ประกาศผลงานที่ได้รับรางวัลจาก ‘Third Landscape’ โดย cizucu | Challenge #395

‘Third Landscape’ คือการประกวดภาพถ่ายออนไลน์ระดับโลกที่จัดโดย cizucu และเปิดให้ครีเอเตอร์ทุกคนที่ลงทะเบียนกับ cizucu ส่งผลงานเข้าร่วมได้ เราคัดสรรผลงานอันโดดเด่นจากผลงานที่ส่งเข้ามา โดยมีเป้าหมายเพื่อค้นพบผู้มีความสามารถหน้าใหม่ในฐานะแพลตฟอร์ม ตลอดจนให้การสนับสนุนในฐานะคอมมูนิตี้

หัวข้อในครั้งนี้คือ 〈ภูมิทัศน์ที่สาม〉

แนวคิดภูมิทัศน์ที่สามมีที่มาจาก “Tiers-paysage” ซึ่งเสนอโดย Gilles Clément นักพฤกษศาสตร์ชาวฝรั่งเศส หมายถึงพื้นที่ว่าง พื้นที่ถูกทิ้งร้าง ริมทางรถไฟ และพื้นที่รกร้างในเมืองหรือชนบทที่หลุดพ้นจากการควบคุมและการพัฒนาของมนุษย์ แม้สถานที่เหล่านี้จะอยู่นอกตรรกะของการผลิตและประสิทธิภาพ แต่ขณะเดียวกันก็เป็นพื้นที่เผื่อสำหรับสิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิดให้ดำรงอยู่

สถานที่ที่สังคมไม่เคยมองเห็นคุณค่า
สถานที่ที่ถูกผลักออกไปนอกขอบเขตการวางผังเมือง
ภูมิทัศน์ที่ไม่เคยได้รับการขนานนามและถูกมองข้ามมาโดยตลอด
หรือพื้นที่ซึ่งดำรงอยู่เพียงในความทรงจำของใครบางคน

การประกวดครั้งนี้รวบรวมสายตาหลากหลายที่หันไปสำรวจภูมิทัศน์ชายขอบเหล่านั้น
ต่อไปนี้คือผลงานที่ส่งเข้าร่วมและผลงานที่ได้รับรางวัล

Victor lin

กองบรรณาธิการ cizucu
นี่คือผลงานภาพถ่ายที่ดึงดูดสายตาอย่างน่าประหลาด เหตุผลอาจเป็นเพราะผู้คนปรากฏอยู่เพียงประปรายท่ามกลางพื้นที่เปิดโล่งคล้ายลานกว้าง
ไม่ใช่ทั้งซากปรักหักพัง พื้นที่รกร้าง หรือที่ดินว่างเปล่า ในสถานที่คลุมเครือซึ่งยากจะนิยามเช่นนี้ มนุษย์และธรรมชาติอยู่ร่วมกันด้วยระยะห่างและภาวะการดำรงอยู่แบบใด เรารู้สึกว่านี่คือภูมิทัศน์ที่เปี่ยมด้วยความจริง ซึ่งเฝ้ามองความสัมพันธ์ดังกล่าวอย่างสงบนิ่ง
การจงใจเลือกมุมมองที่ถอยออกมาหนึ่งก้าวช่วยขับเน้นบรรยากาศและความสัมพันธ์ของสถานที่ มากกว่าจะมุ่งไปยังปัจเจกบุคคล เป็นผลงานที่ไม่อธิบายมากเกินไป และเว้นพื้นที่ให้ภาพบอกเล่าเรื่องราวได้อย่างกว้างขวาง

alex_photo_archive
“ชีวิตเริ่มต้น ณ จุดที่การบำรุงรักษาสิ้นสุดลง”

กองบรรณาธิการ cizucu
ชีวิตเริ่มต้น ณ จุดที่การบำรุงรักษาสิ้นสุดลง
บันไดสีรุ้งที่ซีดจางและภูมิทัศน์ซึ่งปกคลุมด้วยพืชพรรณ เมื่อมองเผิน ๆ อาจดูเป็นเพียงซากปรักหักพัง ทว่าแม้หลังจากปราศจากการดูแลแล้ว บันไดนี้อาจยังคงบทบาทของเส้นทางอยู่ คอนกรีตและพืชพรรณไม่ได้ขับไล่กัน หากแต่ปะทะประสานกันอย่างเงียบงันตามแนวพรมแดน พร้อมก่อรูปเป็นภูมิทัศน์ใหม่
“ซากปรักหักพัง” “ที่ดินว่างเปล่า” หรือ “ภูมิทัศน์ที่สาม” วิธีที่เราเรียกขานสถานที่ย่อมเปลี่ยนแปลงวิธีมองภูมิทัศน์อย่างมีนัยสำคัญ ผลงานชิ้นนี้พาเราก้าวข้ามคู่ตรงข้ามระหว่างภูมิทัศน์ที่ได้รับการควบคุมกับภูมิทัศน์ที่ถูกทอดทิ้ง และหันไปพิจารณาสภาวะอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งดำรงอยู่ระหว่างกลาง เรารู้สึกว่านี่คือภาพถ่ายที่บรรจุสายตาสำหรับค้นพบ “ภูมิทัศน์ที่สาม” ไว้อย่างสงบนิ่งอย่างแท้จริง

Yosuke0312
“มีเพียงความรักและความกล้าหาญเท่านั้นที่เป็นเพื่อนของฉัน...”

กองบรรณาธิการ cizucu
ทุกคนรู้จักอันปังแมนหรือไม่ ของเล่นนั่งขับสำหรับเด็กที่ถูกทิ้งชิ้นนี้อาจสร้างความประทับใจแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงตามบริบททางวัฒนธรรม สำหรับผู้ที่รู้จักอันปังแมน มันอาจเป็นสิ่งชวนขบขันและกระตุ้นความรู้สึกโหยหาอดีตอยู่บ้าง ในทางกลับกัน สำหรับผู้ที่ไม่มีบริบทดังกล่าว มันอาจดูเป็นวัตถุประหลาดที่น่าพรั่นพรึง
การรู้หรือไม่รู้ว่าสิ่งที่ภาพบ่งชี้ถึงคืออะไร—ในฐานะดัชนีทางสัญญะ—สามารถเปลี่ยนวิธีที่เรามองภูมิทัศน์ได้อย่างมาก ในแง่ที่ผลงานตั้งคำถามต่อความสัมพันธ์ระหว่าง “การมองเห็น” กับ “การรู้” เรารู้สึกว่าภาพนี้เป็นผลงานที่ท้าทายหัวข้อ “ภูมิทัศน์ที่สาม” อย่างกล้าหาญเช่นกัน

Thomas_J

📷 RICOH GR DIGITAL III

กองบรรณาธิการ cizucu
ภาพเด็กที่วิ่งเล่นไปทั่วซากปรักหักพังชี้ให้เห็นความจริงหลายชั้นในภูมิทัศน์แห่งนี้ เหตุใดสถานที่นี้จึงกลายเป็นซากปรักหักพัง ภาพชวนให้เราจินตนาการถึงกาลเวลาและประวัติศาสตร์เบื้องหลัง ขณะเดียวกัน ความไร้เดียงสาของเด็กซึ่งเปลี่ยนแม้แต่ซากปรักหักพังให้กลายเป็นสนามเด็กเล่น ก็ปรากฏเด่นชัดอยู่นอกเหนือความหมายและความทรงจำที่สั่งสมเหล่านั้น
การเลือกใช้ภาพขาวดำตัดทอนข้อมูลส่วนเกิน และขับเน้นแสง เงา พื้นที่ ตลอดจนการดำรงอยู่ของเด็กให้ปรากฏอย่างแจ่มชัด เรารู้สึกว่านี่คือผลงานภาพถ่ายอันประณีต เรียบง่ายแต่บอกเล่าได้มากมาย ทั้งยังถ่ายทอดอดีตและปัจจุบันของภูมิทัศน์ รวมถึงพลังชีวิตใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้น ณ ที่แห่งนั้นอย่างสงบนิ่ง

wayfarer0915
ฉันจอดรถไว้ใต้โครงกระดูกคอนกรีต ที่ซึ่งความเงียบและวัชพืชกำลังทวงคืนสิ่งที่ความทะเยอทะยานทิ้งไว้เบื้องหลัง บัดนี้เหลือเพียงลานอันเงียบงันสำหรับรถยนต์ที่ถูกลืม

🎞 Kodak Gold100, หมดอายุปี 2009

กองบรรณาธิการ cizucu
สถาปัตยกรรมคอนกรีตที่เหลือเพียงโครงสร้าง เราไม่อาจรู้ได้ว่ามันถูกทิ้งร้างทั้งที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ หรือกลายเป็นซากปรักหักพังตามกาลเวลา บนพื้นที่ว่าง รถยนต์ที่ไม่อาจเคลื่อนที่ได้อีกและถูกหลงลืมถูกปล่อยทิ้งไว้อย่างเงียบงัน
ท่ามกลางภูมิทัศน์คล้ายเขตแดนก้ำกึ่งอันคลุมเครือนี้ ผู้คนยังคงดำเนินชีวิตต่อไปในแต่ละวัน
สีฟ้าของท้องฟ้าที่ซีดจางเล็กน้อยอันเป็นเอกลักษณ์ของฟิล์มหมดอายุ มอบบรรยากาศที่อยู่กึ่งกลางระหว่างความจริงกับความฝันให้แก่ภูมิทัศน์ เราคิดว่านี่คือผลงานที่สอดคล้องกับหัวข้อครั้งนี้อย่างแท้จริง

คุณรู้สึกอย่างไรกับผลงานเหล่านี้

สถานที่ที่หลุดรอดจากการควบคุมและการพัฒนาของมนุษย์ ภูมิทัศน์ใกล้ตัวที่ถูกมองข้ามในชีวิตประจำวัน และสถานที่ซึ่งยังคงอยู่ในความทรงจำของใครบางคน ผลงานที่รวบรวมใน ‘Third Landscape’ เปิดโอกาสให้เรากลับมาพินิจความอุดมสมบูรณ์อันสงบนิ่งซึ่งสถิตอยู่ในพื้นที่เผื่อเหล่านั้นอีกครั้ง

เราตั้งตารอที่จะได้พบกับผลงานอันหลากหลายซึ่งถือกำเนิดจากมุมมองของครีเอเตอร์ทุกคนต่อไป