〈photo poster project〉 คือ Photo Poster Project ซึ่ง cizucu จัดขึ้นทั่วโลก โดยสามารถเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่
โครงการที่เราเรียกว่า ppp นี้ไม่ได้เป็นเพียงนิทรรศการภาพถ่าย แต่ยังเป็นชุมชนที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนได้อย่างสบายใจ และเป็นโอกาสในการเชื่อมโยงกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในพื้นที่จริง
ครั้งนี้เราได้พูดคุยกับ 창케이 ครีเอเตอร์ผู้เข้าร่วม 〈photo poster project〉

ช่วยแนะนำตัวเองหน่อย!
สวัสดีครับ ผม 창케이 ปกติผมเป็นพนักงานบริษัททั่วไปคนหนึ่ง ใช้ชีวิตประจำวันค่อนข้างเรียบง่ายและซ้ำเดิม
คุณพ่อของผมก็เป็นคนที่ชื่นชอบการถ่ายภาพมาก ความทรงจำในวัยเด็กของผมจึงเต็มไปด้วยภาพถ่ายฟิล์มที่คุณพ่อถ่ายไว้ อาจเพราะได้รับอิทธิพลจากท่าน ผมจึงเริ่มใช้กล้องฟิล์มและถ่ายภาพอย่างเป็นธรรมชาติตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย
หลังจากนั้น ความรู้สึกที่ว่า “อยากถ่ายภาพในแบบที่เป็นของตัวเอง” ก็ค่อย ๆ นำผมไปสู่การเดินทาง
ผมรู้สึกว่าน่าเสียดายหากปล่อยให้ภาพถ่ายที่สะสมเพิ่มขึ้นทีละน้อยเหล่านั้นอยู่เพียงในคอมพิวเตอร์ จึงค่อย ๆ ขยายแนวทางการทำงานออกไปในรูปแบบต่าง ๆ ทั้งนิทรรศการเดี่ยวด้านภาพถ่ายและการร่วมงานกับแบรนด์เครื่องแต่งกาย
อะไรคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ตัดสินใจเข้าร่วม?
ตลอดการเดินทางที่ผ่านมา ผมถ่ายภาพไว้มากมายจริง ๆ
ภาพเหล่านั้นไม่ได้มีเพียงเหตุการณ์สำคัญหรือฉากอันน่าตื่นตาตื่นใจ ผมคิดว่าความรู้สึกที่อยากนำภาพเหล่านี้ไปต่อยอดในรูปแบบอื่น และอยากให้ใครสักคนได้เห็นนั้นมีอยู่ในตัวผมอย่างมาก
เมื่อก่อนผมยังพอค้นหาโอกาสในการจัดแสดงหรือนำเสนอภาพถ่ายผ่านช่องทางที่หลากหลายกว่านี้ได้ แต่เมื่อรู้ตัวอีกที ผมก็กลายเป็นพนักงานบริษัทที่ใช้ชีวิตตามกิจวัตร และเป็นพ่อคนหนึ่งที่มีครอบครัวแล้ว จึงรู้สึกราวกับว่าโอกาสเหล่านั้นค่อย ๆ ห่างออกไปจากตัวผม

ในช่วงเวลานั้นเอง ผมบังเอิญได้รู้จัก ppp ผ่านโซเชียลมีเดีย
โครงการนี้เปิดโอกาสให้ผมได้นำภาพถ่ายของตนมาจัดแสดง พร้อมทั้งสนับสนุนกระบวนการจัดนิทรรศการซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายหากต้องทำเพียงลำพัง อีกทั้งยังได้แลกเปลี่ยนกับผู้คนที่มีความสนใจคล้ายกันอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งหมดนี้เป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดใจผมอย่างมาก
หลังจากได้เข้าร่วมจริงแล้ว รู้สึกอย่างไรบ้าง?
ช่วงเวลานั้นทำให้ผมรู้สึกราวกับได้กลับมาพบตัวเองในวันวานอีกครั้ง หลังจากตัวตนนั้นค่อย ๆ เลือนหายไปท่ามกลางชีวิตประจำวันที่บางครั้งชวนให้รู้สึกจำเจและการเลี้ยงลูกอันแสนวุ่นวาย
ครั้งนี้ผมพาลูกชายมาร่วมงานด้วย โดยมีความหวังเล็ก ๆ ว่าประสบการณ์นี้จะกลายเป็นความทรงจำที่ดีสำหรับเขาเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ก่อนจะมาถึงพื้นที่จัดแสดง ผมค่อนข้างกังวลว่าการพาเด็กมาด้วยอาจรบกวนผู้เข้าร่วมคนอื่นหรือไม่

แต่เมื่อมาถึงจริง ๆ ทุกอย่างกลับต่างจากที่กังวล ผู้เข้าร่วมทุกคนต้อนรับผมกับลูกชายอย่างอบอุ่น ผมสัมผัสได้ถึงความใส่ใจในรายละเอียดของทุกคนและรู้สึกขอบคุณมาก
ขณะเดียวกัน ผมก็ยังเสียดายอยู่เล็กน้อยที่ไม่สามารถใช้เวลาพูดคุยกับผู้คนให้มากกว่านี้ได้ เพราะต้องคอยดูแลลูกไปด้วย
เหตุใดจึงเลือกผลงานภาพนี้มาจัดแสดง?
แม้เมื่อมองเผิน ๆ อาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ช่วงเวลาที่ผมได้ทดลองสิ่งต่าง ๆ และเผชิญกับความท้าทาย ได้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าที่มีความหมายอย่างยิ่งสำหรับผม
ความท้าทายเล็ก ๆ เหล่านั้นค่อย ๆ สั่งสมทีละอย่างและหล่อหลอมให้ผมเป็นตัวผมในวันนี้ ผมคิดว่าสิ่งเหล่านี้เองที่นำไปสู่โอกาสในการเข้าร่วมนิทรรศการครั้งนี้

หลังผ่านช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย ปัจจุบันผมใช้ชีวิตที่ค่อนข้างมั่นคงขึ้น แต่เมื่อมองภาพถ่ายนี้ ผมจะนึกถึงตัวเองในช่วงเวลานั้น ผู้ซึ่งมองทุกสิ่งในโลกด้วยสายตาสดใหม่
ผมหวังว่าทั้งลูกของผมและทุกคนจะยังคงรักษาความบริสุทธิ์ไว้ได้แม้อายุเพิ่มขึ้น มองโลกผ่านมุมมองใหม่ และออกสำรวจโลกที่กว้างใหญ่ยิ่งกว่าเดิม เช่นเดียวกับแววตาของทารกที่เปี่ยมด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ผมเลือกภาพถ่ายนี้ด้วยความรู้สึกเช่นนั้น
สิ่งที่รู้สึกหลังจากได้เข้าร่วมคืออะไร?
ผมคิดว่าคงยอดเยี่ยมมาก หากมีระบบที่ช่วยให้เรายังคงรู้สึกใกล้ชิดกับภาพถ่ายที่พบในพื้นที่จัดแสดงได้ แม้นิทรรศการจะสิ้นสุดลงแล้ว
นอกจากจะสามารถนำภาพถ่ายของตนกลับบ้านในรูปแบบโปสเตอร์แล้ว หากเราเก็บภาพถ่ายของใครบางคนที่ตราตรึงใจไว้ใกล้ตัวในรูปแบบโปสการ์ดหรือโปสเตอร์ได้ ก็น่าจะช่วยให้เราซึมซับความประทับใจที่ตกค้างจากนิทรรศการต่อไปในชีวิตประจำวัน

โปสเตอร์และภาพถ่ายที่เพิ่มจำนวนขึ้นจากการเข้าร่วมแต่ละครั้ง น่าจะกลายเป็นบันทึกอันทรงคุณค่าที่ช่วยให้เราระลึกถึงการพบเจอและความรู้สึกในช่วงเวลานั้น หากมีโอกาสให้ได้กลับมาชื่นชมภาพถ่ายเหล่านั้นอีกครั้ง ผมคิดว่าความเพลิดเพลินจากการเข้าร่วม ppp อย่างต่อเนื่องก็น่าจะยิ่งขยายกว้างขึ้น
ถึงผู้ที่ยังลังเลว่าจะเข้าร่วม photo poster project ดีหรือไม่
ลองมาพบกับภาพถ่ายของตัวเองในพื้นที่จัดแสดง ไม่ใช่ผ่านหน้าจอ
และผมขอแนะนำให้ลองพูดคุยถึงภาพนั้นร่วมกับผู้คนที่ชื่นชอบสิ่งคล้ายกัน
ผมคิดว่าสิ่งสำคัญที่เราประสบในชีวิตไม่ได้ยิ่งใหญ่มาตั้งแต่ต้นเสมอไป ผมเชื่อว่าประสบการณ์อันยิ่งใหญ่ล้วนเริ่มต้นจากสิ่งเล็กน้อย ซึ่งอาจดูเหมือนไม่มีความสำคัญ


