ประกาศผลรางวัล ‘Daydream’ โดย cizucu | Challenge #315

‘Daydream’ คือการประกวดภาพถ่ายออนไลน์ระดับนานาชาติที่จัดโดย cizucu เปิดรับผลงานจากครีเอเตอร์ที่ลงทะเบียนกับ cizucu ทุกคน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อคัดสรรผลงานศิลปะที่โดดเด่นผ่านกระบวนการคิวเรชั่น พร้อมทั้งค้นหาและสนับสนุนศิลปินรุ่นใหม่ในฐานะแพลตฟอร์มและชุมชนศิลปะร่วมสมัย

ธีมของครั้งนี้คือ ‘ขอบเขตระหว่างความฝันและความจริง’

อาการเหม่อลอยจนลืมความเป็นจริงระหว่างเดินทางด้วยรถไฟ ช่วงเวลาที่จิตใจล่องลอยระหว่างการประชุม หรือเมื่อภาระหน้าที่ถาโถมจนอยากหลีกหนี—สภาวะที่แม้ร่างกายจะตื่นอยู่แต่จิตใจกลับเดินทางไปยังโลกอีกใบ นี่คือ ‘daydream’ หรือ ‘ความฝันกลางวัน’

เราได้เปิดรับภาพถ่ายที่ถ่ายทอดบรรยากาศเหนือจริงหรือความรู้สึกที่เหมือนโลกอีกใบซึ่งซ่อนอยู่ในใจ—ผลงานที่สะท้อนความเป็น ‘daydream’ อย่างแท้จริง

ขอเชิญชมผลงานที่ส่งเข้าประกวดและผลงานที่ได้รับรางวัลในครั้งนี้

A r u m a . 2 3

กองบรรณาธิการ cizucu
แม้เรือจะอยู่ตรงนั้นแต่กลับไม่อาจวัดระยะห่างได้ เส้นขอบระหว่างผิวน้ำกับอากาศพร่าเลือน เหลือเพียงการดำรงอยู่ที่ล่องลอย เมื่อพยายามเข้าใกล้กลับยิ่งห่างไกล เมื่อเพ่งมองกลับยิ่งพร่ามัว ความคลุมเครือนี้ทำให้จุดยืนของเราก็ไม่แน่นอน แม้จะเห็นภาพจริงแต่ประสาทสัมผัสกลับตามมาไม่ทัน เป็นช่วงเวลาที่โลกดูบางเบาลงอีกชั้นหนึ่ง

achansan

📷 Nikon Z6 III

กองบรรณาธิการ cizucu
มีเพียงศูนย์กลางของภาพที่ยังเหลือความเป็นจริง ส่วนรอบข้างถูกแสงและสีขยายออกจนสูญเสียทิศทาง แต่ตรงนั้นกลับสัมผัสได้ถึงความมั่นคง ไม่แน่ใจว่ากำลังมองเข้าไปหรือถูกดูดกลืนเข้าไป ความรู้สึกเหมือนจิตใจถูกดึงไปจุดเดียว ขณะที่โลกโดยรอบค่อยๆ เลือนหาย สายตาเดินทางไปข้างหน้าแต่ร่างกายกลับถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง

kazrin

📷 CANON EOS R5

กองบรรณาธิการ cizucu
ภาพยังไม่ชัดเจน เหลือเพียงเส้นขอบที่ล่องลอยอยู่ พื้นใต้เท้าไม่เชื่อมโยงกับโลกจริง อนุภาคแสงครอบครองพื้นที่นี้ ไม่แน่ใจว่ากำลังเกิดเหตุการณ์หรือเป็นเพียงสิ่งที่หลงเหลืออยู่ ความรู้สึกแปลกแยกเหมือนหลงทางในห้วงคำนึงยังคงดำเนินต่อไปในส่วนลึกของภาพ

kitazaki

📷 CANON EOS 5D Mark IV

กองบรรณาธิการ cizucu
เสียงของเด็กๆ มาถึงก่อนภาพในความทรงจำ เสียงหัวเราะ เสียงฝีเท้า และเสียงซ้อนทับกันราวกับแฟลชแบ็ค ก่อนที่แสงและรูปทรงจะตามมา การสลับลำดับของประสาทสัมผัสในความทรงจำปรากฏบนภาพนี้อย่างชัดเจน แม้จะมองเห็นแต่กลับรู้สึกเหมือนกำลังฟังอยู่มากกว่า

Raku satsu

กองบรรณาธิการ cizucu
ภาพของกระแสน้ำที่เหมือนจะกัดกร่อนผิวกาย สะท้อนถึงการถูกกลืนไปโดยไร้ทางหนี ทั้งจังหวะและความเร็วถูกกำหนดโดยสังคม ไม่มีพื้นที่ให้หยุดพัก ทว่าในใจกลางของกระแสนั้นยังมีแสงสว่างเจิดจ้าให้เห็น รู้สึกได้ว่าหลังจากการถูกกัดกร่อน ยังมีบางสิ่งที่ไม่ใช่ความมืดมิดอย่างสมบูรณ์หลงเหลืออยู่

เป็นอย่างไรบ้างกับผลงานในครั้งนี้

แต่ละชิ้นงานไม่ได้ถ่ายทอดความจริงตรงๆ หากแต่สะท้อนชั้นของความรู้สึก ความทรงจำ และความสั่นไหวของจิตสำนึก เปิดเผย ‘อีกหนึ่งมิติ’ ที่เรามักมองข้ามในชีวิตประจำวัน ขอบเขตระหว่างความฝันกับความจริงที่อยู่ใกล้ตัว ผลงานเหล่านี้ได้มอบช่วงเวลาให้เราได้หยุดยืนอยู่ในพื้นที่คลุมเครือนั้น

หวังว่าจะได้พบกันอีกในโอกาสถัดไป