอดให้ใครสักคนได้รับรู้” แต่ยังลังเลเพราะรู้สึกว่าน่าจะยากหรือยุ่งยาก ส่วนที่ลำบากสามารถฝากให้ทีมงานจัดการได้ จึงเป็นงานที่เริ่มต้นได้ง่ายในทางที่ดี และเหมาะมากสำหรับการก้าวออกไปเป็นครั้งแรกค่ะ!

ฉันเคยเห็นเพื่อนที่ชอบถ่ายภาพและเข้าร่วมนิทรรศการอื่นๆ วุ่นวายกับการเตรียมงาน จนอดคิดไม่ได้ว่า “ฉันจะสบายขนาดนี้ แล้วปล่อยให้เขาจัดแสดงภาพให้จริงๆ เหรอ?” ทีมงานยังชมภาพของฉันเยอะมาก ทำให้รู้สึกสบายใจว่า “ภาพแปลกๆ แบบที่ฉันถ่ายก็ใช้ได้นี่นา!” เรื่องนี้ทำให้ดีใจมากค่ะ

ฉันเองก็อยากเข้าร่วมอีก ครั้งหน้าหวังว่าจะได้ร่วมงานที่คิวชู ซึ่งเป็นที่ที่อาศัยอยู่ตอนนี้ และอยากลองเดินทางไปยังเมืองอื่นๆ รวมถึงต่างประเทศด้วย แค่คิดว่าจะได้สัมผัสบรรยากาศและเอกลักษณ์ของแต่ละพื้นที่ก็ตื่นเต้นแล้วค่ะ!