photo poster project | กดชัตเตอร์ก่อน ความรู้สึกต่อการชมงานนิทรรศการที่เปลี่ยนไป โดย Keira Low | ISSUE #186

cizucu จัดนิทรรศการโฟโต้โปสเตอร์ photo poster project ทั่วโลก ที่ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ง่าย ๆ เพียงเลือกเมืองและวันที่ต้องการ

โปรเจกต์นี้ที่เราเรียกสั้น ๆ ว่า ppp ไม่ใช่แค่งานนิทรรศการภาพถ่ายธรรมดา แต่คือคอมมูนิตี้ที่ทุกคนสามารถแบ่งปันเรื่องราวของตนเองได้อย่างปลอดภัย และเป็นโอกาสในการเชื่อมต่อกับครีเอเตอร์จากทั่วโลกในโลกแห่งความจริง

ครั้งนี้ เราได้พูดคุยกับ Keira Low ครีเอเตอร์ผู้เข้าร่วม photo poster project

สวัสดีค่ะ Keira ค่ะ ฉันใช้ชื่อว่า〈Kwie Chaen〉ในโลกออนไลน์ ฉันเริ่มถ่ายภาพตั้งแต่อายุ 12 ปี เพราะได้รับอิทธิพลจากคุณแม่ ตอนแรกเริ่มจากการถ่ายพอร์ตเทรตโดยใช้สมาร์ทโฟนถ่ายเพื่อนและครอบครัว คนรอบข้างก็สนับสนุนให้ฉันเดินหน้าต่อไป

หลังจากนั้น ฉันได้ค้นพบความสนุกของสตรีทโฟโต้ ฉันชอบออกไปเดินในเมือง สัมผัสบรรยากาศ วัฒนธรรม ทิวทัศน์ และถ่ายทอดอารมณ์ของผู้คนผ่านมุมมองของตัวเอง สำหรับฉัน การถ่ายภาพคือการแบ่งปันส่วนหนึ่งของตัวเองอย่างเงียบ ๆ ถ้าได้เชื่อมโยงกับใครสักคนผ่านภาพถ่าย ฉันจะรู้สึกดีใจมาก

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเข้าร่วมนิทรรศการ บอกตรง ๆ ว่าแรก ๆ ก็รู้สึกประหม่า โดยเฉพาะเมื่อทราบว่าจะมีช่วง〈Gallery Talk〉 ฉันก็แอบกังวลว่าจะทำได้ไหม

แต่สิ่งที่พิเศษของนิทรรศการนี้คือ ไม่ใช่แค่เข้าร่วมในฐานะผู้แสดงผลงานเท่านั้น แต่ยังได้มีส่วนร่วมในฐานะผู้ชมด้วย ช่างภาพจากหลากหลายภูมิหลังได้มารวมตัวกัน แบ่งปันประสบการณ์ซึ่งกันและกัน ทำให้ได้สัมผัสสไตล์ภาพถ่ายที่หลากหลายและเรียนรู้ร่วมกัน ฉันรู้สึกดึงดูดใจกับบรรยากาศแบบนี้

อีกเหตุผลสำคัญคือ นี่อาจเป็น "โอกาสครั้งหนึ่งในชีวิต" ที่จะได้พบครีเอเตอร์ที่ปกติสื่อสารกันแค่ในโลกออนไลน์ และการที่ cizucu เชิญชวนฉันเข้าร่วมก็เป็นแรงผลักดันให้กล้าท้าทายตัวเองมากขึ้น

ทุกคนในพื้นที่จัดแสดงให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น บรรยากาศที่เชื่อมโยงกันด้วยความชอบในภาพถ่ายทำให้รู้สึกเป็นธรรมชาติ แม้จะเป็นครั้งแรกก็สามารถพูดคุยและแลกเปลี่ยนกันได้ง่าย

สิ่งที่สนุกที่สุดคือการได้ฟังเรื่องราวเบื้องหลังผลงานของแต่ละคน มุมมองเรื่อง "จะเก็บภาพอย่างไร" หรือ "จะนำเสนออย่างไร" กว้างขึ้น ทำให้โลกทัศน์ของฉันเปิดกว้างขึ้นอีกนิด ตอนนี้ฉันยังค้นหาสไตล์ของตัวเองอยู่ คำแนะนำจากครีเอเตอร์ที่มีประสบการณ์จึงมีความหมายมากสำหรับฉัน

ฉันยังประทับใจช่วงเวลาที่ได้แลกเปลี่ยนครีเอเตอร์การ์ด ถ่ายภาพร่วมกัน และหัวเราะกับเรื่องราวการเดินทาง เชื่อว่าคนรักภาพถ่ายต้องเข้าใจความรู้สึกนี้

ฉันได้สัมผัสความสนุกของการมองเมืองผ่าน "สายตาของช่างภาพ" ไม่ว่าจะเป็นแสงที่ส่องบนถนน อาคารที่กลายเป็นกรอบภาพ หรือมุมมองที่เปลี่ยนไปเพียงแค่เปลี่ยนท่าถือกล้อง

และฉันก็ได้ตระหนักว่าทุกคนที่มารวมตัวกันไม่ได้เป็นใครที่พิเศษ แต่เป็นคนธรรมดาที่ใช้ชีวิตประจำวันเหมือนกัน หลายคน รวมถึงฉันเอง ต่างเก็บรักษาช่วงเวลาสำคัญที่เงียบงันไว้ในภาพถ่าย การค้นพบเล็ก ๆ เหล่านี้คือแรงผลักดันให้ฉันเดินหน้าต่อในเส้นทางนี้

ภาพนี้ถ่ายบนถนนในเวียดนามเมื่อปีที่แล้ว ขณะเดินอยู่ในฮานอย ฉันเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังวาดรูปข้างแผ่นพลาสติกคลุมของ ฉันคิดว่าน่าจะได้ภาพที่น่าสนใจ จึงจัดองค์ประกอบแล้วกดชัตเตอร์

เหตุผลที่เลือกภาพนี้สำหรับนิทรรศการ เพราะฉันรู้สึกว่าผ่านภาพของศิลปินในฮอยอันที่กำลังสร้างสรรค์ผลงาน สามารถถ่ายทอดเสน่ห์และความคิดสร้างสรรค์ของวัฒนธรรมท้องถิ่นได้อย่างเงียบงัน ความหลากหลายและคาแรกเตอร์ของเมืองนี้ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างแนบเนียนแต่ชัดเจน ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันชอบในภาพนี้

โดยปกติฉันไม่ค่อยวางแผนล่วงหน้าก่อนถ่ายภาพนัก องค์ประกอบภาพจึงอาจหลากหลายและไม่ค่อยมีความสม่ำเสมอ แต่เมื่อเจอช่วงเวลาที่ "ใช่" ฉันจะกดชัตเตอร์ก่อนคิด แล้วค่อยกลับมาทบทวนทีหลัง

ฉันอยากเปลี่ยนกิจกรรมธรรมดา ๆ เช่น คนวิ่ง รถเข็น หรือความเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวัน ให้กลายเป็นศิลปะเล็ก ๆ ในแบบของตัวเองและเก็บไว้ในห้วงเวลา

บางครั้งฉันก็ถามตัวเองว่า "ถ่ายภาพไปเพื่ออะไร?" หรือ "อะไรที่ดึงดูดใจฉัน?" ฉันชอบสังเกตสิ่งรอบตัว เดินถือกล้องและกลมกลืนไปกับบรรยากาศ มักจะถูกดึงดูดด้วยความแตกต่างหรือความขัดแย้งในฉากที่พบเจอ

ภาพนี้เป็นหนึ่งในพอร์ตเทรตที่ฉันชอบมากที่สุด จึงเลือกมาจัดแสดงในนิทรรศการนี้

สำหรับใครที่กำลังพิจารณาอยู่ อยากเชิญชวนให้ลองเข้าร่วมนิทรรศการนี้ดูค่ะ การได้เห็นผลงานของตัวเองถูกจัดแสดงในรูปแบบโปสเตอร์เป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ และช่วงเวลาที่ได้แบ่งปันผลงานและความรู้สึกกับผู้อื่นโดยตรงก็มีความหมายไม่แพ้กัน

มาแบ่งปันความรักในภาพถ่ายร่วมกันเถอะ!