แม้ผมจะอยู่กับการถ่ายภาพมานานถึง 13 ปี แต่เมื่อไม่นานมานี้ ผมเพิ่งตัดสินใจครั้งสำคัญเป็นครั้งแรก
นั่นคือการปล่อยกล้องฟูลเฟรมไป แล้วเปลี่ยนมาใช้กล้อง APS-C เป็นระบบหลัก ตลอดเส้นทางการถ่ายภาพที่ผ่านมา ผมเคยแต่แสวงหาเซนเซอร์ที่มีขนาดใหญ่ขึ้น และไม่เคยลดขนาดระบบลงเลย
จุดเปลี่ยนคือการถือกำเนิดของลูกชาย ก่อนหน้านั้นผมออกตามถ่ายตัวแบบหลากหลาย ตั้งแต่นกป่าและทิวทัศน์ไปจนถึงภาพพอร์ตเทรต อาศัยเรี่ยวแรงในวัยหนุ่มแบกอุปกรณ์หนักหลายกิโลกรัมตระเวนไปตามธรรมชาติ
แต่ตอนนี้ ผมต้องเคลื่อนไหวไปพร้อมกับอุ้มลูกชายที่หนัก 10 กิโลกรัม การถ่ายภาพครอบครัวจึงหมายถึงการทบทวนหลักเกณฑ์ในการเลือกอุปกรณ์เสียใหม่ทั้งหมด
ให้ความสำคัญกับระยะห่างระหว่างเรากับครอบครัวที่สุด
เพราะผมชื่นชอบการถ่ายภาพเป็นงานอดิเรกมาตั้งแต่ก่อนมีครอบครัว จึงเคยคิดว่าการถ่ายรูปลูกของตัวเองคงไม่ใช่เรื่องยาก
แต่เมื่อได้ลองนำกล้องฟูลเฟรมที่ภาคภูมิใจออกมาใช้จริง เพียงน้ำหนักของมันก็ทำให้เคลื่อนไหวได้ไม่คล่องตัวแล้ว อีกทั้งเลนส์ 50 มม. ที่ใช้งานและชื่นชอบมานานก็มีมุมรับภาพแคบเกินไปสำหรับถ่ายลูกชายที่อยู่ใกล้ตัว
ท้ายที่สุด ผมจึงมาลงตัวกับระบบหลักในปัจจุบัน ซึ่งเป็นกล้อง APS-C จับคู่กับเลนส์ไพรม์ที่ให้มุมรับภาพเทียบเท่า 28 มม. บนกล้องฟูลเฟรม
ภาพถ่ายโดย マサヒデ
ทั้งการปล่อยกล้องฟูลเฟรมไปและการเปลี่ยนมุมรับภาพที่เคยชื่นชอบ ล้วนเป็นความเปลี่ยนแปลงที่ต้องอาศัยการตัดสินใจอย่างแน่วแน่ แต่ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าครอบครัว
ผมเชื่อว่านี่คือคำตอบด้านอุปกรณ์ที่ได้มา หลังจากเลือกให้ความสำคัญกับระยะห่างระหว่างผมกับครอบครัวเหนือสิ่งอื่นใด
ไม่จำเป็นต้องบันทึกทุกสิ่งไว้อย่างครบถ้วน
แน่นอนว่าการเปลี่ยนมาใช้กล้อง APS-C ย่อมมีสิ่งที่ต้องแลก ทั้งไดนามิกเรนจ์ที่แคบลงและนอยส์ที่เกิดขึ้นได้ง่าย ความยืดหยุ่นในการปรับแต่งไฟล์ RAW ที่ลดลงคือข้อจำกัดในการใช้งานที่ผมสัมผัสได้ชัดเจน โดยเฉพาะในฐานะคนที่หลงใหลการถ่ายภาพมาอย่างยาวนาน
แต่เมื่อถ่ายภาพเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมก็เริ่มรู้สึกว่าเราไม่จำเป็นต้องเรียกร้องความสมบูรณ์แบบทางเทคนิคจากภาพถ่ายครอบครัวเลย
ภาพถ่ายโดย マサヒデ
หากภาพถ่ายยังคงเก็บรักษาบรรยากาศของการเติบโตของลูกชาย ความสุขของครอบครัว และชีวิตประจำวันแสนธรรมดาเอาไว้ได้ ต่อให้ไฮไลต์จะขาวโพลนหรือมีนอยส์อยู่บ้าง สำหรับครอบครัวของเราแล้ว ภาพนั้นก็ยังเป็นภาพถ่ายที่ดี
ถึงผู้ที่กำลังจะเริ่มถ่ายภาพครอบครัว
หากคุณกำลังคิดจะเริ่มถ่ายภาพครอบครัวแต่ยังลังเลเรื่องการเลือกอุปกรณ์ ผมขอแนะนำกล้อง APS-C อย่างจริงจัง เพราะข้อได้เปรียบด้านขนาดที่กะทัดรัดนั้นสำคัญอย่างยิ่ง โดยช่วยให้การถ่ายภาพไม่เข้ามารบกวนวิถีชีวิตประจำวันร่วมกับครอบครัว
ภาพถ่ายโดย マサヒデ
หากการเลือกใช้กล้อง APS-C ทำให้มีงบประมาณเหลือมากขึ้น ผมขอแนะนำให้เลือกเลนส์ที่มีรูรับแสงกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ ภายในอาคารมืดกว่าที่เราคิด และเด็ก ๆ ก็แทบไม่เคยหยุดนิ่ง
แม้จะยอมรับนอยส์ได้ในระดับหนึ่ง แต่อย่างน้อยเราก็ควรควบคุมให้อยู่ในระดับที่ยังมองเห็นสีหน้าของคนในครอบครัวได้อย่างชัดเจน