10 คำถามกับ Gabby Laurent ครีเอเตอร์ชาวอังกฤษที่น่าจับตามอง | ISSUE #232

ผ่านบทสัมภาษณ์กับศิลปินที่ขับเคลื่อนการแสดงออกทางภาพถ่ายด้วยมุมมองเฉพาะตัว เราได้เจาะลึกถึงรากฐานทางความคิด กระบวนการสร้างสรรค์ และส่งต่อแรงบันดาลใจใหม่ๆ ให้กับช่างภาพและสื่อภาพถ่ายทั่วโลก

ต้นกำเนิดของการสร้างสรรค์และมุมมองที่ Gabby Laurent ช่างภาพที่ทำงานในสหราชอาณาจักรให้ความสำคัญ การบันทึกถ้อยคำเหล่านี้ไว้ในยุคสมัยนี้จะเป็นส่วนหนึ่งที่ขับเคลื่อนวัฒนธรรมภาพถ่ายต่อไป

ผ่าน '10 คำถาม' ในครั้งนี้ เราจะได้เข้าใจถึงกระบวนการที่นำไปสู่การสร้างสรรค์ผลงานของเธอ

ฉันสนใจการถ่ายภาพมาตั้งแต่เด็ก จำได้ว่าตอนเด็กๆ ฉันเคยจัดเรียงอัลบั้มภาพครอบครัวใหม่ในแบบของตัวเอง ฉันชอบทั้งภาพถ่ายและสิ่งที่ภาพถ่ายสื่อถึง ทุกวันนี้ฉันยังคิดว่าอัลบั้มภาพครอบครัวคือหนังสือที่ดีที่สุด
ในผลงานปัจจุบัน ฉันยังคงใช้ครอบครัวเป็นหัวข้อหลัก ในโปรเจกต์ 'You Used To Be Connected' ที่กำลังทำอยู่ หนึ่งในภาพถ่ายสำคัญคือภาพสะดือของลูกชายฉัน

ฉันคิดว่าการอยู่ร่วมกันของสิ่งที่ขัดแย้งกัน เช่น อารมณ์ขันกับโศกนาฏกรรม ความปลอดภัยกับความอุ่นใจ
ความขัดแย้งและความสองด้านเหล่านี้สะท้อนอยู่ทั้งในธีมของผลงานและวัสดุที่เลือกใช้

การเกิดขึ้นของไอเดียเป็นเรื่องของสัญชาตญาณมาก ฉันสามารถเปิดใจรับไอเดียใหม่ๆ ได้ แต่ถ้าพยายามบังคับให้เกิดขึ้นก็มักจะยาก

บางครั้งจุดเริ่มต้นมาจากความสนใจในวัสดุหรือธีม แต่เมื่อผลงานพัฒนาไป กระบวนการก็จะกลายเป็นเชิงความคิดและปัญญามากขึ้น

ไอเดีย ฉันมีไอเดียที่อยากถ่ายทอดอยู่เสมอ และความต้องการที่จะทำให้ไอเดียเหล่านั้นเป็นจริงคือแรงขับเคลื่อนในการสร้างสรรค์ของฉัน

เป็นผลงานจากซีรีส์ใหม่ที่ฉันถ่ายสะดือของลูกชายและนำไปทำเทคนิคซ้อนข้อความในห้องมืด

เป็นภาพที่ส่วนตัวแต่ก็มีความหมายในเชิงสากล กล่าวถึงสายสัมพันธ์ของความเป็นแม่ และยังสะท้อนถึงความรู้สึกที่เราเคยเชื่อมโยงกับตัวเองอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นในอดีต

ขึ้นอยู่กับบริบท สำหรับฉัน ภาพถ่ายกับ AI คือสื่อคนละประเภทกัน

แน่นอนว่าทั้งสองสามารถเลียนแบบกันได้ แต่ AI ขาดศิลปะที่เกิดจาก 'มือมนุษย์' ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกไม่ดึงดูดใจ

ชุมชนของฉันเองมีอิทธิพลต่อฉันมากที่สุด ลูกๆ คู่ชีวิต เพื่อนๆ และผู้หญิงรอบตัวฉันล้วนมีความหมายอย่างยิ่งสำหรับฉัน พวกเธอคือแรงบันดาลใจสำคัญในชีวิต

มีมากมายเหลือเกิน ผลงานจาก Cal Arts ในยุค 70 ศิลปะการแสดงของเกาหลีในยุค 60-70 และศิลปะเฟมินิสต์จากทั่วโลกในยุค 60-70 ปัจจุบันฉันกำลังทำโปรเจกต์ร่วมกับพิพิธภัณฑ์ V&A (Victoria & Albert) โดยย้อนกลับไปสำรวจขบวนการที่เรียกว่า 'Feministo' ในสหราชอาณาจักร

เป็นคำถามที่ทั้งสวยงามและยาก ฉันอยากแสวงหา 'ความกระจ่างชัด' สถานะที่ฉันสามารถถ่ายทอดตัวเองได้อย่างมีประสิทธิภาพและชัดเจนที่สุดผ่านผลงานของตัวเอง แต่คงไม่มีวันได้ข้อสรุปที่แท้จริง มีเพียงความตายเท่านั้นที่อาจเป็นข้อสรุปสุดท้าย

ขอยกข้อความจากจดหมายของ Sol LeWitt ถึง Eva Hesse

หยุดคิด หยุดกังวล หยุดย้อนกลับไป หยุดสงสัย หยุดกลัว หยุดเจ็บปวด หยุดคาดหวังทางลัด หยุดดิ้นรน หยุดไขว่คว้า หยุดสับสน... หยุดทำร้ายตัวเอง หยุด แล้ว 'ลงมือทำ'!