photo poster project | ท่ามกลางชีวิตที่เปลี่ยนไป หวนรำลึกถึงความรู้สึก “รัก” ในการถ่ายภาพอีกครั้ง by Roger | ISSUE #270

〈photo poster project〉 คือนิทรรศการโปสเตอร์ภาพถ่ายที่ cizucu จัดขึ้นทั่วโลก โดยทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่
โปรเจกต์ที่เราเรียกว่า ppp นี้ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่าย แต่ยังเป็นชุมชนที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสในการเชื่อมโยงกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกผ่านพื้นที่จริง

ครั้งนี้เราได้พูดคุยกับ Roger ครีเอเตอร์ผู้เข้าร่วม 〈photo poster project〉

สวัสดีครับ ผม Roger!
พูดตามตรง สำหรับตัวผมในอดีต การถ่ายภาพแทบจะเป็นเรื่องที่ห่างไกล ผมไม่ได้มีความรู้สึกแรงกล้าว่า “อยากถ่ายภาพ” มาตั้งแต่เด็ก เวลาข้างนอกก็เพียงใช้สมาร์ตโฟนถ่ายภาพสำหรับลงสตอรี หรือถ่ายภาพกับคู่รักเพื่อนำไปโพสต์บนโซเชียลมีเดียเท่านั้น

จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมได้สัมผัสกับการถ่ายภาพคือเดือนมิถุนายน 2024 ตอนที่กำลังใช้ชีวิตเวิร์กกิงฮอลิเดย์อยู่ในออสเตรเลีย
ด้วยอิทธิพลจากเพื่อน ๆ รอบตัวและวิถีชีวิตที่นั่น พอรู้ตัวอีกทีผมก็หลงใหลกล้องถ่ายภาพอย่างเต็มที่ ผมใช้เวลาประมาณวันละ 4–5 ชั่วโมงเรียนรู้วิธีถ่ายภาพผ่าน 〈YouTube〉 และค่อย ๆ เริ่มพกกล้องออกไปข้างนอก

ทั้งชายทะเล ภูเขาแถบชานเมือง การเดินทางบนท้องถนน และเมืองที่ผมออกเดินเพียงลำพังในยามดึก
ระหว่างที่เดินถ่ายภาพไปเรื่อย ๆ ผมก็ค่อย ๆ รักการถ่ายภาพขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ

แรงผลักดันสำคัญที่สุดคือ ตอนนั้นผมเพิ่งเดินทางกลับจากออสเตรเลียมายังไต้หวันได้ไม่นาน
ประสบการณ์การใช้ชีวิตในต่างประเทศทำให้ผมกล้าที่จะลองสัมผัสสิ่งที่ไม่รู้จักหรือยังไม่คุ้นเคยมากกว่าเดิม คล้ายกับการรวบรวมความกล้าเข้าไปพูดคุยกับชาวต่างชาติ แม้ว่าจะไม่ถนัดภาษาอังกฤษนักก็ตาม

ยิ่งเป็นเรื่องการถ่ายภาพที่ผมสนใจอยู่แล้วก็ยิ่งไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธ ผมจึงเข้าร่วมด้วยความคิดว่า why not!

สนุกมากครับ หลายคนมักพูดว่า “ฉันเป็นคนเก็บตัว” แต่สิ่งที่น่าประทับใจในพื้นที่จัดแสดงของ ppp คือ การมีภาพถ่ายอยู่ตรงนั้นช่วยให้ทุกคนเปิดใจและสนิทสนมกันได้อย่างเป็นธรรมชาติ
เพียงมีภาพถ่ายหนึ่งใบ บทสนทนาก็เริ่มต้นขึ้นได้ บรรยากาศที่นั่นเป็นเช่นนั้นครับ

นอกจากนี้ ผมยังรู้สึกประทับใจที่ผลงานซึ่งตามปกติเห็นผ่านโพสต์บนโซเชียลมีเดีย ได้กลายเป็นโปสเตอร์ขนาด A2 และปรากฏขึ้นในพื้นที่จริง สิ่งที่เคยเห็นอยู่บนหน้าจอดูราวกับก่อรูปขึ้นในสถานที่จริง และคุณภาพของงานพิมพ์ก็ทำให้ผมประหลาดใจเช่นกัน

อีกสิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ในความทรงจำอย่างชัดเจนคือทีมงาน  
พวกเขาพิจารณาทั้งผลงานและถ้อยคำของแต่ละคนอย่างใส่ใจ พร้อมดึงเสน่ห์ของสิ่งเหล่านั้นออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ผมรู้สึกว่าทัศนคติเช่นนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ พวกเขาเป็นเสมือนสะพานเชื่อมระหว่างครีเอเตอร์ และสร้างจุดเริ่มต้นให้เกิดการแลกเปลี่ยน ผมรู้สึกขอบคุณจากใจครับ

หลังจากเดินทางกลับจากออสเตรเลียมายังไต้หวันในเดือนกุมภาพันธ์ปีนี้ จนถึงงานวันที่ 14 มิถุนายน มีช่วงหนึ่งที่ผมไม่ได้ออกไปถ่ายภาพพักใหญ่ ส่วนหนึ่งเพราะสภาพแวดล้อมในการใช้ชีวิตเปลี่ยนไป

ในช่วงนั้นเอง ผมได้รับคำเชิญให้ร่วมจัดแสดง และทราบว่าธีมครั้งนี้คือ “喜歡 (ชอบ/รัก)” นั่นจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเลือกภาพนี้

ภาพนี้ทำให้ผมหวนระลึกถึงความตื่นเต้นในปี 2024 ตอนที่เพิ่งเริ่มต้นถ่ายภาพ เวลานั้นผมเริ่มถ่ายภาพเพียงเพราะความรู้สึกว่า “ชอบ” ทั้งการเรียนรู้เรื่องภาพถ่ายในทุกวัน กระบวนการเดินทางไปยังจุดหมายเพื่อถ่ายภาพ และความรู้สึกขณะออกถ่ายภาพตามลำพังในเมือง แม้แต่ช่วงเวลาก่อนกดชัตเตอร์เหล่านั้น ทุกสิ่งล้วนให้ความรู้สึกดีอย่างยิ่ง

แน่นอนว่า เมื่อสามารถบันทึกช่วงเวลาที่เกิดขึ้นจริงได้สำเร็จ ความยินดีก็ยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก เพราะมีธีมในครั้งนี้ ผมจึงเลือกภาพนี้ และคิดว่าตนเองได้กลับไปค้นพบความรู้สึกว่า “ชอบ” อีกครั้ง

หากตอนนี้คุณยังเพียงเฝ้ามองและลังเลว่าจะเข้าร่วมหรือไม่ ผมอยากให้ลองก้าวไปข้างหน้าอีกเพียงก้าวเดียว
นิทรรศการไม่ใช่พื้นที่สำหรับเปรียบเทียบว่าผลงานของใครดีหรือไม่ดี คุณไม่จำเป็นต้องกังวลหรือสูญเสียความมั่นใจ ppp คือเวทีที่พร้อมโอบรับความรักอันเปี่ยมล้นที่ทุกคนมีต่อการถ่ายภาพ

สิ่งสำคัญคือการเพลิดเพลินไปกับงาน และแลกเปลี่ยนเรื่องราวซึ่งกันและกัน ผมคิดว่าเพียงเท่านั้นก็เพียงพอแล้วครับ