Photo Poster Project | สัมภาษณ์ทีมงาน | บทสนทนาที่เท่าเทียมและเสรีซึ่งก่อเกิดผ่านภาพถ่าย โดย cloud_swallow | ISSUE #265

〈Photo Poster Project〉 จัดขึ้นโดย cizucu ในเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก เพียงส่งผลงานภาพถ่ายบน cizucu คุณก็สามารถเข้าร่วมนิทรรศการโปสเตอร์ภาพถ่ายและพบปะเพื่อนช่างภาพที่ยังไม่เคยรู้จักกันมาก่อนได้

〈Photo Poster Project〉 ดำเนินงานร่วมกับทีมอาสาสมัครจากหลากหลายพื้นที่ทั่วโลก ทีมงานแต่ละคนซึ่งมีภูมิหลังแตกต่างกันต่างร่วมสร้างพื้นที่แห่งนี้ขึ้นด้วยความตั้งใจในแบบของตนเอง

ครั้งนี้เราได้พูดคุยกับ cloud_swallow (이형빈) ครีเอเตอร์ผู้ทำงานเป็นหนึ่งในทีมงานที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้

สวัสดีครับ ผมชื่อ 이형빈 (อี ฮยองบิน) หรือ cloud_swallow ปัจจุบันทำงานเป็นทีมงาน ppp ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้

ตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียน ผมได้สัมผัสกับศิลปวัฒนธรรมหลากหลายแขนง ไม่ว่าจะเป็นบทกวี นวนิยาย ละครเวที และจิตรกรรม แต่สิ่งที่ทำให้ผมหลงใหลในการถ่ายภาพเป็นพิเศษ คือการที่มันเป็นรูปแบบการแสดงออกซึ่งช่วยเก็บบันทึกสิ่งที่ผมรู้สึกและครุ่นคิดในแต่ละวันเอาไว้ในแบบที่เป็นตัวผมเอง

สำหรับผม การถ่ายภาพคือหน้าต่างส่วนตัวที่ใช้มองโลก และยังเป็นเสมือนเพื่อนคนหนึ่งด้วย
ในชีวิตประจำวันผมทำงานด้านการตลาด แต่เมื่อใดที่พอมีเวลา ผมจะออกไปเดินตามท้องถนนเพื่อมองหาการพบพานกับภาพถ่ายใหม่ ๆ หากมา ppp ที่กรุงโซล คุณอาจเห็นผมกำลังถ่ายภาพอยู่กับนกนางแอ่นตัวเล็กก็ได้

การได้รู้จักกับ cizucu เกิดขึ้นโดยบังเอิญจริง ๆ ตอนนั้นผมโพสต์ภาพถ่ายลงใน Instagram และได้รับคำเชิญให้เข้าร่วม ppp ในเวลานั้นผมเคยมีประสบการณ์ร่วมแสดงนิทรรศการเพียงครั้งเดียว การเข้าร่วม ppp จึงให้ความรู้สึกราวกับเป็นการผจญภัยครั้งใหญ่

แต่เมื่อได้เข้าร่วมจริง ๆ ผมกลับพบคำตอบหนึ่งของคำถามที่เคยครุ่นคิดมานานว่า “ศิลปะควรถูกแบ่งปันอย่างไร” ที่นี่ทุกคนสามารถพูดคุยเกี่ยวกับภาพถ่ายจากมุมมองที่เท่าเทียมกัน โดยไม่ขึ้นอยู่กับความแตกต่างด้านอุปกรณ์หรือประสบการณ์ บรรยากาศที่เปิดกว้างของ ppp สำหรับผมแล้วคือ “การสื่อสารที่เท่าเทียมและเสรี” อย่างแท้จริง

ผมไม่อยากให้ประสบการณ์นี้จบลงเพียงความทรงจำครั้งเดียว ความคิดนั้นเองที่ทำให้ผมตัดสินใจเข้ามามีส่วนร่วมในฐานะทีมงาน

สิ่งที่ ppp ให้ความสำคัญไม่ได้มีเพียงตัวผลงานเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบทสนทนาที่เริ่มต้นจากภาพถ่าย และสายสัมพันธ์เล็ก ๆ ที่ก่อเกิดขึ้นจากตรงนั้น

เมื่อก่อน แม้จะไปชมนิทรรศการ ผมก็มักเก็บความรู้สึกที่มีต่อผลงานเอาไว้กับตัวเอง แต่ที่ ppp ผมสามารถพูดถึงความรู้สึกเหล่านั้นกับคนที่เพิ่งพบกันเป็นครั้งแรกได้อย่างเป็นธรรมชาติ

เมื่อผู้คนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเริ่มแลกเปลี่ยนถ้อยคำเบื้องหน้าภาพถ่ายของใครคนหนึ่ง และค่อย ๆ ลดระยะห่างระหว่างกัน ผมคิดว่าช่วงเวลาเช่นนี้เองที่สะท้อนความเป็น ppp ได้อย่างแท้จริง

ที่กรุงโซล ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ครีเอเตอร์ประมาณ 30% จะเป็นผู้กลับมาเข้าร่วมเป็นครั้งที่สองหรือมากกว่านั้น คนที่เคยมาเข้าร่วมเป็นครั้งแรกกลับมาพร้อมความทรงจำอันอบอุ่น และคราวนี้พวกเขาก็กำลังพูดคุยกับผู้เข้าร่วมหน้าใหม่อย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อได้เห็นภาพเช่นนั้น ผมรู้สึกราวกับว่าโลกของ ppp กำลังแผ่ขยายออกไปเหนือกาลเวลาและสถานที่

ทุกครั้งที่เข้าร่วม ppp ในฐานะทีมงาน มีสิ่งหนึ่งที่ผมนึกถึงอยู่เสมอ
นั่นคือ เมื่อผมเพลิดเพลินกับช่วงเวลานี้ ศิลปินที่เข้าร่วมนิทรรศการก็จะสามารถเพลิดเพลินไปกับช่วงเวลานี้ได้เช่นกัน

ก่อนจะเป็นทีมงาน ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่รักการถ่ายภาพ การรักภาพถ่ายจากหัวใจและเพลิดเพลินกับการสนทนากับใครสักคนผ่านภาพถ่าย ผมเชื่อว่าความรู้สึกเหล่านั้นย่อมส่งไปถึงคนตรงหน้าได้อย่างเป็นธรรมชาติ

เพราะเหตุนี้ ผมจึงอยากเปิดรับทุกการพบเจอด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยความตื่นเต้น พูดคุยอย่างจริงใจ และตั้งใจรับฟังทั้งผลงานและถ้อยคำของอีกฝ่าย ผมคิดว่าท่าทีเล็ก ๆ เช่นนี้จะค่อย ๆ เติมความอบอุ่นให้แก่บรรยากาศของนิทรรศการโดยรวม

ตัวผมเองได้รู้จัก ppp ครั้งแรกในฐานะผู้เข้าร่วม ด้วยเหตุนี้ ผมจึงเข้าใจทั้งความกังวลและความคาดหวังของคนที่มาเข้าร่วมเป็นครั้งแรก การก้าวเข้าไปในสถานที่ใหม่ย่อมต้องใช้ความกล้าอยู่เสมอ
แต่เมื่อผ่านก้าวนั้นไปแล้ว คุณจะได้พบกับช่วงเวลาแห่งการแบ่งปันภาพถ่ายของตนเองกับใครสักคน และได้รับมุมมองใหม่จากภาพถ่ายของผู้อื่น

การพูดคุยเรื่องภาพถ่ายอย่างจริงจังและสนุกสนานช่วยก่อให้เกิดความสัมพันธ์ที่ทำให้เรารู้สึกว่า “ครั้งหน้าก็อยากพบกันอีก” ผมคงมีความสุขมาก หากความจริงใจของผมส่งไปถึงเหล่าศิลปินได้แม้เพียงเล็กน้อย และ ppp ยังคงเป็นพื้นที่อันอบอุ่นที่เสมือนมอบคำมั่นว่าจะนำพาเราไปสู่การพบเจอครั้งต่อไป