photo poster project | เปลี่ยนวันเกิดสุดท้ายในวัย 20 ให้กลายเป็น “บันทึก” โดย Kevin 張硯華 | ISSUE #203

cizucu จัดนิทรรศการโฟโต้โปสเตอร์〈photo poster project〉ในหลายเมืองทั่วโลก เพียงเลือกเมืองและวันที่ก็สามารถเข้าร่วมได้ทันที

โครงการนี้ที่เราเรียกกันว่า ppp ไม่ใช่แค่นิทรรศการภาพถ่ายธรรมดา แต่คือคอมมูนิตี้ที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างมั่นใจ และเป็นโอกาสในการเชื่อมโยงกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในโลกแห่งความจริง

ในครั้งนี้ เราได้พูดคุยกับคุณ Kevin 張硯華 ครีเอเตอร์ผู้เข้าร่วม〈photo poster project〉

สวัสดีครับ ผม Kevin (張硯華) มาจากอินโดนีเซีย และใช้ชีวิตในไต้หวันมา 10 ปีแล้ว

จากผู้สังเกตการณ์ชีวิต ผมได้กลายมาเป็น “ผู้บันทึก” ผ่านกล้องถ่ายภาพ และทำงานในฐานะมืออาชีพมา 4 ปี
ปีที่แล้วถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในเส้นทางภาพถ่ายของผม ผมได้ก่อตั้งแบรนด์ส่วนตัวอย่างเป็นทางการ และขยายการแสดงออกผ่านงานเวดดิ้ง พอร์ตเทรต อีเวนต์ และทิวทัศน์

สำหรับผม ภาพถ่ายไม่ใช่แค่การสะสมทักษะ แต่คือการสื่อสารที่ถ่ายทอดความรู้สึกข้ามคำพูด ผมชอบเก็บอารมณ์ที่เป็นธรรมชาติในช่วงเวลาสั้น ๆ และถ่ายทอดลงในภาพที่มีอุณหภูมิ
ประสบการณ์ 10 ปีในไต้หวันทำให้ผมมี “สายตา” ที่มองเห็นความงามจากมุมมองที่ต่างออกไป แม้จะเป็นทิวทัศน์เดิม ๆ ผมอยากบันทึกเรื่องราวชีวิตของใครสักคนให้อยู่ในความทรงจำผ่านเลนส์ของผมต่อไป

จุดเริ่มต้นคือการได้รับคำเชิญให้เข้าร่วม

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วันที่จัดนิทรรศการ (8 กุมภาพันธ์) ตรงกับวันเกิดของผมพอดี ผมอยากเปลี่ยนวันสุดท้ายในวัย 20 ให้กลายเป็น “บันทึก” และมอบเป็นของขวัญให้ตัวเอง

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเข้าร่วมนิทรรศการ แต่หลังจากที่เคยชมงานแสดงภาพถ่ายมาหลากหลาย ผมก็อยากลองสัมผัสประสบการณ์ในฐานะ “ผู้แสดงผลงาน” สักครั้ง ไม่ใช่แค่การสร้างสรรค์ผลงาน แต่ยังรวมถึงกระบวนการเตรียมตัวจนถึงการเข้าร่วมในนิทรรศการด้วย

อีกเหตุผลหนึ่งคือผมอยากพบปะและพูดคุยกับช่างภาพคนอื่น ๆ ในบรรยากาศจริง ความรู้สึกเหล่านี้รวมกันทำให้ผมตัดสินใจเข้าร่วม

สิ่งที่รู้สึกได้ชัดเจนที่สุดหลังจากเข้าร่วมคือ “ไม่อยากให้ประสบการณ์นี้จบลงแค่กับตัวเอง” ในฐานะคนอินโดนีเซียที่ใช้ชีวิตในไต้หวัน ผมคิดว่าความรู้สึกและบรรยากาศที่ได้รับจาก〈photo poster project〉อาจส่งต่อถึงครีเอเตอร์ต่างชาติคนอื่น ๆ ในไต้หวันได้ นี่คือสิ่งที่ประทับใจมาก

เหนือสิ่งอื่นใด การได้สัมผัสผลงานของครีเอเตอร์ท่านอื่นในงาน ทำให้ผมได้รับแรงบันดาลใจใหม่ ๆ และรู้สึกขอบคุณต่อช่วงเวลาที่ได้ถ่ายภาพและใช้ชีวิตในไทเปมากขึ้น

ภาพที่เลือกในครั้งนี้ถ่ายที่เขตทิวทัศน์เจี้ยนถาน
ในช่วงนั้นผมมีความกังวลเกี่ยวกับระยะเวลาพำนักในไต้หวันและการขอถิ่นที่อยู่ถาวร

ในขณะที่มีความรู้สึกเหล่านั้น ผมปล่อยใจให้ผ่อนคลายราวกับได้พูดคุยกับ “พระเจ้า” ผ่านก้อนเมฆสีชมพู และอยากเข้าใจแผนการที่พระเจ้ามีให้ผมมากขึ้น

ผมยังอยากบันทึกชีวิตในไทเปในแบบของตัวเองด้วย ความปรารถนาเหล่านี้ถูกถ่ายทอดลงในภาพนี้

ผมอยากบอกว่า “อย่ากลัว จงมั่นใจ และผ่อนคลาย!”

ประสบการณ์นี้คือของขวัญสำหรับตัวเอง และเป็นช่วงเวลาที่ได้ขอบคุณเส้นทางชีวิตของตัวเอง
บางทีภาพถ่ายของคุณอาจเป็นจุดเริ่มต้นให้ได้พบปะหรือพูดคุยกับใครที่มีเรื่องราวคล้ายกัน

ลองก้าวแรกเข้าร่วมอย่างสบายใจดูนะครับ