ระยะโฟกัสคือระยะห่างของหัวใจ | Knowledge #323

เรื่องส่วนตัวของฉันคือ เมื่อไม่นานมานี้ ลูกชายคนแรกของฉันได้ลืมตาดูโลก ลูกชายที่มีใบหน้าที่แข็งแรงกว่าที่ฉันจินตนาการไว้ก่อนคลอด ขนตาของเขายาวขึ้น แก้มของเขาอวบอิ่มขึ้น และฉันไม่สามารถละสายตาจากการเติบโตของเขาได้เลย

ใบหน้าที่เปลี่ยนแปลงไปในแต่ละวันนั้นยากที่จะจดจำได้ทั้งหมด ทำให้ฉันอยากถ่ายภาพจำนวนมากโดยธรรมชาติ ทุกครั้งที่ฉันบันทึกการเปลี่ยนแปลงของลูกชายด้วยกล้อง ฉันรู้สึกถึงคุณค่าของการถ่ายภาพและการเก็บรักษาภาพเหล่านั้นอีกครั้ง

ในช่วงที่ลูกชายยังเป็นทารกแรกเกิด ฉันมักใช้เลนส์ฟิกซ์ 35mm เพื่อบันทึกภาพร่างกายเล็กๆ ของเขา

ระยะโฟกัส 35mm ซึ่งกว้างกว่ามาตรฐานเล็กน้อย ช่วยให้ฉันสามารถถ่ายภาพทิวทัศน์ในบ้านที่แคบของเราได้อย่างครบถ้วน ในขณะเดียวกันก็สามารถถ่ายภาพลูกชายในระยะที่มือเอื้อมถึงได้

ระยะโฟกัสนี้มีประโยชน์อย่างมากในช่วงที่ฉันไม่อยากห่างจากลูกชายเลย

ลูกชายของฉันเริ่มมองเห็นได้ทีละน้อย และตอนนี้เขามองกล้องได้อย่างเต็มที่ หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน เขาก็เริ่มแสดงสีหน้าเล็กน้อย ฉันรู้สึกประทับใจกับการเติบโตของเขาและคิดว่าเขาดูเหมือนมนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ

เพื่อบันทึกการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ฉันเริ่มใช้เลนส์ 50mm ซึ่งมีมุมมองที่แคบกว่า 35mm มากขึ้น ระยะโฟกัส 50mm ช่วยให้ฉันสามารถถ่ายภาพส่วนหนึ่งของตัวแบบได้ โดยยังคงรักษาระยะห่างกับลูกชายไว้ และสร้างภาพที่น่าประทับใจแตกต่างจาก 35mm

เมื่อถึงช่วงที่ลูกชายอายุครบสองเดือน โอกาสในการออกไปข้างนอกก็เริ่มเพิ่มขึ้น จากความกังวลในฐานะพ่อแม่ในช่วงแรกๆ ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความมั่นใจ และฉันเริ่มมีความรู้สึกอยากพาลูกไปเห็นวิวใหม่ๆ

เลนส์ซูมมาตรฐานเป็นตัวเลือกที่สะดวกและน่าเชื่อถือสำหรับการออกไปข้างนอก ด้วยพื้นที่ที่กว้างขึ้นและการเลือกระยะโฟกัสที่เหมาะสม ฉันสามารถบันทึกช่วงเวลาต่างๆ พร้อมกับบรรยากาศของสถานที่ได้

ระยะโฟกัสของเลนส์ยังสะท้อนถึงระยะห่างในครอบครัว การเพิ่มระยะโฟกัสอาจหมายถึงการเติบโตของลูกและการที่เขาจะจากพ่อแม่ไปในอนาคต