photo poster project | การขจัด "กำแพงในใจ" ด้วยภาษาสากลแห่งภาพถ่าย โดย 김태욱 | ISSUE #144

cizucu ได้จัด ขึ้นในหลายประเทศทั่วโลก เพียงแค่ส่งภาพถ่ายของคุณไปยัง cizucu คุณก็สามารถเข้าร่วมงานนิทรรศการภาพถ่ายนี้ได้ และยังมีโอกาสพบเพื่อนช่างภาพใหม่ๆ ที่คุณไม่เคยรู้จักมาก่อน

ในครั้งนี้ เราได้พูดคุยกับคุณ 김태욱 ครีเอเตอร์ที่ได้เข้าร่วม เพื่อแบ่งปันประสบการณ์ของเขา

สวัสดีครับ ผมชื่อ 김태욱 (คิม แทอุค)
ปกติผมทำงานเป็นแพทย์แผนโบราณในปูซาน และใช้เวลาว่างถ่ายภาพเป็นงานอดิเรก

ผมชอบการท่องเที่ยว และยังมีงานอดิเรกอย่างการทำสมาธิและเล่นอูคูเลเล่ ผมยังเป็นคุณพ่อของลูกสาวฝาแฝดด้วย ภาพถ่ายของผมส่วนใหญ่จะเป็นภาพลูกๆ ทิวทัศน์จากการเดินทาง และภาพถ่ายแนวสตรีท
ผมเป็นคนที่มักจะประทับใจกับภาพที่ถ่ายโดยไม่ได้ตั้งใจแต่กลับออกมาดีมากๆ ครับ ^^

ผมเริ่มถ่ายภาพมาได้ประมาณ 20 ปีแล้วครับ ในช่วงเวลานั้น ผมเคยรวบรวมภาพถ่ายจากการเดินทางและทำเป็นหนังสือภาพถ่ายหลายเล่ม การพิมพ์ภาพถ่ายและสัมผัสกับมันเป็นความสุขและความภาคภูมิใจที่พิเศษมาก

วันหนึ่งผมได้รู้จัก โดยบังเอิญ แม้ว่าจะต้องเดินทางจากปูซานไปโซล แต่ผมก็ไม่สามารถหยุดคิดถึงมันได้เลยเป็นเวลาหลายวัน

สุดท้าย ผมตัดสินใจฟังเสียงในใจของตัวเองและกล้าที่จะเข้าร่วม

ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้เห็นภาพถ่ายของตัวเองถูกพิมพ์และจัดแสดง นอกจากนี้ยังมีภาพถ่ายที่ยอดเยี่ยมของครีเอเตอร์คนอื่นๆ ที่จัดแสดงอยู่ด้วย ซึ่งภาพรวมทั้งหมดนั้นงดงามมากและทำให้ผมรู้สึกอิ่มเอมใจ

การได้ชมผลงานของคนอื่นๆ ทำให้ผมได้สัมผัสกับมุมมองและวิธีการถ่ายทอดธีมที่ผมไม่เคยสังเกตมาก่อน การพูดคุยเกี่ยวกับผลงานกับครีเอเตอร์คนอื่นๆ ก็เป็นประสบการณ์ที่น่าสนใจและสนุกมาก

แม้ว่าผมจะไม่ได้อยู่ในงานนานเพราะมีครอบครัวและลูกๆ มาด้วย แต่ผมก็ได้พบปะและพูดคุยกับครีเอเตอร์หลายคน และยังคงติดต่อกันผ่านโซเชียลมีเดียหลังจากงานจบ
มันเป็นความรู้สึกเหมือนโลกของผมได้ขยายกว้างขึ้น ซึ่งถือเป็นผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่จากการเข้าร่วมในครั้งนี้

ภาพนี้ถ่ายตอนที่ผมเดินทางคนเดียวในฮ่องกง เป็นช่วงที่ผมกำลังเดินไปยังสถานีรถไฟใต้ดินหลังจากจบวัน
ในสายตาของผม มันเหมือนกับว่าแท็กซี่เวทมนตร์กำลังรออยู่ใต้แสงดาว ทำให้ผมรู้สึกเหมือนหลงเข้าไปในโลกแห่งจินตนาการ

ผมเชื่อว่าภาพถ่ายเป็นการแสดงออกที่เกิดจากการทำงานร่วมกันของสมองซีกซ้ายและขวา เด็กๆ มักถ่ายภาพได้ดีเพราะพวกเขาใช้สัญชาตญาณจากสมองซีกขวา

ในหัวของผมมักมีบทสนทนาแบบนี้เกิดขึ้น:
สมองซีกขวา: "ว้าว ช่วงเวลานี้สวยมาก! อยากถ่ายไว้!"
สมองซีกซ้าย: "เดี๋ยวก่อนนะ ฉันจะช่วยปรับรูรับแสง ความเร็วชัตเตอร์ องค์ประกอบ... และการเปิดรับแสงให้เหมาะสม"

เมื่อสมองซีกซ้ายและขวาตกลงกันได้ว่า "นี่แหละ" ผมก็กดชัตเตอร์
ภาพนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคำตอบที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับผม

ทุกครั้งที่ผมมองภาพถ่ายแท็กซี่ในฮ่องกงนี้ ความรู้สึกอิ่มเอมในตอนนั้นจะกลับมา และผมก็อดยิ้มไม่ได้
ผมอยากแบ่งปันรอยยิ้มนี้กับคนอื่นๆ ด้วยความคิดนี้เองที่ทำให้ผมเลือกภาพนี้สำหรับการจัดแสดง

เป็นโปรเจกต์ที่ยอดเยี่ยมซึ่งเกิดขึ้นใน "ญี่ปุ่น" แต่ผมได้เข้าร่วมงานจัดแสดงใน "เกาหลี" ด้วยภาพถ่ายที่ถ่ายใน "ฮ่องกง"

ในเพลงของนักร้องชื่อ ที่ผมเคยฟังเมื่อก่อน มีเนื้อเพลงที่ว่า
"เมื่อกำแพงในใจของเราพังทลายลงทั้งหมด"
ผมชอบประโยคนี้มาก

ไม่ว่าจะเป็นญี่ปุ่น ฮ่องกง หรือเกาหลี
ผมคิดว่าการรวมตัวที่ช่วยขจัดกำแพงในใจย่อมดีกว่าการสร้างกำแพง

เป็นโปรเจกต์ที่มีบรรยากาศที่ทุกคนสามารถเคารพ ชื่นชม และเชื่อมโยงกันได้ด้วยภาพถ่ายเพียงใบเดียว มันเป็นโปรเจกต์ที่ส่งต่อ "ข้อความแห่งความรัก" ผ่านภาพถ่าย และผมรู้สึกว่ามันเป็นการเชื่อมโยงที่อบอุ่นและมีคุณค่า

ถ้าคุณรักการถ่ายภาพ ผมมั่นใจว่าคุณจะมีช่วงเวลาที่ดีแน่นอนถ้าได้เข้าร่วม